چندی پیش بود که خبر لغو برگزاری مسابقه دختران شایسته پس از 35 سال در هلند در رسانهها پیچید و برگزارکنندگان آن با صدور بیانهای دلیل آن را اینگونه بیان کردند …
شوتی های جولانگر
جادهها را به تسخیر خود در آوردهاند! ترمز بریدهاند و با تمام قوا پایشان را بر پدال گاز فشار میدهند. روزبهروز تعدادشان بیشتر میشود تا نهتنها جان خود را به خطر بیندازند، بلکه برای باقی رانندگان نیز دردسرهای تازهای درست کنند و تهدیدی برای جان آنها و مسافرانشان به شمار آیند.
پاییز اصفهان، خبری از بارش برف و باران نبود و حالا و علیرغم آغاز زمستان، هنوز نزولات آسمانی بهطور مؤثر نباریده است. هشدارهای هواشناسی نیز حاکی از این است که تا پایان سال نیز وضعیت تقریبا همانطور خواهد بود و نمیتوان به آسمان چشم داشت.
اورژانس بیمارستانها پر شده از افرادی که مدام سرفه و عطسه میکنند و بدندرد، امانشان را بریده است؛ افرادی که با مشکلات تنفسی به بیمارستان مراجعه کردهاند و خیلیهایشان نیز اصرار به مصرف آنتیبیوتیک دارند.
آمارها کم نیستند؛ اعداد و ارقامی که نشان میدهند میزان سوختگی در کشور زیاد است و روزانه تعداد زیادی به این دلیل راهی بیمارستانها میشوند یا اینکه جان خود را از دست میدهند.
آزارگران خیابانی همیشه در کمین نشستهاند تا به بهانههای مختلف دست به آزار زنان بزنند و آنها را با فشارهای روحی و روانی بسیاری روبهرو کنند. اغراق نیست اگر بگوییم دستکم تمام زنان برای یکبار هم که شده تجربه آزار خیابانی را دارند و آن را پشت سر گذراندهاند.
افراد بدون شناسنامه با مشکلات زیادی روبهرو هستند؛ مسائلی که یکیدو تا نیست و باعث شده است آنها در طول عمرشان سختیهای بسیاری را تحمل کنند؛ از محرومیت از تمامی خدمات اجتماعی و درمانی تا ثبتنشدن ازدواج و شناسنامه نداشتن فرزندانشان و… .
«هستی؛ اما انگار نیستی!» غم مینشیند توی چشمهایش، وقتی از عمر رفتهای حرف میزند که همیشه در «سایه» گذشته است؛ از کودکی تا این روزها که 40سالگیاش را میگذراند و سفیدی تکوتوک لای موهایش دویده و هر روزش را با حسرت طی کرده، حسرت یک «آدم معمولی» …
در دهه چهارم زندگی به سر میبرد و میگوید تمام زمانهای طلایی عمرش را در آسمان و حین پرواز گذرانده است؛ سفرهایی که هرکدام از آنها کولهباری از تجربه و هیجان را برایش به ارمغان داشته است.
پَر چادرش را سفت میگیرد و میگوید: «20 سال گذشت؛ با همه سختیهایی که به خاطر پسرش توان صحبت کردن از آن را ندارد؛ بهویژه از دهسالگی که همسرش سکته کرده و او را با یک فرزند معلول تنها گذاشته است.»
لباسهای پارهپوره، دراز و بیقواره یا استایلهای شلخته و درهمبرهم؛ این نمایی از لباس پوشیدن برخی از شهروندان است. این اتفاق را در بسیاری از فستیوالهای هنری و جشنهایی که هنرمندان به آن رفتوآمد دارند نیز دیدهایم.