«خطاب به وزیر کشور گفتم اگر آقای روحانی مستحق لعن و نفرین نباشد، مستحق درود و سلام هم نیست که شما آمدهاید در مجلس برایش درود و سلام میفرستید. سؤال کردن، صندلی کسی مثل رئیسجمهور را نمیلرزاند و بیفایده است. باید چوب استیضاح رئیسجمهور را بالا ببریم.» این تنها گوشهای از صحبتهای صریح و بیپرده حسین میرزائی، نماینده اصفهان در مجلس یازدهم، علیه رئیسجمهور و دولت اوست. به گفته خودش پای کار سؤال و استیضاح رئیس دولت تدبیر و امید ایستاده است، مگر اینکه دولت برای حل مشکلات معیشتی مردم گامی بردارد. او محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، را یکی از عوامل به تعویقافتادن طرح سؤال از رئیسجمهور میداند و به همین دلیل از او به کمیسیون اصل 90 مجلس شکایت کرده است.
از زمان اعلام شگفتانه دولت برای مردم که رئیسجمهور آن را گشایش اقتصادی نامید، گمانهزنیهای متعددی در این زمینه مطرح شد.
سخنان مصطفی میرسلیم درباره تخلفات سالهای گذشته شهرداری تهران و خارج شدن طرح تحقیق و تفحص از سوی مجلس شورای اسلامی و نشر توییتهای نزدیکان قالیباف در حمایت از رئیس مجلس، شروع یک اختلاف دامنهدار در میان نیروهای اصولگراست. چندی قبل و در یادداشت «چالشهای مجلس یازدهم» نوشته بودم: مجلس یازدهم آغاز به فعالیت کرد.