مسجد امام اصفهان که به مسجد جامع عباسی و مسجد سلطانی نیز شهرت دارد، در دوره صفویه به نام مسجد شاه خوانده میشد؛ ولی بعد از انقلاب اسلامی نام رسمیاش را به مسجد امام تغییر دادند. این بنا مهمترین مسجد تاریخی اصفهان و یکی از مساجد میدان نقش جهان و از بناهای مهم معماری اسلامیایرانی است. این بنا شاهکاری از معماری، کاشیکاری و نجاری قرن یازدهم هجری به حساب میآید. مسجد شاه در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۰۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده و همراه با میدان نقش جهان، به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
میدان نقشجهان با ابعاد وسیعش، بهترین مکان برای بازی چوگان بوده است. در این بازی، دو تیم ششنفره سوار بر اسب، با چوبهای بلند و سرکجی که در اختیار داشتند، میبایست گوی مسابقه را از چنگ یکدیگر ربوده و وارد دروازه حریف کنند.
تهمانده آفتاب روی حجرههای طبقه بالای نقشجهان افتاده. ابرهای تازه تزریقشده توی آسمان لول میزنند.
از خوشحالی در پوست خود نمیگنجم. با اینکه دیشب تا صبح زل زده بودم به شبکه خبر و با دوستانم در فضای مجازی داستانک مینوشتیم تا ما هم سهمی در این غرور ملی داشته باشیم …
«شیشهها را پوشاندند و شبانه دیوارهای مغازه مجاور عالیقاپو را سرامیک کردند تا بستنیفروشی بزنند!» این فقط یک روایت از خطری است که «میدان ثبتجهانیشده ایران» را تهدید میکند؛ مغازههای میدان دارند یکییکی از محل فروش صنایعدستی به فستفودی، بستنیفروشی، کافه و مغازههایی تبدیل میشوند که هرکدام برای کاربری جدیدشان به «ایجاد تغییرات کالبدی» در «عرصه میراث جهانی بشر» نیاز دارند. پیشانی «شهر جهانی و خلاق صنایعدستی» حالا با خطر بسیار جدی روبهروست و گفته میشود سازمان اوقاف بازیگر مهم این تهدید است.
هرساله با گرم شدن هوا، کودکان اصفهانی از حوض میدان امام به عنوان محلی برای آبتنی و بازی استفاده میکنند؛ قیمت بالای استخرها و همچنین تعطیلی آنها به علت شیوع کرونا عاملی شده تا امسال نیز بازار آبتنی میان میدان امام داغ باشد.