خبر شهادت آقامصطفی را که برایش آوردند، روی طاقچه بودم. کاش دست داشتم تا شب و روز توی سرم میزدم. کاش دهان داشتم تا ضجه میزدم و مویه میکردم برای غربت آقامصطفی توی کشور غریب. ولی ایشان نه ضجهمویه کردند و نه حتی پیش علمای نجف قطره اشکی ریختند.