راهنمای عملیات احیای قلبی–ریوی در شرایط بحران و جنگ

یست قلبی–تنفسی یکی از فوریت‌های حساس و حیاتی پزشکی است که در شرایط جنگ، بحران یا حوادث ناگهانی (به دلایلی مانند شوک، خونریزی، آسیب‌های شدید یا اختلال تنفسی) ممکن است رخ دهد

تاریخ انتشار: 17:14 - سه‌شنبه 18 فروردین 1405
مدت زمان مطالعه: < 1 دقیقه
راهنمای عملیات احیای قلبی–ریوی در شرایط بحران و جنگ

به گزارش اصفهان زیبا؛ ایست قلبی–تنفسی یکی از فوریت‌های حساس و حیاتی پزشکی است که در شرایط جنگ، بحران یا حوادث ناگهانی (به دلایلی مانند شوک، خونریزی، آسیب‌های شدید یا اختلال تنفسی) ممکن است رخ دهد. در این شرایط، اقدام سریع احیای قلبی، بررسی دقیق علائم و شروع بهنگام CPR می‌تواند جان مصدوم را نجات دهد.


1) تشخیص فوری وضعیت: هوشیاری و تنفس

هنگامی که با فردی مواجه می‌شوید که:

  • هوشیاری خود را از دست داده است،
  • به فریاد یا تکان دادن پاسخی نمی‌دهد،

بی‌درنگ تنفس او را بررسی کنید.

روش بررسی: از کنار، به ناحیه قفسه سینه و شکم نگاه کنید تا ببینید آیا حرکت‌های بالا و پایینِ تنفسی در آن‌ها وجود دارد یا خیر.

اگر آموزش کافی دارید، می‌توانید نبض را هم چک کنید؛ اما اگر نه، بررسی تنفس کافی است و زمان را نباید از دست داد.


2) اگر تنفس ندارد: CPR را شروع کنید

اگر فرد هوشیار نیست و تنفس ندارد، بدون معطلی عملیات احیای قلبی–ریوی را آغاز کنید.

هم‌زمان با شروع CPR:

  • با ۱۱۵ تماس بگیرید،
  • از کمک‌خواهان بخواهید کمک برسانند،
  • و طبق دستور کارشناسان اورژانس عمل کنید.

3) اقدامات اصلی در CPR: ماساژ قفسه سینه + تنفس مصنوعی

برای انجام عملیات احیا، دو اقدام کلیدی باید انجام شود:

  1. فشردن قفسه سینه برای کمک به عملکرد قلب
  2. تنفس مصنوعی برای برقراری تهویه هوا

4) ریتم و تعداد حرکات (استاندارد سرعت انجام)

  • سرعت ماساژ قفسه سینه: ۱۲۰ بار در دقیقه
  • نسبت انجام کارها: پس از هر ۳۰ بار ماساژ قلبی، ۲ بار تنفس مصنوعی

نکات مهم در شرایط بحرانی/جنگ

  • عجله و اقدام سریع از معطل کردن خطرناک‌تر است.
  • تا رسیدن نیروهای امدادی، احیا را ادامه دهید مگر اینکه:
    • مصدوم علائم قطعی بهبود نشان دهد،
    • یا امدادگر دستور توقف دهد.