بانگ چاووش نوایی عرفانی و روحانی است که از نمونههای ادبیات عامه و از نوع غنائی بشمار میرود محتوای آن احساسات، عواطف، عشق، بیان آرزوها و برآورده شدن حاجات و مشکلات و مصائب راهی است که بر خاندان پیامبر اکرم (ص) گذشته است. این آئین براي دعوت مردم به محافل و مجالس دينی و يا به زيارت رفتن از آن برگزار میشود و اینگونه است که چاووشخوان درحالیکه دست بر بناگوش گرفته با آهنگ و صوتي دلنشین اشعاری را در مدح و منقبت امامان و بسته به نوع سفری که زائر میرود اشعاری را میخواند و مردم برای بدرقه و حلاليت خواهی به ديدارش میروند و زيارت قبول میگویند.