یک کارشناس آموزش در این باره به اصفهان زیبا میگوید: «این بحثی غیراخلاقی است، اما تصور میشود به دنبال آن هستند تا با ایجاد ایمنی گلهای کار یکسره شود و از سویی گمان میرود که ما در یک مقایسـه بیحاصل با کشورهای اروپایی در آغاز سال تحصیلی گیرافتادهایم. بحث بر سر ایجاد زیرساختها و کیفیت اجرای سناریوهاست نه امور فرمایشی، امیدواریم که تجدیدنظر کنند.» محمدرضا نیکنژاد با اشاره به اینکه بیش از یک ماه وقت و انرژی برای تهیه بخشنامه وزارتی صرف شد تا کشور را به سه منطقه سفید، زرد و قرمز تقسیم کنند، میگوید: «نزدیک به دو ماه است که مدارس را با انواع و اقسام فشارها مجبور کردهاند تا برنامههای زرد و قرمز را آغاز کرده، دانش آموزان را گروهبندی کنند. مدارس مناطق قرمز را نیز تحتفشار قرار دادند تا زیرساختهای اینترنتیشان را برای سال تحصیلی جدید آماده کنند، اما در یک تصمیم آنی به این نتیجه رسیدند که برخلاف تمام توصیهها و تجربههای جهانی عمل کنند!» او ادامه میدهد: «درست است که گفته میشود مدارس کشورهای اروپایی از سپتامبر بازگشایی میشوند، اما مقایسهاش با ما کار درستی نیست، زیرا آنها به اعمال انواع و اقسام پروتکلها اصرار داشته و برای دانش آموزان هزینه میکنند. از سویی خودبهخود تراکم کلاسیشان پایین است و بازهم پایینتر آمده که همه در اخبار رسانههای جهان انعکاس یافته است، اما در ایران چطور میخواهند از حجم یک کلاس چهلنفره بکاهند؟» این معلم و کارشناس مسائل آموزشی ادامه میدهد: «من با آموزشهای حضوری موافقم و معتقدم که این آموزشها کارآمد و موفق است، به طریقی که حتی میتوان در کنار آن به پرورش کودکان پرداخت و مباحثی مانند ارتباطات اجتماعیشان را نیز تأمین کرد، به شرطی که زیرساختی وجود داشته باشد. برای من عجیب است که یک کودک دبستانی چگونه در دبستان قادر به رعایت پروتکلها خواهد بود!»
نیک نژاد تصریح میکند: «تحلیلهایی هست که میگویند بازگشایی مدارس به خاطر حمایت از مدارس غیردولتی است، چون این مسئله دیده شده است. گفته میشود که صد مدرسه غیردولتی در خراسان رضوی تعطیلشده و این مسئله در تهران و شهرهای دیگر هم به دلیل کمبود دانشآموز اتفاق افتاده که دلیل مشخصی دارد. خانوادهها میگویند اگر بنا به تدریسِ مجازی است، دیگر دولتی و غیردولتی آن، چه فرقی میکند؟» او ادعا می کند: «در این زمینه، سودبران بسیاری در ساختار آموزشی کشور وجود دارند که فشار آوردهاند تا مدارس حداقل مدتی بهصورت حضوری برقرار باشند تا خانوادهها مجاب شوند و آن عدهای که توان مالی دارند، به سمت غیردولتیها میل کنند.» نیکنژاد ادامه میدهد: «از سویی نیز اگر مدارس تعطیل باشند، صدها میلیارد تومان کمکهای مردمی که به مدارس سرازیر میشود و سر از ادارات و وزارت خانه و خزانه دولت درمیآورد، قطع میشود، ازاینرو دولت راغب است تا دستکم برای مدتی مدارس فعالیت کنند. نمونه این هشدارها نامه رئیس سازمان نظام پزشکی و چندین نهاد مختلف دیگر بود که در آن گفته شده بود بازگشایی مدارس موجب گسترش و افزایش کرونا میشود اما متأسفانه خلاف آن عمل کردند.»
این معلم و کارشناس مسائل آموزشی تأکید میکند: «فکر میکنم برخلاف اینکه میگویند به دنبال کنترل بیماری هستیم، با توجه به شرایط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و تحریمهایی که در آن قرار داریم بیشتر به ایمنی گلهای تمایل نشان داده می شود تا به یک وضعیت تعادلی برسیم.» او ادامه میدهد: «با این وصف، کشورهای پیشرفته با شرایط بسیار متفاوتی در حال بازگشایی مدارسشان در سپتامبر هستند و احتمالا کشور ما تصمیم دارد تا از آنها عقب نماند. فرض بر این است که هنگام بازگشایی مدارس توانستهاید زیرساختهای لازم را مهیا کنید، ولی این در عمل دیده نمیشود. من معلم دبیرستان هستم و در اولین روز مدرسه چهار زنگ متوالی به کلاس رفتم و ماسک به چهره داشتم و دیدم که شاگردانم تا حدودی پروتکلها را رعایت میکنند، اما نباید انتظار داشته باشید یک دانشآموز دبستانی هشت یا دهساله بتواند تمام مدت ماسک بهصورت داشته باشد، این است که به نظر من اگر بازگشایی مدارس به فاجعه نینجامد، شانس آوردهایم.» او در پایان خاطرنشان میکند: «فرزند من کلاس ششم است، در اولین روز مدرسه اجازه ندادم به مدرسه برود و اگر دولت بخواهد همینگونه پافشاری کند بازهم اجازه نخواهم داد به مدرسه برود، اما همه اینگونه نیستند. حتی شنیدهشده که به مدیران مدارس فشار میآورند تا خانوادهها را برای فرستادن فرزندانشان به مدرسه مجاب کنند. این امر ازلحاظ اخلاقی مدیر را در محذورات قرار میدهد و از سویی ممکن است برای طبقه متوسط رو به بالا که دغدغه چندانی برای تحصیل فرزندانشان در مدارس دولتی ندارند، مشکلی ایجاد نکند، اما بهطور حتم برای قاطبه مردم مشکل ایجاد خواهد کرد. دانشآموز به مدرسه خواهد رفت و ممکن است کرونا بگیرد و آن را به خانواده و دوباره به جامعه منتقل کند، از همین روست که همه در برزخ تصمیمگیری قرار دارند.»
برزخسازی برای خانوادهها و معلمان!
زنگ مجازی بازگشایی مدارس در حالی توسط حسن روحانی، رئیسجمهور نواخته شد که عدهای از دانش آموزان بهصورت حضوری در مدارس حضور یافته بودند. پیشازاین اما رئیس مجمع عمومی سازمان نظام پزشکی از ستاد ملی مبارزه با کرونا خواسته بود از بازگشایی حضوری مدارس در تمامی مناطق کشور جلوگیری به عمل آید، ولی زنگها به صدا درآمده بودند و کار از کار گذشته بود. آغاز حضوری کلاس های درس، مناقشه پایان ناپذیری را بین کارشناسان سلامت و مقامات مرتبط با آموزش و پرورش آغاز کرده است. در یک سو، مقامات آموزش و پرورش و شخص رئیسجمهور قرار دارند که مُصرند بر بازگشایی و در سوی دیگر، مقامات بهداشتی و کارشناسان امر سلامت که بهشدت انذار می دهند و بازگشایی در این شرایط را خطرناک میدانند و البته برخی هم تحلیل های بدبینانه ای دارند.
-
عادل امیری
خبرنگار



