اگر تا چند دهه پیش روستا اقامتگاه دائمی مردمان بسیاری از دیار اصفهان بود، اما حالا با سیل بیرویه مهاجرت به شهرها، برخی روستاها تنها به یک نام و چند خانه تبدیل شدهاند و برخی هم تنها هوس ییلاق و قشلاق را سیراب میکنند. این در حالی است که تنوع و کثرت روستاها در اصفهان آنقدر چشمگیر است که میتوان همزمان هم سرمای سوزناک زمستان را تجربه کرد، هم لمس آفتاب کویر و هم وزش نسیم نوازشگر پاییز. با عبور از پانزدهم مهر بهعنوان روز روستا باید دید چه انتظاری از مدیریت کلان استان برای توسعه در روستاها میرود؟
گردشگری مانند هر دانش دیگری نیازمند آن است که روشهای تدریس، متون تدریس و به طور کلی رویکرد بدان دانش بنا به مقتضای زمان اصلاح شود. یک دلیل آن که هر روزه شاخههای تازه ای بر این دانش روییده و شعبه نویی متولد میشود. گردشگری رویداد، گردشگری پزشکی، گردشگری هیجان، گردشگری جنگ، گردشگری روستایی و … بخشی از این پراکندگی هستند. شهری همچون اصفهان که قطب گردشگری ایران است، باید حداکثر تلاش خود را به کار بگیرد تا ظرفیتهای مختلف گردشگری را پوشش داده و فقط به یک یا دو نوع گردشگری (گردشگری فرهنگی یا طبیعت) اکتفا نکند.
شورای بینالمللی میراث فرهنگی (International Cultural Heritage Council) از ۳۱ شهریور سال جاری به مدت چهار روز در مسکو میزبان رویدادی بهصورت ویدئو کنفرانس با عنوان حفاظت از میراث در دوران همهگیری (Heritage Conservation in times of the pandemic) است. در نخستین روز از این رویداد که با مجریگری اسوتلانا زینلاوا (Svetlana Zeynalova) از رادیو و تلویزیون روسیه از ساعت ۱۷ تا ۱۹ بهوقتایران برگزار شد، چهرههایی از مقامات دولتی مسکو، مرمتگران، آکادمیسینها و مقامات اجرایی و شهری متعددی از چند کشور جهان حضور داشتند و محل اصلی برپایی این کنفرانس در سالن چخوف هتل متروپل مسکو بود. این کنفرانس به زبان انگلیسی برگزار شد و ترجمه منتخبی از صحبتهای مطرح شده را میتوانید در گزارش ویژه سرویس میراث و گردشگری اصفهان زیبا بخوانید.