هرچند در کشتی آزاد شرایط متفاوتی حاکم بود و از 57 تا 125 کیلوگرم، همه نفرات با حضور عادلانه در چرخه انتخابی تیم ملی به عضویت تیم اعزامی به بلگراد درآمده بودند. با وجود این، مسابقات در شرایطی تمام شد که نایبقهرمان جهان شدیم و هفت مدال رنگارنگ از آن کشتیگیران کشورمان شد. در مسابقات جهانی کشتی آزاد که 24 تا 27 شهریور در صربستان به انجام رسید، رحمان عموزاد و کامران قاسمپور در 65 و 92 کیلوگرم به مدال طلا رسیدند. رضا اطری، محمد نخودی و حسن یزدانی در 61، 79 و 86 کیلوگرم صاحب نشان نقره شدند و یونس امامی و امیرحسین زارع در 74 و 125 کیلوگرم مدال برنز را از آن خود کردند. اگر محمدیان مبارزه ردهبندیاش مقابل حریف آذربایجانی را نمیباخت، تیم ایران با هشت مدال صاحب رکورد جدیدی در تاریخ مسابقات جهانی میشد.
انتقادی که هرگز به تیم وارد نبود
در این تیم هیچ صحبتی مبنی بر خوردن حق هیچ کشتیگیری مطرح نبود. همه نفرات طبق چیزی که بلافاصله بعد از مسابقات جهانی اسلو از سوی کادرفنی تیم ملی اعلام شده بود، پیش رفتند و ملیپوش شدند؛ بنابراین کادر فنی میدانست اگر شرایط برای آنها هم مثل فرنگی رقم بخورد، حتی اگر کارشناسان و اهالی فن از زمین و آسمان به سر تیم ایراد وارد کنند، این تیم از یک انتقاد بزرگ مستثنی است: «انتخابی». همین مسئله بار سنگینی را در حالت عام از روی دوش تیم و در حالت خاص از دوش کادر فنی و تکتک ملیپوشان تیم برمیداشت. حالا احمد جوان و مجتبی گلیج نمیتوانند حضور علیرضا سرلک و محمدحسین محمدیانی را که در بلگراد دستشان از مدال کوتاه ماند، ناعادلانه بدانند. هر دو نفر طبق چرخه از رسیدن به دوبنده تیم ملی بازماندند؛ چه احمد جوانی که در فینال جام تختی سرلک را برد و در ادامه در تورنمنت تونس مغلوبش شد و چه گلیجی که این شانس را داشت با یک بار بردن محمدیان به دوبنده تیم ملی برسد؛ اما در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی دو بار مقابل حریفش شکست خورد.
آنالیز اشتباه یا قدرت ماورایی آمریکاییها؟
یکی از انتقاداتی که طی دو روز اول مسابقات به تیم ایران وارد بود و شرایط شوکآوری را مرحله پایانی چهاروزن اول و مرحله مقدماتی سهوزن دوم ایجاد کرده بود، باختهای یکطرفه مقابل آمریکاییها بود. شکست با اختلاف حسن یزدانی مقابل دیوید تیلور و شکست محمد نخودی برابر جردن باروز چیزی بود که خیلیها انتظارش را نداشتند. در روزهای بعد هم یونس امامی و محمدحسین محمدیان برابر دِیک و اسنایدر مغلوب شدند تا این سؤال مطرح شود که آیا این شکستها محصول آنالیز اشتباه حریفان آمریکایی است یا قدرت ماورایی آنها در بدنسازی، تغذیه، علم تمرین و آمادگی جسمانی.علیرضا دبیر هم بعد از آنکه کامران قاسمپور طلسم آمریکاییها را در فینال 92 کیلوگرم شکست، به همین نکته اشاره کرد که واقعا نمیدانیم آنها چه کار میکنند؛ اما از ما قطعا به لحاظ بدنی جلوترند. حتی شکست ثانیه آخری امیرحسین زارع مقابل طاها آکگول هم در شرایطی که زارع سال گذشته این حریف را در اسلو شکست داده بود، بار دیگر مسئله آنالیز را پررنگتر از قبل جلوه داد که قطعا کادر فنی که همه چیز را میخواهد شفاف و عادلانه پیش ببرد، درباره تمام این موارد بررسیهای لازم را در آینده انجام خواهد داد. بههرشکل ما در سهوزن شکستهای بدی را مقابل آمریکاییها تجربه کردیم؛ در یکوزن یونس امامی در شرایط مساوی یا حتی شاید برتر، قافیه را به حریف آمریکایی باخت و در دووزن مقتدرانه حریف آمریکایی را شکست دادیم.
تیم سوم جهان در جایگاه نایبقهرمانی
از سال گذشته تا امروز هر بار علیرضا دبیر به لحاظ فنی درباره کشتی آزاد صحبت کرد و تأکید داشت که تیم ما، تیم سوم جهان است و سومشدنش در اسلو اتفاقی نیست. نتایج مسابقات جهانی بلگراد هم مؤید همین نکته بود. ما همچنان اگر مسابقات جهانی در حضور روسها برگزار میشد، تیم سوم جهانیم که حتی فاصلهمان نسبت به آمریکا در مقایسه با سال گذشته خیلی فاحشتر شده که قطعا دلیل عمده آن نبود روسها بوده است.رسیدن به قهرمانی قطعا نیاز به تلاش بیشتر دارد، نیاز به اینکه بیشتر «بهروز» شویم و حتی اگر لازم باشد تئوریسین و آنالیزور هم مثل پزشک مخصوص تغذیه ورزشی از خارج بیاوریم.دبیر در این سالها خوب برای کشتی هزینه کرده و طبیعتا اگر احساس کند مشکل کار با بهرهگیری از علم خارجیها حل میشود، آن کار را انجام خواهد داد.
هزینهای که روی نسل طلایی سرمایهگذاری است
هرچند آمریکاییها سالهای طلایی کشتیشان را سپری میکنند؛ اما ایران هم نسلی طلایی را در اختیار دارد که سال به سال شکفته میشود. رحمان عموزاد که شب گذشته در بلگراد صاحب اولین طلای جهانش شد، همان کشتیگیری بود که سال گذشته مقابل حریف ژاپنی ضربهفنی شد.بنابراین هزینهکردن برای این تیم، درواقع سرمایهگذاری است و با این کشتیگیران فوقالعادهای که در اختیار داریم، ثمرهاش را میتوانیم در المپیک ببینیم.
توزیع برابر مدال در سبکوزن، میانوزن و سنگینوزن
نگاهی به مدالهایی که در اوزان دهگانه مسابقات جهانی گرفتیم، حالا این امیدواری را برای کشتی ما به همراه دارد که با توزیع برابر قدرت در 10 وزن مواجه شدهایم. رضا اطری و رحمان عموزاد در سبک وزن مدال گرفتند، امیرمحمد یزدانی هم بود، او هم یک مدال دیگر به تیم اضافه میکرد. در میانوزن با یونس امامی و محمد نخودی و حسن یزدانی مدال گرفتیم و در سنگینوزن با کامران قاسمپور و امیرحسین زارع.
اوضاع نهچندان خوب در اوزان المپیکی
هــرچند تعداد و کیــفیت مــدالمــان در بلگراد خوب بود، اما یک نکته را نباید فراموش کرد که باتوجه به درپیشبودن المپیک پاریس، هنوز اوضاع در اوزان المپیکی به آن شکلی که باید باشد، نیست.ما در ششوزن المپیکی، علیرضا سرلک، رحمان عموزاد، یونس امامی، حسن یزدانی، محمدحسین محمدیان و امیرحسین زارع را داشتیم که از این محل یک طلا، یک نقره و دو برنز برایمان حاصل شد و با توجه به اینکه طلا در المپیکها تعیینکننده است، این چندان آمار مطمئنی به نظر نمیرسد.از بین این نفرات قطعا یونس امامی و امیرحسین زارع میتوانند با درسگرفتن از اشتباهاتشان همچنان شانسهای ایران برای طلای المپیک باشند؛ البته اگر در این فاصله جوان دیگری نتواند دوبنده تیم ملی را از این نفرات بگیرد. خوبی چرخه به همین است، دیگر هیچ کسی صاحب وزن نیست، مگر با مسابقه.
تیمهایی که بیشتر از ما در المپیک طلا میگیرند
نگاهی به طلاییهای اوزان دهگانه نشان میدهد در المپیک پاریس، همچون ادوار گذشته با ژاپنیهایی مواجه هستیم که شاید یک تیم کامل و در مسابقات جهانی مدعی سکوی تیمی نباشند؛ اما بیشتر از ما صاحب طلا میشوند. ری هیگوچی در 61 و تایشی ناریکانی در 70 کیلوگرم که هر دو هم وزن غیرالمپیکی هستند، طلایی شدند؛ یعنی درست مثل تیم ملی ایران که نایبقهرمان جهان شد، طلای آنها با ایرانِ مدعی برابری میکرد. ژاپنیها سرمایهگذاریشان همیشه المپیکی است، ما در پاریس با کشتیگیرانی مواجه هستیم که در این جهانیها تیمشان روی سکو نمیرود، اما آنها بیشتر از ما طلا میگیرند.
تیم در بلگراد «لَت» نخورد
یک نکته مثبت از تیم آزاد در بلگراد، شرایط بدی بود که چند ساعت مانده به آغاز مسابقات با آن مواجه شد. بعد از انجام قرعهکشی و سروزن نرسیدن امیرمحمد یزدانی، باتوجه به اینکه این کشتیگیر جوان و باانگیزه یک سال فوقالعاده خوب را سپری کرده و شانس مسلم قهرمانی وزن 70 کیلوست، ازدستدادن او میتوانست بهاصطلاح به تیم «لَت» بزند؛ اما این شرایط کاملا مدیریت شد و هم امیرمحمد برای تشویق دیگر اعضای تیم به سالن استارک آرهنا آمد و هم سایر نفرات برای جبران 25امتیازی که بدون مسابقه از آمریکاییها عقب افتادهایم، تلاش کردند.
در انتظار چرخه انتخابی سال 2023 برای جهانی و بازیهای آسیایی
علـــت شکـســت علیــرضا ســرلــک و محمدحسین محمدیان باید ارزیابی شود، کشتی محمد نخودی با جردن باروز، حسن یزدانی با دیوید تیلور و امیرحسین زارع با طاها آکگول باید مورد آنالیز بهتری قرار گیرد. همچنان باروز مقابل ما شکستناپذیر است، یزدانی هم با وجود همه نبوغی که دارد، برای چهارمین بار مغلوب تیلور شد و زارع با وجود تاجگذاری سال گذشته! باز هم به آکگول باخت. در عین حال که باید روی این نکات توجه بیشتری کرد، تیم ملی کشتی آزاد ایران که در اسلو سه مدال طلا گرفته بود، سال آینده با مسابقه جهانی به مراتب سختتری مواجه است که در آن سهمیههای المپیک توزیع میشود.همچنین بازیهای آسیایی را هم داریم که کار کشتی ایران را باتوجه به توقعاتی که وجود دارد، فشردهتر خواهد کرد؛ بنابراین باید خیلی زود چرخه انتخابی تیمهای ملی در سال 2023 در اختیار کشتیگیران و مربیان قرار گیرد تا برای یک سال آینده خود برنامهریزی مناسبی داشته باشند./ تسنیم
