دردسرهای دارو تمامی ندارد! اگر تا همین دیروز کمبودهای دارویی و نایاببودن برخی از داروها رنج بیماران را مضاعف کرده بود و آنها برای یافتن یک دارو نسخهبهدست باید از این داروخانه به آن داروخانه سرگردان میشدند …
در زمان حکومت سلجوقیان، حدود هزار سال پیش، اصفهان پایتخت امپراتوری بزرگی محسوب میشد که از ماوراءالنهر تا سواحل مدیترانه گسترده بود.
در «حمام رهنان» چهار سکو وجود داشته که هر کدام عناوینی داشتهاند: سکوی تولد، سکویی بوده است که مادران باردار بعد از تولد فرزندشان بر روی این سکو حمام میکردند …
«بانو عظما» خواهر ظل السلطان، به شاه شکایت می برد که کاخ جهان نما بر محل زندگی من در کاخ هشت بهشت اشراف دارد و اشرار با حضور در این محل باعث مزاحمت میشوند.
«رفیق بازی» کار نویی بود در اصفهان. شیوه جدیدی برای معرفی قهرمانانی از جنس شهدا. «رفیق بازی» توانست از همه کارهای تکراری و کلیشههای خستهکننده و دههشصتی در معرفی شهدا فاصله بگیرد …
« [حاج احمد کاظمی میگفت: اول خودتان را آماده کنید. خودتان را آماده بکنید یعنی چی؟ یعنی یک شهید خرازی باشید، یعنی یک شهید باکری باشید. دلتان را گرفتار این پیچ و خم دنیا نکنید. این پیچ و خم دنیا انسان را به باتلاق میبرد و گرفتار میکند. از آن هم نمیشود نجات پیدا کرد.]»
« شهر علاوه بر رویدادهای محلی، نیاز به اتفاقات شهری دارد.» شاید همین جمله ساده، برطرفکننده بسیاری از حرف و حدیثها در خصوص اجرای کنسرتنمایش شهری «رفیقبازی» باشد.
واژه «رفیق» از آن دسته کلماتی است که همیشه برای ما دوستداشتنی و خاص است؛ انگار تکتک حروف این واژه حرارت دارند!
اصفهان در شکلگیری و پیشبرد انقلاب اسلامی نقشی پررنگ و جایگاهی تعیینکننده داشت که این به برکت حضور و دغدغه مردم انقلابی و حقجویش بود.
منطقه یک شهرداری در مرکز شهر اصفهان است. شهرداری منطقه یک از شمال به میدان جمهوری اسلامی در مسیر خیابان فروغی تا فلکه شهدا، از جنوب به میدان انقلاب در مسیر زایندهرود تا پل وحید، از شرق به فلکه شهدا در مسیر خیابان چهارباغ تا میدان انقلاب و از غرب به پل وحید در مسیر اتوبان شهید خرازی-سهراه اشرفی اصفهانی-خیابان خرم تا میدان جمهوری اسلامی محدود میشود.
«لُنب» در لغت به معنای بزرگ و لنبان به معنی بزرگان است و بهدلیل اینکه افراد بزرگ و شاخصی در این محله ساکن بودهاند، آن را به این نام میخوانند.
ورودی باریک و نامناسب محله لنبان اولین مشکلی است که توی ذوق هر رهگذری میزند.