مسجد جامع اصفهان در میدان امام علی، خیابان مجلسی و در پایان بازار بزرگ قرار دارد. مسجد جامع که به مسجد جامع عتیق و مسجد جمعه اصفهان نیز شهرت دارد، یکی از بناهای تاریخی اصفهان در ایران است که قدمت آن به سد دوم هجری قمری بازمیگردد. این مسجد را در اندازهای کوچک و متناسب با جمعیت اصفهان در سال ۱۵۶ هجری قمری ساختند که باعث رشد شهرنشینی شد. در سال ۲۲۶ ه.ق به فرمان معتصم خلیفه عباسی، مسجد پیشین تخریب و بنایی ستوندار به همراه سقفی چوبی جایگزین آن شد که کماکان قسمتی از ستونها و دیوارهای آن باقی مانده است. مهمترین تغییرات مسجد در دوران سلجوقی صورت گرفت؛ معماران این دوره از الگوی «مسجد عربی» فاصله گرفتند و با ساخت چهار ایوان در ضلعهای شمالی، جنوبی، شرقی و غربی، سبکی جدید پدیدآوردند که به «مسجد ایرانی» معروف شد. این بنا در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ۹۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران و در سال ۱۳۹۰ هجری شمسی به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان، از آغاز عملیات مرمت گنبد تاجالملک در مسجد جامع تاریخی و جهانی اصفهان خبر داد.
اگر درباره آثار تاریخی و گردشگری اصفهان از افراد مختلف پرسیده شود، بیشتر به آثاری مانند میدان نقش جهان و بناهایش یعنی مساجد امام خمینی(ره) و شیخ لطفالله و کاخ عالی قاپو و… اشاره میکنند؛ در حالی که در اصفهان گنجهای زیاد دیگری نیز وجود دارند.
هنر کاشی کاری در سرزمین ایران کهن از قدمتی طولانی برخوردار است. از نظر باستان شناسان، کاشی از لحاظ تاریخی پنجمین شیوه بنیادی در تزئینات ساختمان های سنتی به شمار می رود. این صنعت که در نتیجه مهارت، ذوق و سلیقه کاشی ساز با کاربرد و ترکیب رنگ های گوناگون و یا در کنار هم […]
سید مهدی موسوی موحد، که پیش از این او را به عنوان رئیس پایگاه میراث جهانی مسجد جامع عتیق اصفهان میشناختیم، با حکم مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان، به سرپرستی معاونت میراث فرهنگی اصفهان منصوب شد.