روایتی از فعالیت‌های فرهنگی در مسجد امام‌محمدباقر(ع)

شبستان امید مسجد برای معتادان

در قلب محله پرجنب‌وجوش نقش‌جهان، مسجدی نه‌تنها مأمن نمازگزاران، بلکه پناهگاهی برای کسانی است که روزی در چنگال سیاهی اسیر بوده‌اند.

تاریخ انتشار: 15:40 - سه‌شنبه 24 تیر 1404
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
شبستان امید مسجد برای معتادان

به گزارش اصفهان زیبا؛ در قلب محله پرجنب‌وجوش نقش‌جهان، مسجدی نه‌تنها مأمن نمازگزاران، بلکه پناهگاهی برای کسانی است که روزی در چنگال سیاهی اسیر بوده‌اند. مسجد امام‌محمدباقر(ع) که از ۱۳۵۷ تأسیس ‌شده با اقامه نمازجماعت در سه وعده، کلاس‌های قرآن و تفسیر و برنامه‌های فرهنگی میزبان مردم بوده و این بار با اقدامی جسورانه و بی‌سابقه، تعریف جدیدی از «کارکرد اجتماعی مسجد» ارائه داده است.

وقتی مسجد فقط جای نماز نیست

مسجد امام‌محمدباقر(ع) با یک حرکت جسورانه ثابت کرده است که مسجد می‌تواند فراتر از یک مکان عبادی صرف باشد؛ می‌تواند یک پایگاه اجتماعیِ فعال باشد که پاسخ‌گوی نیازهای جامعه است. این مسجد با اختصاص شبستان به برنامه‌ای ویژه، نه‌تنها یک اقدام انسانی را ثبت کرده، بلکه الگویی عملی برای سایر مساجدی ارائه‌داده که فضاهای ارزشمندشان پس از اقامه نماز، بلااستفاده می‌ماند.

شبستان این مسجد یک دهه است که هر هفته، یک‌شب به انجمن معتادان گمنام به امانت سپرده می‌شود تا مردانی که از چنگال سیاه اعتیاد رهایی یافته‌اند و پاکی را به جان خریده‌اند، در فضایی امن، زیر سایه خانه خدا و قرآن، مهارت‌های مقابله با بازگشت به اعتیاد را بیاموزند.

کلاس‌های روان‌شناسی، مشاوره‌های گروهی و آموزش‌های تخصصی، بخشی از برنامه‌هایی است که برای آن‌ها اجرا می‌شود. جالب اینجاست که این طرح در ابتدا با مخالفت هیئت‌امنا و برخی نمازگزاران روبه‌رو شد؛ ترس از «هتک‌حرمت مسجد» یا «تأثیر منفی بر فضای معنوی» دلایلی بود که مانع اجرای آن می‌شد؛ اما اصرار امام‌جماعت مسجد حجت‌الاسلام محمدحسن ایزدپناه که از روزهای اول انقلاب در این مسجد حضور فعال داشته، بالاخره نتیجه داد.

امروز همان مخالفان از این اقدام اظهار رضایت می‌کنند و می‌گویند: «مسجد، خانه همه مردم است؛ حتی آنان که روزی راه را گم ‌کرده بودند.» امروزه بسیاری از مساجد با زیربنای وسیع و امکانات مناسب، تنها در سه وقت نمازجماعت فعال هستند؛ درحالی‌که می‌توانند به کانونی برای آموزش، مشاوره، مهارت‌آموزی و حتی سلامت روان تبدیل شوند. تجربه موفق مسجد امام‌محمدباقر(ع) نشان می‌دهد که این تحول نه‌تنها به فضای معنوی مسجد لطمه‌ای نمی‌زند، بلکه مردم را به مسجد پیوند می‌زند.

مسجد امام‌محمدباقر(ع) تنها به این اقدام خیرخواهانه بسنده نکرده است. دارالشفا، کتابخانه، برنامه‌های ماه رمضان، و جزءخوانی قرآن به‌صورت روزانه و جلسه‌های تفسیر قرآن (که هر شب با استقبال پرشور مردم برگزار می‌شود) از دیگر فعالیت‌های این مجموعه مذهبی فرهنگی است.

اما آنچه این مسجد را به الگویی کم‌نظیر تبدیل کرده، همان «شبستان امید» است؛ جایی که معتادان دیروز، امروز باعزت در شبستان مسجد دورهم جمع می‌شوند و با توکل به خدا آینده روشنی را برای زندگی خود ترسیم می‌کنند.

حجت‌الاسلام ایزدپناه که ۴۷ سال است به‌عنوان امام جماعت این مسجد خدمت می‌کند، معتقد است: مسجد فقط برای نماز نیست؛ سنگر حل مشکلات مردم است. او با همراهی و همکاری هیئت‌امنا و خیران، مسجد را به‌گونه‌ای فعال ساخته که هم نمازگزاران به آن عشق می‌ورزند و هم کسانی که روزی از جامعه طرد می‌شدند، به آن احساس تعلق می‌کنند.

مسجد امام‌محمدباقر(ع) ثابت کرده است که دیوارهای مسجد نباید مرزهای فعالیت آن باشد. اگر مدیریت مساجد به‌جای محدودکردن خود به نمازجماعت، به نیازهای واقعی مردم فکر کند، مسجد می‌تواند به قلب تپنده محله تبدیل شود.