به گزارش اصفهان زیبا؛ محله کوی امام که مجموعهای از خانههای سازمانی است و از محله امام، بهار و کوی استادان تشکیل شده، سبک زندگی متفاوتی با سایر محلههای اصفهان دارد. برخی از آپارتمانهای این محله قدمت زیادی دارد و شغلهای خاصی را در خودش جا داده است. برای شنیدن مشکلات ساکنان این محله کارمان را ازپارک شقایق در ابتدای خیابان خسروپور شروع کردیم. پارک همیشه مأمن بازنشستگان محله است و وقتی پای دردِ دل این قشر مینشینیم صحبتهای زیادی برای گفتن دارند. در ابتدای پارک و روی صندلی چوبی، چند پیرمرد گرم صحبت بودند. از گرمای صحبتشان میشد فهمید که در حال مرور خاطراتشان هستند؛ خاطراتی که ساعتها میتواند آنها را دور هم در پارک محله مشغول کند.
وقتی وارد جمعشان میشویم و میخواهیم که از مشکلات بگویند، بعضیشان رو ترش میکنند و نمیخواهند که صحبت کنند. پیرمردی که سرحالتر و جوانتر از بقیه است، وقتی علت شنیدن حرفهایشان را میفهمد استقبال میکند و میگوید: اینجا اغلب بازنشسته نظامی هستند و کمی معذورات برای صحبت دارند. من خودم سالها معتمد محلی بودم و مشکلات کوی امام را پیگیری میکردم. همان اول به درختهای پارک اشاره میکند و میگوید: شما به فضای سبز نگاه کنید. درختهای پارک دارد خشک میشود. پارک شقایق جایی است که ما عصرها میآئیم داخلش استراحت میکنیم. درختها را درست آب نمیدهند و دارند کم کم خشک میشوند. مرتب هم به 137 زنگ میزنیم اما کسی رسیدگی نمیکند. درختها خشک شود زیبایی محله از بین میرود.
پیرمرد بعد از آن به سراغ حملونقل و اتوبوسرانی میرود و ادامه میدهد:
مدتهاست خط اتوبوس کوی امام را تغییر دادهاند وبا خط مرداویج یکی کردهاند. این باعث شده مسیر خیلی طولانی بشود و مردم اذیت شوند. وقتی کسی بخواهد به سمت میدان آزادی برود، باید مدتها توی اتوبوس بنشیند. برای همین مردم هم استقبال نمیکنند. مدت زمان حرکت هم طولانی است و مردم ترجیح میدهند از داخل خیابان مرداویج به سمت میدان آزادی بروند.
بعد از آن به سراغ نانواییها میرود. بنا به گفته او دو تا نانوایی توی محله است که کیفیت هر دوتای آنها پایین است ونان بیکیفیت دست مردم میدهند.
رحمانی نظامی است و خودش راهنمای ما توی محله میشود و ما را به سمت خیابان نسترن میبرد تا مشکلات این مجموعه را از نزدیک بهمان نشان بدهد. داخل خیابان نسترن 28 مجموعه آپارتمانی است. تقریبا توی محله کوی امام، خانه ویلایی خیلی کمی دیده میشود. آپارتمانها اکثرا فرسودهاند و بنا به قول رحمانی قدمت خیلیهایشان به 60 سال پیش میرسد و خود ساکنان اقدام به بازسازی ومرمت میکنند. داخل خیابان کنار جدولها تعمیرات انجام شده اما پروژه ناقص رها شده و گودال کنار جداول برای عابران مشکل ایجاد کرده است. بنا به گفته رحمانی چند وقت پیش دختر بچهای با دوچرخه، به دلیل رفتن توی این گودالها زمین خورده است. پیمانکار بدون توجه به اینکه مردم و بچهها مرتب در رفتوآمد هستند و ممکن است آسیب ببینند، کار را نیمه کاره رها کرده است.
کمی با راهنمایی رحمانی جلو میرویم. در دل محله میرسیم به یک زمین آسفالت درکنار کتابخانه محله کوی امام. مردم محله از اوضاع فرهنگی اطراف کتابخانه وبی توجهی مسئولان به این اوضاع ناراحت بودند. بچههای زیادی روی آسفالت داغ و زیر آفتاب مشغول بازی بودند. آسفالت وضعیت مناسبی نداشت و خیلی از جاهایش فرسوده شده بود. اطراف زمین هم زباله دیده میشد.
دو خانمی که در حال عبور از کنار زمین بودند، جلو میآیند و میگویند: کاش این زمین را برای بچهها آماده میکردند. اگر اینجا را فنس بکشند و چمن مصنوعی نصب کنند، بچهها راحتتر اینجا بازی میکنند. اگر بچهها روی این آسفالتها زمین بخورند، زخمی میشوند. هر روز بچههای زیادی اینجا بازی میکنند اما هیچ امکاناتی ندارد.
برای زمین بازی باید فکری بکنند
رحمانی که سالها معتمد محلی بوده و به مشکلات مردم رسیدگی میکرده است ادامه میدهد: بارها مشکلات این زمین را مطرح کردیم، اما اقدامی انجام ندادند. واقعاً این زمین به امکانات نیاز دارد. بچهها در وضعیت بدی اینجا ورزش و بازی میکنند.
با دست به دیوار آپارتمانها اشاره میکند و میگوید: روی دیوارها شعار نوشتهاند اما به صورت بدی آن را محو کردهاند. صحنه نامناسبی توی شهرک درست شده و به لحاظ زیبایی شکیل نیست.
برخی ازاهالی محل هم درخواست یک کیوسک پلیس برای نظارت بر پارک و محله داشتند و معتقد بودند مشکلات اخلاقی و امنیتی زیادی توی محل میبینند که وجود پلیس میتواند به کاهش آن کمک کند.
یکی از خانمها از پرسه زدن سگهای ولگرد در محله گلهمند است ومیگوید: وقتی شبها میخواهیم برای گذاشتن زباله از خانه بیرون بیائیم از صدای آنها میترسیم. شبها توی محله پرسه میزنند و خطرناک هستند.
رحمانی 20 سال است ساکن محله کوی امام است. خاطرات گذشتهاش را مرور میکند و اضافه میکند: قبلاً اطراف این پارک خاکی بود. یک روز یکی از ساکنان توی این زمینها زمین خورد. عکس گرفتیم وبریدم شهرداری. آن موقع شهردار آقای محلوجی بودند. عکسها را دیدند و جویای احوال آن فرد شدند و فوری برای ترمیم واحداث پیادهرو اقدام کردند.
در میان درددلهایش به مشکلات پل عابر پیاده محله هم اشاره میکند و میگوید: 3 سال دوندگی کردیم تا روی خیابان هزار جریب ومقابل کوی امام جعفرصادق (ع) یک پل عابر پیاده احداث کردند. این پل آسانسور دارد اما مرتب خراب است وافراد مسن نمیتوانند از این پلهها بالا و پایین بروند.
مسیر را ادامه میدهیم و از کوی امام به سمت کوی بهار میرویم. مردم داخل بلوکها و مقابل آپارتمانهایشان زیر سایه درختها نشستهاند و مکان دنجی برای خودشان درست کردهاند. خانمی که میگوید خانهاش تنها 65 متر است و فرسوده، از موشها و سوسکها گله دارد و نم خانهها و قدیمی بودن آپارتمانو آسانسوری که همیشه خراب است، زندگی را برایش کمی سخت کرده است.
در کوی بهار بازارچه قدیمی دیده میشود که سال 65 تمام شده و تقریبا اکثر کسانی که در ساخت آن دخیل بودند، شهید شدهاند. به گفته بازاریها موقوفه مسجد الرسول(ص) است و 30 مغازه دارد که همه شغلی در آن کاسبی میکنند. اما یکی از مشکلاتش نبودن سطل زباله است. بازاریها برای زدن سقف در بازارچه و استفاده از پنل خورشیدی اقدام کردهاند اما با درخواستشان موافقت نشده و میخواهند کسی به این مشکل رسیدگی کند.
ما یک مجموعه فرهنگی نیاز داریم
در ادامه بازدید میدانی در محله کوی امام به سراغ حاج احمد اسامی از معتمدین محله رفتیم. او یک معلم بازنشسته است که حالا به هنر روی آورده و برای تشکیل محله کوی امام و پاگرفتن آن، دوندگی زیادی کرده است. وقتی میخواهد از مشکلات کوی امام بگوید، ابتدا از گذشته محله و حد و حدودش میگوید و ادامه میدهد: از خیابان هزار جریب که حرکت کنیم بعد از کوی استادان، دو محله کوی بهار و کوی امام کنار هم هستند. سالها پیش جنوب خیابان خسروپور ، ابتدای محله، بیابان بود. وقتی آزادگان آزاد شدند، مکانی برای سکونت نداشتند. ما در شورای محل بودیم و قسمتی از این زمینها را به آنها اختصاص دادند و محله آزادگان تشکیل شد. مجموعههای مختلفی مثل آزادگان و خانواده شهدا و ادارات مختلف در کوی امام ساکن هستند، اما هیچ مجموعه فرهنگی به این محلهها ندادند.
اینجا به یک مرکز فرهنگی نیاز دارد. قسمتی از یک زمینی که پشت آتشنشانی بود را از بنیاد مسکن گرفتیم ولی با تغییر مدیریت، زمین رها شد و ساخت این مجموعه هم فراموش شد. این معلم بازنشسته با تأکید بر اینکه جوانهای این محله مکانی برای کارهای فرهنگی ندارند میگوید: در این مجموعهها با این حجم از سَکنه، مکان مناسبی برای فعالیت جوانان نیست. فرهنگسرایی در این محله وجود ندارد و مسئولان باید برای این محلهها کاری انجام بدهند. در کوی بهار خیرین کارهایی انجام دادهاند، اما امکانات کوی امام ضعیف است.
