برج کبوترخانه مزرعه حسین آباد در شهر هرند قرار دارد. این اثر تاریخی با شماره ۱۲۹۹۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در زمان قدیم برای جذب کبوتر و تولید کود این برج ها ساخته می شد. معماری این برج ها بسیار حسابشده و دقیق است؛ به طوری که پرنده ای که در آنجا آشیان می گیرد از سرما، گرما، باد و خطرات حیوانات در امان است. معماری داخل کبوترخانه طوری بنا شده است که تعداد زیادی کبوتر بدون آنکه مزاحم هم باشند در یک نقطه در کنار هم زندگی می کنند. کلاهک بالای برج، استوانه داخل و پنجره های اطراف آن طوری طراحی شده که کار تهویه هوا را انجام می دهد تا گاز به دست آمده ازکود داخل برج باعث آزار کبوتران نشود.
یکی از دروازههای اصلی هرند که در گذشته تخریب شده، دروازه حضرتی است که روبروی امامزاده اسحاق قرار داشته و مسجد جوب حوض، بازارچه حاج عباس تراب و برجی بزرگ و منحصربهفرد بیرون حصار هرند و مابین امامزاده اسحاق و دروازه حضرتی وجود داشته است. این برج دقیقا در روبروی مدرسه شهید صباغ کنونی و وسط خیابان اسحاق بوده که دو اتاق در دو طبقه و توالت، چاه آب، رمپ مارپیچ داشته و حتی می توانستند همراه با اسب و چهارپایان به بالای این برج بروند. اتاق ها در مرکز برج بر روی هم بوده و رمپ هم از داخل به صورت مارپیچ به دور اتاق ها چرخیده و بالا می رفته است. در پشت بام این برج دیوار جان پناهی وجود داشته که کاربری این برج به ظاهر اخترشناسی و در مواقع خطر دیدهبانی و در شب های تاریک بر بالای برج آتش یا چراغی روشن می کردند تا مسافران راه خود را پیدا کنند. بعد از گذشت ۴۶ سال از تخریب این برج تاریخی در سال ۱۳۹۸ مطالعات گسترده ای صورت گرفت و با مراجعه به اسناد قدیمی و مستندات و عکس های قدیمی طرح برج اخترشناسی در ۱۳۹۹ آماده شد و به همت شهرداری و شورای اسلامی شهر هرند کار بازسازی این بنا آغاز شد و در اسفند ۱۴۰۲ به پایان رسید. این منطقه به بام هرند نیز معروف است.
بازار هرند در نزدیکی شهرستان ورزنه در شهر هرند، چهارراه شهید امینی، ابتدای خیابان امامزاده اسحاق (ع) قرار دارد. این بازار مربوط به دوره صفوی است و در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ۱۲۹۹۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده است.این بازار به دو بخش بازار اصلی و بازار نو تقسیم شده که در مجموع دارای ۲۷ مغازه هستند. عمده مشاغل قدیمی بازار ریختهگری، مسگری، قفلسازی، رنگرزی، بزازی، قنادی و بقالی بوده که امروز کفاشی، خیاطی، سلمانی، قصابی و سوپر مارکت هم به آن اضافه شدهاند.
بقعه امامزاده حیدر (ع) در شهرستان هرند قرار دارد. این امامزاده از نوادگان حضرت ابوالفضل (ع) است. این بقعه مربوط به دوره صفوی است و در هرند، جاده اژیه، روبه روی گلستان شهدا واقع شده. این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ۱۲۹۹۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه امامزاده اسحاق (ع) در شهر هرند واقع شده است. بنای این امامزاده مربوط به دوره صفویه است. بر اساس کتیبه کاشیکاریشده بر سردر ورودی امامزاده و به نقل از کتاب «تاریخ سلطانی» آیتالله استرآبادی، نسب ایشان به اسحاق بن عباس بن اسحق بن موسی بن جعفر میرسد.این اثر در تاریخ ۹ آبان ۱۳۵۱ با شماره ۹۳۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده و یکی از زیارتگاههای مهم منطقه محسوب میشود.
آب انبار محله کشته (شهیدان)، اولین آب انبار ساختهشده در هرند با مخزنی به ظرفیت ۲میلیون و ۲۶۸هزار و ۶۵۰ لیتر دومین آب انبار بزرگ کشور و سومین آب انبار بزرگ دنیاست. این آب انبار با معماری برجسته و منحصر به فرد، در اوایل دوره قاجار توسط خیّری به نام مرحوم حاج شیخ شکرالله هرندی که از متمولین و تجار بزرگ منطقه بوده، در نزدیکی خانه تاریخی صباغیها ساخته شده است. این آب انبار دارای سر در زیبایی با ۴۰ پله است و در بافت قدیم شهر تقریباً همچنان سالم مانده است. چهار بادگیر با ارتفاع ۹/۴۰ متر نیز دارد. آب انبار شهیدان در تاریخ ۱۳۸۴/۵/۲۲ به شماره ۱۲۹۹۳ در فهرست آثارملی ایران به ثبت رسیده است.
آبانبار بازار هرند در شهر هرند، چهارراه شهید امینی، خیابان امامزاده اسحاق، بازار هرند قرار دارد. این آب انبار در دوره قاجار ساخته شده است. این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ۱۲۹۹۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گفته می شود خیّری به نام حاج محمد صادق هرندی آب انبار بازار میدان را احداث کرده. این آب انبار اخیرا توسط شهرداری هرند مرمت شده است.
منطقه حفاظت شده کرکس با وسعت 114 هزار هکتار بخشي از جنوبيترين منطقه کرکس است که شهر نطنز در دامنه شرقي آن قرار دارد. راه ارتباطي اين شهر به کاشان و اصفهان به ترتيب از شرق و جنوب آن مي گذرد. منطقه کرکس از سمت جنوب شرقي به کوير بزرگ اردستان و از سمت غرب و جنوب غربي به بيابان هاي حد فاصل شهرهاي اصفهان و ميمه مشرف است. اين منطقه در منتهي اليه شمال شرقي استان اصفهان و همجوار با اکوسيستم بياباني و نزديک به پارک ملي کوير قرار گرفته است. وجودکوههاي بلند نظير رشته کوه و قله کرکس موجب تغييرات پر دامنه آب و هوايي در اين منطقه شده؛ به طوري که کاملاً آن را از مناطق همجوار خود متمايز کرده است. این منطقهٔ حفاظتشده طبق مصوبه شماره ۶۹۹ در تاریخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
مسجد علی جنب مسجد جامع نوش آباد قرار دارد و بنای اولیه آن مربوط به دوره سلجوقی است که در دوره های بعد و مخصوصاً در قرون هفتم و هشتم دچار تغییرات گسترده ای شد. شبستان مسجد چند پله از سطح کوچه پائین تر است و بخشی از ضلع جنوبی آن با سقف کوتاه و پایه های حجیم مربع، در دوره قاجاریه و به سال 1302 هجری قمری به آن الحاق شده است. محراب بنا که از جای اصلی خود خارج شده است و در بالای درگاه ورودی قرار گرفته، فاقد تاریخ بر روی کتیبه های باقی مانده است ولی بر اساس نوع ساخت و تزئینات آن می توان آن را مربوط به دوره مغول دانست. این بنا به شماره 3060 و در تاریخ اسفندماه 1379 به ثبت رسیده است .
دهق از توابع شهرستان نجفآباد است. مسجد جامع این شهر در دوره صفویه ساخته شده و اثار تاریخی و دیدنی این شهر به شمار می رود. این مسجد در محله بالا، کوچه مسجد جامع قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شماره ۱۱۴۵۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخ بنای مسجد جامع دهق به ۷۰۰ سال پیش می رسد و با خشت خام ساخته شده است. می توان گفت این مسجد با شبستان مسجد جامع اصفهان شباهت دارد؛ ولی بدون گچ بری ها و در نهایت سادگی بدون تزیینات. نوع معماری این مسجد به سبک ساختمان سلجوقیان است.
قبرستان تاریخی عطاآباد دهاقان بر بستر رودخانه شور قرار دارد. سنگ ها قدمت بسیار دارند و در اثر فرسایش روزگار تقریبا از بین رفته اند. عمر این گورستان را 400 سال می دانند؛ اما نوشته ها از بین رفته و تاریخ ها مشخص نیست. قدیمی ترین تاریخ به جا مانده سال 1221 شمسی را نشان می دهد. حکاکی تاریخ ها به دوران ماقبل نام خانوادگی برمیگردد. اسامی بنت یا ولد هستند. سنگها هم به زبان عربی نوشته شدهاند.
مسجد جامع دهاقان که به مسجد حاج میرزابابا هم معروف است، از بناهای اوایل دوره قاجار به شمار می رود. این مسجد توسط «حاج میرزابابا»، که از خیران و شخصیتهای مهم این دوره بود بنا شد. مسجد جامع از نظر معماری یکی از مهم ترین مساجد تاریخی دهاقان است و ارتباط تنگاتنگی با بازار و قدیمیترین راسته مهم شهر داشته است. این مسجد در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.