گفت‌وگوی «اصفهان‌زیبا» با امیر طوفانی گرداننده نمایشگاه هنرستان هنرهای زیبای اصفهان

تزریق هنر در رگ‌های خیابان

نقاشی و طراحی، هنری عمیق و ماندگار اما گران و دست‌نیافتنی است؛ هنری که پرداختن به آن تبدیل به یک آرزو شده و در گوشه‌ای خاک می‌خورد؛ هنری که باید آن را در علاقه‌مندان ردیابی و جست‌وجو کرد، آموزش داد و آن‌ها را به حفظ و پویایی این هنر تشویق کرد.

تاریخ انتشار: ۰۹:۵۸ - شنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه
تزریق هنر در رگ‌های خیابان

به گزارش اصفهان زیبا؛ نقاشی و طراحی، هنری عمیق و ماندگار اما گران و دست‌نیافتنی است؛ هنری که پرداختن به آن تبدیل به یک آرزو شده و در گوشه‌ای خاک می‌خورد؛ هنری که باید آن را در علاقه‌مندان ردیابی و جست‌وجو کرد، آموزش داد و آن‌ها را به حفظ و پویایی این هنر تشویق کرد. این تنها گوشه‌ای از جهان عظیم هنر است که در سایه کم‌لطفی رو به انزوا است که می‌توان آن را رونق داد قبل از اینکه کار از کار بگذرد؛ بااهمیت دادن به خالقان آن، با شنیدن صدا و خواسته‌هایشان و با دیدن هنر آن‌ها.

این روزها کمبود پلی برای یک پیوند احساس می‌شود؛ پیوندی میان هنرمند با قلم و مردم باهنر. پیوندی عمیق و ریشه‌دار که در قلب هنر نفوذ کند نه روی سطح زمین، پیوندی که به آسانی ازهم‌گسسته نشود. این روزها گالری عیسی بهادری در هنرستان هنرهای زیبا اصفهان میزبان نمایشگاه طراحی از آثار هنرجویانی است که سراسر عشق و انگیزه در قلم آن‌ها موج می‌زند. در ادامه «اصفهان‌زیبا» با امیر طوفانی، گرداننده این نمایشگاه به گفت‌وگو پرداخته است.

فعالیت هنرمندان در اصفهان خوب است

طوفانی بابیان اینکه در سیاستِ جدید هنرستانِ هنرهای زیبای اصفهان، ریاست و مدیریت هنرستان تصمیم گرفتند که هرسال تحصیلی، نمایشگاه‌های تخصصی از هنرجویان برپا کنند و در هر بخش نیز استاد مربوطه نمایشگاه گردان این مجموعه است، ادامه می‌دهد: «در این نمایشگاه از ۳۰۰ اثر، ۳۰ اثر برای نمایش انتخاب‌ شده و همه‌ ابعاد را شامل می‌شود و دربرگیرنده مضامینی همچون چیدمان و طبیعت بی‌جان، حیوانات، آناتومی انسان و اسکلت‌بندی، طراحی فیگور به شیوه اسکیس، ترکیب‌بندی به کمک طراحی فیگور و طراحی به شیوه خطی است.»

مدرس طراحی و نقاشی در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان و دانشگاه سپهربا اشاره به اینکه ابعاد آثار به نمایش گذاشته‌شده در این نمایشگاه و تکنیک به‌کاررفته در آثار، گسترده است و شامل تکنیک مداد تا تکنیک مرکب و ماژیک است، اضافه می‌کند: «من به‌طورکلی فعالیت هنرمندان در اصفهان را نسبت به‌جاهای دیگر خوب ارزیابی می‌کنم؛ به دلیل حال و هوای فرهنگی و هنردوستی که در اصفهان است، می‌توان گفت این شهر فعالیت‌های هنری خوبی دارد، اما نه صددرصد خوب و عالی، بلکه هنوز برای رسیدن به آرمان‌شهر، راه زیادی پیش‌رو داریم.»

او در خصوص نقطه مشترک میان آثار به نمایش گذاشته‌شده هنرجویان در این نمایشگاه می‌افزاید: «نقطه مشترک در میان آثار طراحی این نمایشگاه، طراحی برای طراحی است و هنرجویان، ابتدایی‌ترین دغدغه را که هنر برای هنر است، در این نمایشگاه به‌خوبی اجرا کردند. لازم به ذکر است که هدف از برگزاری این نمایشگاه نیز ایجاد روحیه جستجوگری و روحیه رقابتی سالم در بین بچه‌ها و تولید آثار خوب و درجه یک و جمع‌آوری آن‌ها است.»

متاسفانه بسیاری از آثار تایید نشد

در ادامه به سراغ بنیامین شیرمحمدی، یکی از هنرجویان شرکت‌کننده در این نمایشگاه گروهی رفتیم که بیشترین آثار تاییدشده در این نمایشگاه را با 8 اثر داشت. او می‌گوید: «این نمایشگاه برای همه هنرجویان هنرستان هنرهای زیبا پسرانه برپا شده، حتی از رشته‌هایی که تخصصی در آن ندارند مثل موسیقی و سعی بر این بود که همه بچه‌ها در آن شرکت کنند. اما متأسفانه آثار بیشتر بچه‌ها که رشته تخصصی آن‌ها بود، تائید نشد. ما حدود ۳۰۰ تا اثر گرفتیم و ۳۵ مورد از آن‌ها برای به نمایش گذاشته شدن در نمایشگاه تائید شد.»

او ادامه می‌دهد: «استادها تأکید داشتند بر این‌که ما حتما در این نمایشگاه شرکت کنیم و برای خودمان هم رزومه می‌شود. البته من دوست دارم که آثارم دیده شوند .»

شیرمحمدی بیان می‌کند: «آثار به نمایش گذاشته‌شده در این نمایشگاه بیشتر کار کلاسی بوده، ولی من خودم شخصا روی فرم خیلی تأکید دارم و در یکی از نقاشی‌های ذهنی من نیز این وجود دارد که فرم و فضای منفی حرف اول را می‌زند و بعد به سراغ کاراکتر و دیگر چیزها می‌روم؛ به‌طورکلی من روی تکالیفی که استادها می‌دهند، تغییراتی ایجاد می‌کنم و بیشتر روی سبک‌های غرب از نقاش‌های رنسانس الگو می‌گیرم.»

او در خصوص تکنیک بکاررفته در این آثار اظهار می‌کند: «در این آثار از تکنیک خاصی استفاده ‌نشده است. در بیشتر کارهای ما فرم، خیلی نشان داده‌ شده است و فضای منفی و مثبت، دلیل زیبایی نقاشی یا طراحی فرم است که نقش خیلی مهمی دارد و اگر به کارهای رنسانس دقت کنید، متوجه می‌شوید که تمرکز روی فرم زیاد بوده و هنوز هنرمندان سعی دارند فرم را با بهترین شکل در اثر خودشان بپردازند. البته این فرم تنها در نقاشی نیست، بلکه در هر هنری همچون نمایش، انیمیشن و سینما هم دیده می‌شود.»

باید کاری کرد تا هنرمندان دیده شوند

شیرمحمدی بیان می‌کند: «من این فعالیتی را که گالری‌ها با هزینه‌های بالا و وسایل بسیار گران انجام می‌دهند، اصلا نمی پذیرم.»

او در پاسخ به چرایی عدم تمایل مردم به هنر به هزینه‌های آن اشاره می‌کند و می‌گوید: « نه‌فقط در اصفهان بلکه در کل کشور چرا یک مداد ساده طراحی باید ۱۵۰ هزار تومان باشد؟ این اصلا قابل‌درک نیست و به همین دلیل است که نمی‌شود مردم را به سمت هنر سوق داد و آن‌ها را عاشق هنر کرد.»

او در خصوص ارتباط مردم با نقاشی و استحکام پیوند آن‌ها باهنر خاطرنشان می‌کند: «به نظر من با عرضه وسایل ارزان یا نیم‌بها به افرادی که واقعا کار هنری خوبی دارند و عاشق هنر هستند می‌شود هنر را رونق داد؛ باید این کارهای گروهی کوچکی را که هرساله در چهارباغ اصفهان برگزار می‌شود خیلی بیشتر کنند تا بتوانند هنر را به ‌درستی به مردم نشان دهند که آن‌ها جذب آن شوند. همچنین هرجایی که مردم بیشتر رفت‌وآمد دارند، همچون خیابان چهارباغ و میدان نقش‌جهان به مردم آموزش درست دهند و این کار مدام تکرار شود تا حداقل توجه مردم به نقاش و گرافیست و آثارشان افزایش پیدا کند تا از این طریق هنرمندان دیده شوند؛ چرا هنرمندان باید در فکر مهاجرت و دیده شدن در خارج از کشور باشند و چرا در کشور خودشان دیده نشوند؟»

هزینه‌های زیاد روی کار هنرمند اثرگذار است

شیرمحمدی در خصوص تاثیر به نمایش گذاشتن آثار هنری در تحقق اهداف و شناخته شدن هنرمند خاطرنشان می‌کند: «به نظر شما اندی وارهول چگونه تا این اندازه معروف و سبک نقاشی‌هایش تاریخی شد؟ او در سبک خودش شروع کرد به کشیدن نقاشی آدم‌های معروف و همین کار موج گرفت و بین کشورها دیده شد؛ به‌گونه‌ای که حتی رئیس‌جمهورها نیز از او دعوت می‌کردند که با سبک خود آن شخص رئیس‌جمهور را نقاشی کند.»

او ادامه می‌دهد: «افرادی که نقاشی یا طراحی برای آن‌ها ارزش دارد و وقتی به نمایشگاه می‌آیند با توجه و دقت به تماشای آثار می‌نشینند، بسیار برایم باارزش هستند. در روز افتتاحیه این نمایشگاه نیز تعدادی از اساتیدی که آن‌ها را ندیده بودم، برای بازدید آثار آمدند و بازخورد خوبی نسبت به آثار من داشتند.»

این هنرجو در خصوص چالش‌های هنرمندان در این عرصه مطرح می‌کند: «هزینه‌ها در این رشته بسیار بالا است و دوره‌های قبل که اساتید ما بودند، رنگ، مقوا و وسایلی را که در یک کارگاه مورد نیاز بوده، با بهترین نشان ویژه (برند) در اختیار شاگردان می‌گذاشتند؛ برای مثال درگذشته رنگ و روغن وینزور در زمان استاد عیسی بهادری به‌صورت رایگان در اختیار شاگردان قرار می‌گرفت، ولی در حال حاضر آرزو یک هنرمند است که یکی از آن رنگ‌ها را داشته باشد؛ در حال حاضر سایز کوچک این رنگ ۴۰۰ هزار تومان است و هزینه بالا و در دسترس نبودن این مواد، خیلی روی کیفیت کار هنرمند تأثیر می‌گذارد.»