در تابستان گرم و بی آب سال 1312 خورشیدی که بنا بر گزارش روزنامه اخگر، «اصفهان در بیآبی میسوخته و با وجود قنوات معتبر و رود پربرکت زایندهرودش دستخوش تنگآبی بوده است» همان تابستانی که نمایش تمام آهنگ کیخسرو و سیاوش با نمایشنامهای که باز در گزارش اخگر «یکی از بهترین پی اسهایی که تا به آن زمان به زبان فارسی تهیه شده» معرفی شده است و نمایش آن «شدیدترین احساسات وطنی را در قلب تماشاچی تولید و یکی از پردههای مهم تاریخی این مملکت را در نظر او جلوهگر میسازد.»
غمگینترین آخر هفته اصفهان را گذراندیم؛ چهارشنبه صبح، زیباترین طلوع را بر فراز زایندهرود دیدیم و دو روز بعد، یعنی جمعه صبح، دیگر نه خبری از زایندهرود بود و نه خبری از آن چند صد نفری که به خواجوی با زایندهرودِ زنده پناه میآوردند. زایـنـدهرود، تختجمشید است، دیوار گرگان و معبد آناهیتاست. ماجراهایشان را شنیدهاید؟ کاش با زایندهرود مثل دانوب رفتار میکردند. کاش احترام «میراث ملی ایران» را نگه میداشتند. آیا به عمرمان قد میدهد که حل مشکل زندگی زایندهرود را ببینیم؟! در مطلب پیش رو از سه زاویه «گردشگرانه» به یک «میراث طبیعی» مهم ملی میپردازیم.
خیابانهای منتهی به لبی آب تا نیمه شب از آدم و ماشین لبریز است. بازار فیلم و عکس و سلفی و استوری داغ است و اینستاگرام را که باز میکنی، آب آمده و کرونا را برده است! شواهد میدانی نشان میدهد که اصفهان قرمز نیست، کرونای دلتا به مهمانی شهر فیروزه نیامده، واکسن به وفور یافت میشود و بیمارستانها اصلا درگیرِ مبارزه با یک همهگیری نیستند. به سبک آقای وزیر میتوان نمک ریخت و گفت، نقشه کرونایی اصفهان بیخود کرده به رنگ قرمز در آمده است! مرکز استان را نگاه کنید، یک نوار آبی پیداست!
در روزهای گذشته و به دنبال جاریشدن آب در رودخانه زایندهرود در سطح شهر اصفهان و به سمت مزارع شرقی، برخی صحبتها در فضای مجازی از طرف عزیزان سایر استانها مطرح شد که برخی ابهامهای ذهنی من را درباره آنچه در فضای اجتماعیعاطفی کشور میگذرد، دوچندان کرد. عزیزی در صفحه مجازی خود با مقایسه جاری شدن رودخانه در سطح شهر اصفهان با خشکی تالاب هورالعظیم نوشته بود: رقص و شادی و پایکوبی بر زخم خوزستان! و در صفحه دیگری نابودی جلگه خوزستان را معادل آباد کردن کویر اصفهان! قرارداده بودند!
شیر و خون را در تیرماه سال صفر بر آسفالت سیاه خیابان استانداری روان کردند تا بگویند حاصل بیش از دودهه اعــتــراضهــای مــدنــی و عـلنــیشــان در بــازپــسگیــری حقابه زایندهرود بهجایی نرسیده است! کشاورزان شرق اصفهان، به تنگ آمده از نادیدهگیری حقوقحقهشان، هر بار در جایی و هرروز به نحوی دست به تجمع و اعتراض زدند؛ اما مسئولان هر بار آنها را نادیده گرفتند و با سخندرمانی به استقبال آنها رفتند؛ غافل از اینکه دیگر کارد به استخوان گاوِ ماده باردار رسیده و اینک، با شکمبهای دریدهشده در مهمترین خیابان اصفهان، دراز به دراز افتاده است. صدای هیاهو، صدای شلپشلپ پای معترضان در شیر و خون و صدای شعارهایی که دیگر محترمانه نیست و با احترام چیزی را طلب نمیکند و از روال طبیعی یک اعتراض مدنی خارج شده، مؤید این نکته است که باید کاری کرد.
شورای پنجم هم به ایستگاه آخر رسیده و قرار است 14 مرداد ساختمان بزرگمهر را به شورای ششم تحویل دهد. اصفهان زیبا از این شماره، چهارشنبههابا اعضای جدید شورای شهر گفتوگو میکند تا مردم بدانند که در چهار سال آینده، شهر چگونه اداره خواهد شد.یکی از قدیمیترین چهرههای شورایی شهر اصفهان و عضو دورههای اول تا چهارم شورای شهر اصفهان است. عباس حاجرسولیها در ۱۳۵۴ با درجه ممتازی در رشته مهندسی مکانیک فارغالتحصیل شد و در ۱۳۷۶ کارشناسی ارشد مدیریت را به اتمام رساند و در ۱۳۵۸ بنیاد مسکن انقلاب اسلامی استان اصفهان را راهاندازی کرد.
پس از حدود ۱۰ ماه انتظار، خروجی سد زایندهرود افزایش یافت و آب روز یکشنبه در بستر خشک این رودخانه در خطه تاریخی اصفهان جاری شد. خروجی سد زایندهرود شب گذشته افزایش یافت و به دنبال آن دریچههای سد نکوآباد در شهرستان مبارکه واقع در جنوب غربی استان باز شد تا اصفهانیها بازهم نظارهگر آب […]
شهردار زرین شهر با تأکید بر اینکه حفظ درختان اولویت مدیریت شهری است، گفت: شنیدن خشک شدن فضای سبز، دل شهروندان و دوستداران محیط زیست را به درد میآورد؛ اما زمانی که تأمین آب شرب در اولویت نخست قرار بگیرد، بهطور قطع هیچ آبی برای نگهداری فضای سبز در اختیار ما قرار نمیدهند و این مسئله سبب خواهد شد وضعیت فضای سبز زرینشهر در وضعیت خوب قرار نداشته باشد.
در جلسه روز گذشته، رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان از دولت و شورای شهر در دوره فعلی و آینده درخواست کرد که برای حل مشکلات و چالشهای اصفهان، تدبیرهای لازم را انجام دهند. شهردار اصفهان در آیین «هر یکشنبه یک افتتاح» با تشکر از همکاری مدیران شهری و اعضای شورای شهر برای رسیدگی به وضعیت مناطق کمتربرخوردار شهر از تحقق شعار عدالت فضایی در این مناطق خبر داد.
همچنان که ما موزه سکه، موزه جواهرات، موزه تمبر و موزه پول داریم، باید برای آب هم موزه داشته باشیم. بی جواهر میتوانیم زندگی کنیم، اما بدون آب نمیتوانیم. ما شهرنشینان بهدرستی پشتصحنه تهیه و رسانیدن آب را نمیدانیم. ممکن است موزه آب به ما کمک کند. در هر استان شرکتی به نام «شرکت آب منطقهای»، وظیفه تأمین آب و رسانیدن آن تا پشت دروازههای شهر را بر عهده دارد. این شرکت آب را تهیه کرده یا به قول خودشان استحصال کرده و به دست شرکت آب و فاضلاب میدهد. شرکت اخیر به امر توزیع آب درب خانهها میپردازد. تا سال 1368 این شرکت، آب اصفهان را از چاههای اطراف رودخانه برداشت میکرد.
اختتامیه چهارمین جشنواره سراسری دانشجویی داستان کوتاه زایندهرود در کتابفروشی اردیبهشت جهاد دانشگاهی واحد اصفهان با حضور سرپرست جهاد دانشگاهی، دبیر چهارمین دوره جشنواره و نماینده داوران این دوره برگزار و بهصورت زنده از طریق شبکههای مجازی پخش شد.
مهدی ژیانپور، سرپرست جهاد دانشگاهی واحد اصفهان و مدیر چهارمین دوره جشنواره سراسری دانشجویی داستان زاینده رود در این برنامه گفت: «جشنوارهها محل تلقی پاسداشت و پویاییاند و هم آوردگاه. بستری برای احترام و رقابت. عمیقا معتقدم فضای فرهنگی و اجتماعی ما نیاز به پدیدههای مستمر دارد. جشنوارهها چنین هستند.
در حالی که ساعت برگزاری مجمع انتخاباتی هیئت قایقرانی استان اصفهان، ساعت 11 روز شنبه اعلام شده بود، تا دقایقی پس از این زمان، تعدادی از منتقدان عملکرد رئیس پیشین هیئت با حضور در تالار افتخارات سرای ورزشکاران، نشستی را با رئیس فدراسیون برگزار کرده بودند؛ اما با حضور مدیرکل اداره ورزش و جوانان استان اصفهان و معاونان او و رسمیشدن جلسه، منتقدان از تالار خارج شدند. مدیرکل ورزش و جوانان استان اصفهان به عنوان اولین سخنران این نشست، تأکید کرد که با توجه به حساسیتهایی که همیشه برای برگزاری مجامع در استان اصفهان وجود دارد، تلاش شده کاندیداها نفرات، برنامهها و اهداف خود را به اداره کل ورزش و جوانان ارائه کنند.