عبابافی از صنایع دستی مختص نائین است که قدمتی بیش از دوهزار سال دارد. مهمترین مرکز این عبابافی کارگاههای محمدیه است که حدود ۸۰۰ سال قدمت دارند. در قدیم این کارگاهها شعربافی یا پارچه کرباس و از حدود ۳۰۰ سال پیش تبدیل به عبابافی شدند. در بخش محمدیه سردابهای عبابافی متعددی با استفاده از تکنیک کَند ساخته شده که در هر یک از آنها معمولا ۸ تا ۱۰ نفر کار میکرده اند؛ اما در حال حاضر تنها یک تا دو نفر مشغول کار در این عبابافی ها هستند.
مرقد مطهر ستی فاطمه (س) در جنب آب انبار آقا در محله پنجاهه نائین قرار دارد. به روایت تاریخ ستی فاطمه از خدمه حضرت فاطمه معصومه (س) بوده است.
در زیارتگاه ستی فاطمه ، قبرهای شاهزادگان صفوی و مقبره یکی از سرداران شاه عباس صفوی قرار دارد که روی قبور همه آنها سنگ های مرمر نفیس و یکپارچه با نقوش مختلف ، کتیبه ها و اشعار با خط نستعلیق دیده می شود.
مشهور ترین خطاط کتیبه های به جا مانده از عصر صفوی ، محمد رضا امامی ، در سال 1401 ، نوشتن آن ها را بر عهده داشته است.
خانه تاریخی پیرنیا در شهر نائین استان اصفهان قرار دارد. بنای این خانه جایی در نزدیک مسجد جامع این شهر واقع شده است. این خانه زیبا و تاریخی در ایام گذشته خانه حاکم نائین بوده و در دوران قاجار به خاندان پیرنیا رسیده است. خانه پیرنیا در سال ۱۳۶۵ به عنوان یکی از آثار باارزش تاریخی به ثبت ملی رسید. این بنا در سال 1349 توسط وزارت فرهنگ و هنر خریداری و پس از مرمتهای لازم، در اسفند 1373 به موزه مردمشناسی نائین تبدیل شد. خانه پیرنیا یکی از بهترین نمونههای خانه های سنتی تاریخی در نائین با سبک معماری صفوی است.
حسینیه نوآباد (نوگاباد) در شمال بافت قدیم شهر نائین و مرکز محله نوآباد واقع شده است. ساخت این بنا مربوط به اواخر دوره قاجار است. حسینیه نوآباد در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شماره ۵۴۳۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حسینیه نوگاباد بزرگترین حسینیه نائین است و از میدان میانی، فضای سرپوشیده یا گنبددار وسیع، سقاخانه و فضاهای مرتبط دیگر تشکیل شده است. فضای مسقف و گنبددار حسینیه در ضلع غربی میدان قرار دارد و براساس کتبیه کاشی موجود، در سال ۱۳۲۵ ه. ق توسط میرزا احمدخان طباطبایی و افراد خیر محل ساخته شده است.
یکی ازحسینیه های سهگانه محله محمدیه نائین عاشورگاه نام دارد که در کنار قلعه تاریخی محمدیه بنا شده است. میدان روبازعاشورگاه اولین محل تجمع عزاداران حسینی درتمام منطقه نائین بوده که قدمت آن به دوره صفویه برمیگردد. میان میدان سکوی هشت ضلعی بنام اَلُوگه وجود دارد که در دوران کهن، محل تجمع برای برگزاری مراسم و روشنکردن آتش روی آن برای روشنایی مراسم شبانه بوده است. حسینیه عاشورگاه محمدیه در سال ۱۳۳۵ش توسط استادحاج رضاسلطانی ساخته شده است.
حسينيه بابالمسجد در محله بابالمسجد و در انتهاي خيابان مسجد جامع همجوار با مسجد جامع شهر نائین قرار دارد. محله بابالمسجد در زبان عامه درِ مسجد گفته میشود. حسینیه بابالمسجد مربوط به دوره قاجار است. این اثر تاریخی در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شماره ۵۴۳۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. فرش ماشینی هشتضلعی قواره بزرگ با طراحی اختصاصی و یکپارچه حدودا 144مترمربع در این حسینیه قرار دارد که در مهرماه 1398 توسط تیمی از متخصصان ایرانی (گروه تخصصی فرش اسلیمی) طراحی، تولید و نصب شد.
حسینیه کلوان نائین در محله کلوان این شهر قرار دارد. این بنا مربوط به دوره قاجار است و در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۱ با شماره ۵۸۸۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حسینیه کلوان شامل میدان یا فضای باز میانی، فضای سرپوشیده و گنبددار، سقاخانه، نمازخانه، آبانبار و فضاهای وابسته دیگر است.
حسینیه سرای نو نائین در محله سرای نو این شهر قرار دارد. این بنا مربوط به دوره قاجار است و در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۵۸۸۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حسینیه سرای نو متشکل از میدان مستطیلشکل، فضای گنبددار قدیمی و فضای مسقف تازه احداثشده، آبانبار و فضاهای دیگر است.
حسینیه چهل دختران از آثار تاریخی نائین مربوط به دوره قاجار است. این حسینیه در محله چهل دختران، جوار دروازه چهل دختران قرار گرفته است. این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۹۰۵۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حسینیه چهل دختران همانند دیگر حسینیههای تاریخی نائین متشکل از دو قسمت روباز و مسقف است.
حسینیه پادرخت محمدیه نائین مربوط به دوره قاجار است و در نائین، محمدیه، محله میدان بالا، جنب مسجد محمدیه قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شماره ثبت ۱۱۵۶۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این حسینیه تاریخی در سال ۱۳۹۵ه.ش با فرش ماشینی یکپارچه ۸ضلعی با قطر ۱۰ مترمربع به انضمام فرش صفه ها مفروش شد. در طراحی این فرش توسط گروه تخصصی فرش اسلیمی از گلهای شاه عباسی زیبا در زمینه سرمهای استفاده شده، در نهایت این فرش یکپارچه تولید و نصب شد. در ایام سوگواری مراسم ویژه ای در این حسینه برگزار می شود.
حسینیه پنجاهه مربوط به اوایل دوره قاجار است و در نائین، محله پنجاهه قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شماره ثبت ۵۴۴۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت شده است. محله پنجاهه در شمال شرقي بافت قديم شهر نائین قرار دارد و با محلههای نوآباد و چهل دختران و کوي باغستان همسايه است. مرکز محله پنجاهه متشکل از حسینیه سر پوشیده و سرباز، مسجد نزدیک حسینیه و سقاخانه است و نزدیک به میدان مرکز محله (حسینیه) مسجد، حمام و آب انبار محله قرار دارد.
آب انبار فيض يكي از جاذبههاي تاریخی گردشگري شهر نايين است. این آب انبار در محله تاريخي پنجاهه قرار دارد. ویژگی بارز این آب انبار بادگير كج شده با زاويه 30 درجه است. آب انبار فیض مجموعه اي از آب انبار، دروازه، امتداد حصار تاريخي و خندق است و به احتمال زياد در اواخر دوره صفويه با استفاده از مصالح خشت و آجر بنا شده. اين بنا با شماره 3663 در سال 1384 در فهرست آثار ملي ايران قرار گرفته است.