به گزارش اصفهان زیبا؛ هوا گرم است و باد میوزد. گرد وخاک در آسمان و زمین جولان داده و با چشمهای نیمهبسته باید راه رفت که ذرات معلق در هوا وارد چشمها نشوند.
ایستگاه اتوبوس روبهروی بیمارستان پر است از بیمارانی که هر کدام با بیماری خاصی دستوپنجه نرم میکنند و مجبورند توی این هوا، منتظر اتوبوس بمانند. زنی به شدت سرفه میکند و با اینکه ماسک زده، روسریاش را هم محکم جلوی دهانش گرفته.
پیرمردی به زحمت ایستاده و هر بار صورتش را برمیگرداند و زیرلب چیزی میگوید. اتوبوسها پشت سر هم ایستادهاند؛ روشناند و سروصدایشان با بوی دود در هم پیچیده. رانندهها کنار کیوسک شارژ بلیت ایستادهاند و دارند با هم حرف میزنند و گهگاه نگاهی به تعداد مسافران میاندازند و دوباره سر برمیگردانند و صحبتشان را ادامه میدهند. باید زمان مشخصی برسد تا اتوبوس راه بیفتد.
زنی که به شدت سرفه میکند، به طرف راننده میرود و با نفسی که کوتاه است، میگوید: «آقای راننده کی راه میفتین؟ اگه طول میکشه توروخدا اتوبوس رو خاموش کن؛ دود و بوش خفهمون کرد. اینقدر دود میکنه که ماسک هم جواب نمیده.»
راننده چیزی میگوید و استکان توی دستش را میتاباند.
زن این بار با صدای بلندتری میگوید: «من آسم دارم. اومدم دکتر که خیر سرم بهتر بشم. توی این دود و بو حالم بدتر شده. خب خاموشش کن تا مسافرها سوار بشن، بعد روشن کن.»
راننده جواب می دهد: «خانم، اگه خاموشش کنم دیگه روشن نمیشه. برو اونطرفتر وایسا.»
حالا صدای باقی مسافران هم درآمده.
زن دیگری که روی نیمکت ایستگاه اتوبوس نشسته از جایش بلند میشود و با پایی که از شدت درد آماس کرده، لنگلنگان از اتوبوس دور میشود.
زنی عینکش را برمیدارد و چشمانش را به ساعت روی دستش میدوزد و زیرلب میگوید: «دیر شد!» به طرفش میروم و میپرسم از کِی منتظر اتوبوس مانده؟ با صدایی ضعیف پاسخ میدهد: «من از ساعت 6 صبح توی بیمارستانم. ساعت 5:30 از خونه اومدم بیرون و نیمساعتی منتظر اتوبوس موندم. حالا هم کلی وقته که منتظرم اتوبوس راه بیفته؛ اما خبری از راننده نیست. بچهها و همسرم توی خونه منتظرن و باید ناهار بپزم؛ اما فکر نکنم به کارم برسم!»
مسافران سوار اتوبوس نمیشوند و بیرون نشستهاند تا راه بیفتد. اتوبوسها فرسودهاند و ظاهر خوبی هم ندارند: صندلیهای رنگورورفته پلاستیکی و شیشههایی که به دلیل عمر طولانی دیگر شبیه آینه زنگارگرفته شدهاند.
در شرایط کنونی هزینههای مراکز درمانی خصوصی و ویزیت پزشکان با جیب بیماران همخوانی ندارد و گرانیهای دارو و… چارهای برایشان نمیگذارد جز اینکه به بیمارستان دولتی بیایند. بسیاری از آنها یا سواد گرفتن تاکسی اینترنتی را ندارند یا کرایه تاکسی هم برایشان سنگین است.
علاوه بر این مسائل، مشکلات جنبی مثل اتوبوسهای فرسوده و دیررسیدن آنها هم مزید بر علت شده و بر رنج بیماریشان افزوده است.
در رابطه با مسائل مر بوط به اتوبوسها و گلایه شهروندان با مدیر امور هماهنگی مناطق اتوبوسرانی اصفهان گفتوگو کردیم.
مجتبی احمدی درباره دودزابودن اتوبوسها میگوید: «روی هر اتوبوس کدی وجود دارد که مردم میتوانند با ارائه آن به سامانه 137 اعلام کنند که کدام اتوبوس دودزاست تا بررسی و پیگیری کنیم.»
او در خصوص گلایه شهروندان مبنی بر اینکه در سطح شهر اتوبوسهای دودزایی تردد میکنند که بسیار هم فرسوده هستند، تأکید میکند: «مردم هر اتوبوس دودزایی که در سطح شهر میبینند گمان میکنند که مختص اصفهان است؛ در حالی که اتوبوسهای شاهینشهر، دولتآباد، فلاورجان و… نیز چنین مشکلاتی دارند که از خیابانهای شهراصفهان عبور میکنند. طی پیگیری که انجام دادیم، متوجه شدیم اتوبوسهای دودزایی که در خیابان کاوه مشاهده شدهاند، مربوط به خطوط اتوبوسرانی شاهینشهر بودهاند و مردم از این موضوع اطلاع ندارند.»
مدیر امور هماهنگی مناطق اتوبوسرانی اصفهان میگوید: «تمام اتوبوسهای دودزا متوقف هستند و اتوبوس دودزایی در سطح شهر نداریم؛ مگر اینکه در لحظه مشکل سوخت یا فنی پیدا کنند که مسئلهای طبیعی است. در چنین مواردی شهروندان میتوانند با سامانه 137 تماس بگیرند و موضوع را اطلاع دهند تا اتوبوس از خط خارج شود.»
کمبود اتوبوس و طولانیشدن مدت سرفاصلهها
او با اشاره به نوسازی و بازسازی ناوگان اتوبوسرانی تصریح میکند: «در چهارسال گذشته بیش از ۳۰۰ اتوبوس به ناوگان اضافه کردهایم؛ اما به علت متوقفشدن اتوبوسهای دودزا، در شهر تعدادی از آنها از مدار خارج شدهاند.
مورد دیگر این است که ممکن است اتوبوس دچار نقص فنی شده و در مسیر مانده باشد که تا رسیدن اتوبوس جایگزین مدت زمانی طول میکشد.
مسئله دیگر بستهشدن مسیر اتوبوسها به دلیل مشکلات مربوط به جنگ رمضان است که به خاطر امنیت شهروندان، راه را بستهاند؛ بنابراین اتوبوسها مجبورند مسیر خود را تغییر دهند و چون مسافر اطلاعی از این موضوعها ندارد، گلایهمند میشود. موارد پیشبینینشده دیگری نیز وجود دارد که در دیررسیدن اتوبوسها دخالت دارد.»
به گفته احمدی، سامانه 137 به صورت آنلاین در حال رصد مسیرهاست؛ با این حال شهروندان اگر مشکلات را به 137 اطلاع دهند، قطعا در اسرع وقت رسیدگی میشود؛ ضمن اینکه شهروندان میتوانند از سامانه «اصفهان من» زمان دقیق سرفاصلهها را رصد کنند.
مبدأ بیمارستان و ایجاد آلودگی صوتی
مدیر امور هماهنگی مناطق اتوبوسرانی اصفهان با اشاره به اینکه مبدأ اتوبوسها تنها در مقابل دو بیمارستان غرضی و میلاد است، درباره آلودگی صوتی که برخی از آنها به دلیل درجا کارکردن ایجاد میکنند، میافزاید: «اگر بخواهیم دسترسیها را جدا کنیم، بیمار و همراه او مجبور میشوند مسافت طولانی را طی کنند تا به مبدأ برسند. بیمار انتظار دارد ایستگاه اتوبوس به بیمارستان نزدیک باشد تا در سرما و گرما نخواهد زمان زیادی را در انتظار بماند. قبول داریم که اتوبوس سروصدایی تولید میکند؛ اما این صدا جزئی است و به دلیل بعد مسافت وارد بیمارستان نمیشود که آزاری برای بیماران ایجاد کند.»
او در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه مسافرانی که در ایستگاه اتوبوس منتظر هستند از این موضوع ناراحتاند، تصریح میکند: «آنها که داخل اتوبوس مینشینند و سروصدای زیادی را نمیشنوند.»
اما بسیاری از شهروندانی که با ناوگان حمل و نقل عمومی تردد میکنند، میگویند به خاطر اینکه اتوبوس کولر ندارد و خیلی گرم است و بوی آزاردهندهای هم دارد، ترجیح میدهند بیرون منتظر بمانند. احمدی میگوید: «این مسئله گلایه بجایی است. بله؛ بعضی از اتوبوسها به علت فرسودگی کولر ندارند و متأسفانه به دلیل مشکلاتی که وجود دارد امکان تعویض قطعات سختتر شده و بودجه برای جایگزینی اتوبوسها فعلا فراهم نیست.»
