هماکنون بهرهگیری از ظرفیت بینالمللی برای اکثر شهرهای ایران و چین وجود دارد و در استفاده از این فرصتها اما نیاز است شهرها در عرصه مدیریت به الزاماتی توجه کنند که مهمترین آنها تمرکز بر شرایط شهرها ازنظر فرهنگی، اجتماعی، نیازهای شهری و تأمین آنهاست.
در چند روز اخیر شاهد بحثها و جدلهای فراوانی پیرامون سند همکاری مشترک ایران و چین هستیم. برای به چالش کشیدن برنامه جامع همکاری 25 ساله میان ایران و چین ابتدا دوگانه «قرارداد» و «برنامه همکاری جامع» مطرح میشود که الزاماً دوگانه درستی نیست و قرارداد مقابل برنامه جامع قرار نمیگیرد و دو مفهوم کاملاً جداگانه هستند. دوگانه صحیح دوگانه توافق سیاسی و حقوقی است. قرارداد یک مفهوم کلی مثل دیگر مفاهیم در مورد قراردادهای بین المللی است. مثل معاهده و پیمان و… برنامه همکاری جامع قراتر از یک قرارداد تجاری است و بلند مدت است و تمام زمینههای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را شامل میشود و مفهوم عامتری نسبت به قرارداد دارد.
در شرایطی که بیشتر کشورهای دنیا با شیوع کرونا ویروس، متحمل خسارات سنگین اقتصادی شدهاند، اقتصاد کشور چین به طرز عجیبی در این برهه زمانی رشد داشته است.