جنگ فقط انسانها را هدف قرار نمیدهد، بلکه تخریبهای گسترده و خسارتهای مختلف تبعات زیستمحیطی کوتاهمدت و بلندمدت را نیز به همراه دارد.
برای شهرداری اصفهان، دهه 70 دهه سازندگی بود؛ در راستای دهه 60 که در شهرداری تحولات ساختاری و اداری گستردهای پدید آمد، در دهه 70 شهرداری تبدیل به نهادی شده بود آماده برای دوران پس از جنگ.
نیمههای شب 16 فروردین، خاک جنوب اصفهان شاهد اتفاقات عجیبی بود که روزبهروز ابعاد شگفتیاش نمایانتر شد. آن شب آن منطقه که به دشت مهیار مشهور است، شکست دشمن آمریکایی را به چشم دید و به همه جهان نشان داد.
حمله دشمن به زیرساختهای کشور، علاوه بر ضررهای اقتصادی کلان، در کوتاهمدت و درازمدت بر حوزه ورزش هم تأثیرگذار خواهد بود .
ررسی اخبار بیرونآمده از مذاکرات روز شنبه ایران و آمریکا نشان از آن دارد که چند عامل کلیدی موجب به توافقنرسیدن ایران و آمریکا در قالب متنی مکتوب شد؛ ازجمله موارد مطرحشده مسئله تنگه هرمز بود که طرف آمریکایی سعی در مشارکتداشتن در مدیریت این تنگه داشت.
در دوران پر فرازونشیب جنگ تحمیلی، اصناف و فعالان اقتصادی استان اصفهان دوشادوش سایر اقشار جامعه، با ارائه کمکهای داوطلبانه و همیاری در بازسازی خسارات وارده، نقشی بیبدیل ایفا کردند.
تجاوز وحشیانه امریکا و رژیم صهیونیستی به ایران لحظههای تلخ و اسفباری را برای شهروندان رقم زد؛ صحنههایی دردناک که شاید تا سالها هیچ پاککنی نتواند آنها را از گوشه ذهن افراد پاک کند.
از کیسههای آرد گندمی که گوشه «حسینیه هفتاد و دوتن» شهر گز روی هم رفتهاند بالا، تا یک ظرف بزرگ از آرد خمیر شدهای که میگویند همه چیز این خمیر با خمیرهای بیرون فرق دارد و مخصوص است.
تحمیل جنگ اسرائیل و آمریکا به کشورمان باعث شد تا برخلاف ادوار گذشته پرونده لیگ برتر فوتسال در روزهای پایانی سال بسته نشده و تعیین تکلیف قهرمان لیگ به سال جاری موکول شود.
«انسانهای ایرانی، توده نیستند؛ مردماند؛ چه بسا ملت؛ هرچند گاهی خودمحور» جان کلام این یادداشت همین است. مردم ایران آن جمعیت انبوه منفعلی نیستند که فقط به فکر قیمت خوردوخوراک زندگیشان باشند و به هیچ چیز دیگر فکر نکنند.
میتوان پدیده «حضور شبانه مردم در خیابانها» در واکنش به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور عزیزمان را از منظر جامعهشناختی و فرهنگی تحلیل کرد.
آنچه در این چهلویک روز فی مابین ایران ، آمریکا و اسرائیل در بستر یک جنگ نظامی رخ داد، صرفاً یک درگیری یا تنش مقطعی نبود؛ بلکه باید آن را در سطحی عمیقتر، بهمثابه یک رخداد تعیینکننده در معادلات قدرت جهانی در نظر گرفت.