محله جلوان در گذشته روستایی بوده است که باگذشت زمان و کمشدن فاصلهاش تا شهر، به بدنه شهر اصفهان اضافه شد؛ روستایی که گذشته درخشانی داشته است.
قصه گزارش ما از یک تماس تلفنی شروع شد. خانمی در تماس با دفتر روزنامه از شکایت اهالی محلهای در احمدآباد به دلیل نصب دکل مخابراتی خبر داد.
دستگرد محلهای قدیمی در کنار رودخانه زایندهرود است، محلهای محصور در میان خیابانهای باغ فردوس، بلوار کشاورز و قسمتی از خیابان قائمیه؛ همسایه زایندهرود و ناژوان است.
ورودی محله محمودآباد که روزی روستای محمودآباد نام داشت، از میدان استقلال شروع میشود. جادهای دوطرفه که دو نمای کاملا متفاوت جلوی دید مخاطب قرار میدهد.
ما در روزنامه «اصفهانزیبا» تلاشمان بر این بوده تا مشکلات مردم در حوزههای مختلف را در محور گزارشهایمان منعکس و مسئولان را در خصوص این مشکلات حساس کنیم تا پیگیر حل آنها شوند.
این روزها شهرهای بزرگ با مسائل عظیمی دستوپنجه نرم میکنند و گاهی با بحرانهایی روبهرو هستند که توجه به مدیریت بحران و ارتقای زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری آن، از اهمیت فراوانی برخوردار است …
وقتی محله زاجان برای این شماره انتخاب شد، اولین چیزی که پیش رویمان قرار گرفت، پراکندگی محله و محاصرهشدن آن در میان زمینهای کشاورزی وسیع بود.
ورودمان به محله مصلی از ابتدای محله و از سمت خیابانی به همین نام شروع شد. آنچه پیش رویمان از محله قرار گرفت ترافیک و سد معبر و شلوغی بود.
محله مصلی از آن محلههای قدیمی است که داشتههای تاریخی زیادی دارد.
واژه مدیریت یکپارچه شهری سالها بر سر زبانهاست؛ کلیدواژهای که بسیاری از کارشناسان معتقدند کلید حل مشکلات متعدد شهرها و ناهماهنگیهای بینبخشی ادارات و ارگانهای خدمترسان در شهرهاست.
در میانه خیابان میرزا طاهر، تابلو میرزاطاهر نصرآبادی غرب، علامتی است برای اینکه به ما نشان بدهد وارد محدوده محله نصرآباد شدهایم. شاید اولین چیزی که میتواند نگاهمان را به محله خیره کند، سرسبزی خیابانها و محله است.
نصرآباد از بلوک ماربین است و در مغرب اصفهان قرار دارد و نام باستانی آن، نرسیآباد است. ماربین به دلیل وفور آب و درخت و میوه، بر تمام دهستانهای اطراف اصفهان برتری داشت و از کثرت درخت، کمتر آفتاب زمین آن را پیدا میکرد و از دور، مانند یک جنگل که درختانش دست به هم داده باشند، نمایان و پدیداربود.