به گزارش اصفهان زیبا؛ حدود ۴۷ درصد از واحدهای تعطیلشده در شهرکهای صنعتی اصفهان به دلیل مجموعهای از مشکلات از جمله فرسودگی ماشینآلات، کمبود نقدینگی و ضعف بازار از حرکت بازایستادهاند. صنعتگران اصفهان بارها درباره این چالشها هشدار دادهاند. بسیاری از تجهیزات صنعتی اصفهان فرسوده شدهاند و صنایع و شهرکهای صنعتی به دلیل افزایش هزینهها و کاهش فروش داخلی و خارجی با کمبود منابع مالی روبهرو هستند.
بر اساس آمار و اطلاعاتی که مرکز پژوهشهای مجلس ارائه کرده است از کل واحدهای به بهرهبرداری رسیده تعداد ۴۸۱۲۴ (حدود ۹۲درصد) از واحدهای صنعتی خرد و کوچک، تعداد ۳۰۶۴ واحد صنعتی (۶درصد) با مقیاس متوسط و تنها ۸۹۹ واحد صنعتی (۲درصد) در مقیاس بزرگ هستند.از میان واحدهای صنعتی فعال در شهرکهای صنعتی نیز حدود ۱۳۸۸۳ واحد صنعتی (۳۱درصد) با ظرفیت بالای ۷۰درصد مشغول فعالیت هستند.
تعداد ۱۷۱۱۴ واحد صنعتی (۳۸درصد) ۵۰ تا ۷۰درصد از ظرفیت خود را به کار گرفتهاند و حدود ۱۴۵۰۱ واحد صنعتی (۳۲ درصد) با ظرفیت کمتر از ۵۰درصد مشغول فعالیت هستند. بر اساس آمارها بیش از نیمی از ۶۵۸۹ واحد غیرفعال شهرکهای صنعتی به دلیل بحران مالی از مدار تولید خارج شدهاند.
بهزعم متولیان شرکت شهرکهای صنعتی اصفهان، اصفهان رتبه نخست تعداد شهرکها و نواحی صنعتی کشور را داراست. این واحدها اما با مشکلات متعددی روبهرو هستند تا جایی که بر اساس اطلاعات گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، حدود ۴۷ درصد از واحدهای تعطیلشده در شهرکهای صنعتی اصفهان از حرکت بازایستادهاند.
خطوط و تجهیزات فرسودهاند
عبدالوهاب سهلآبادی، رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت در گفتوگو با رسانهها تأکید کرده است: در حال حاضر اصفهان بهعنوان یک شهر صنعتی به شمار میرود که این امر میتواند زمینهساز اشتغالزایی افراد زیادی باشد؛ اما فرسودگی صنایع مانع بزرگی به شمار میرود.
بهزعم سهلآبادی، این روزها بسیاری از خطوط تولیدی صنعتی در کشورهای دنیا و حتی منطقه و در کشورهای همسایه مکانیزه شده و رباتهای هوشمند جای تکنسینها را گرفتهاند؛ اما در کشورمان و طبیعتاً استان اصفهان مسائل مرتبط با تحریمها سبب شده تا ماشینآلات موجود هم دچار مشکلاتی شوند. علاوه بر این چندین مدیر شهرک صنعتی اصفهان در گزارشی که چندی پیش با تیتر «مخروبههای صنعتی» منتشر شد نسبت به زیرساختهای فرسوده در شهرکهای صنعتی اصفهان هشدار دادهاند.
واحدها سرمایه در گردش ندارند
کمبود نقدینگی چالش دیگری است که واحدهای صنعتی را با مشکل مواجه کرده است. طبق گزارش شامخ مدیران خرید صنایع در شهریورماه، به دلیل کاهش سفارشها و مطالبات معوق بسیاری از شرکتها با کمبود منابع مالی روبهرو هستند.
عدم تخصیص بودجه برای اجرای پروژهها، کسری تسهیلات بانکی، عدم پرداخت مطالبات و تأخیر در پرداختها و همچنین چکهای برگشتی فشار شدیدی بر شرکتها وارد کرده است. واحدها به دلیل بازنگشتن سرمایه در گردش یا کاهش فروش با کمبود شدید نقدینگی مواجهاند. دریافت تسهیلات بانکی سخت است و کسری تسهیلات بانکی بارها گزارش شده است.
شاخص میزان سفارشها جدید مشتریان در مردادماه برای هجدهمین ماه متوالی روندی کاهشی داشته است و شدت کاهش در این ماه نسبت به ماه قبل بیشتر بوده است. کاهش این شاخص عمدتاً ناشی از تداوم ضعف قدرت خرید مصرفکنندگان در پی تورم بالا و افزایش هزینههای زندگی است، بهطوریکه افزایش قیمت کالاها و خدمات، بدون رشد متناسب درآمد واقعی، توان خرید خانوارها را کاهش داده است.
علاوه بر این، وجود سایههای جنگ و برخی تنشهای ژئوپلیتیکی منطقهای، نااطمینانی سمت تقاضا نسبت به آینده را تقویت کرده و درنهایت موجب کاهش تقاضا در بازار شده است. غلامحسین کریمیان، دبیر کمیسیون بهبود محیط کسبوکار اتاق بازرگانی اصفهان نیز به مشکل کمبود نقدینگی صنایع اصفهان اشاره کرده و به اصفهان زیبا میگوید: صنایع برای تأمین سرمایه در گردش خود با موانع متعددی از جمله سختگیری بانکها در اعطای تسهیلات به دلیل ریسک اعتباری بالا و کمبود وثایق مواجه هستند. مشکل مطالبات معوق از دیگر مصادیق این موانع است؛ به این دلیل که بسیاری از شرکتهای دولتی و شبهدولتی بدهیهای بانکی خود را با تأخیر طولانی پرداخت میکنند.
بازارهای صادراتی آب رفتند
ازدسترفتن بازارهای صادراتی نیز یکی از دلایلی است که شهرکهای صنعتی اصفهان را با رکود مواجه کرده است. در بخش تجارت خارجی، میزان صادرات کالا و خدمات، بهعنوان عاملی تأثیرگذار در شاخص سفارشها جدید مشتریان، در مردادماه برای شانزدهمین ماه متوالی کاهشی بوده است.
شدت کاهش در این ماه نسبت به ماه قبل بیشتر بوده است. رفع تعهد ارزی بهعنوان مانعی جدی در مسیر صادرات غیرنفتی بهخصوص برای صادرکنندگان خرد و متوسط تبدیل شده است و انگیزه صادرکنندگان را کاهش داده است. بسیاری از شرکتها به دلیل تحریم یا سیاستهای داخلی امکان صادرات ندارند. شرایط نامتعارف بازار باعث شده پیشبینی تقاضا و برنامهریزی برای تولید بسیار دشوار شود. کسبوکارها با نوسانات ارزی، بیثباتی بازار و رکود اقتصادی مواجه هستند. این شرایط باعث افزایش هزینهها، کاهش تقاضا و دشواری در برنامهریزی مالی و توسعه میشود.
