عقلگرایی، وجه تمایز منظومه فکری شیخ مفید با دیگر متکلمان همعصرش بود. روشی که او در اجتهاد فقهی ارائه داد، راه میانهای در برابر دو روش عقلگرایی افراطی و اکتفاکردن به روایات بدون توجه به عقل بود.
سرزمین تختفولاد را باید به نام معلمان جاویدانش شناخت؛ معلمانی که میتوان در جلوی نامشان فهرستی از شاگردان را ردیف کرد و بدینسان بر عظمتشان افزود.