مسجد جامع شهرضا از آثار تاریخی و زیباترین جاذبه توریستی این شهرستان است که در مرکز شهر و ورودی بازار قدیمی قرار دارد. این مسجد در دوران سلجوقیان بنا شده و ارتفاع گنبد آن تا 10 متر و مناره آن نیز تا 15 متر است. در ساخت این بنای تاریخی از آجرهای ساده استفاده شده و همچنین سبک معماری آن نیز از نوع ضربی است. بر طبق لوحی که در این مسجد وجود دارد، تاریخ ساخت آن سال 739 هجری است و از آثار قرن هشتم محسوب می شود. مسجد جامع شهرضا مربوط به دوره سلجوقیان است. این اثر در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ۱۲۱۱۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بزرگترین اثر تاریخی شهرستان شهرضا بیشک مجموعه بازار بزرگ است که با مساحتی در حدود 99 هزار و 705 متر مربع و بیش از 800 متر دالان سرپوشیده و 9 دهنه ورودی در چهار خیابان اصلی شهر قرار دارد. این بازار چندین اثر تاریخی مستقل از جمله مسجد جامع، شبستان مسجد جامع، کاروانسراهای تاریخی، تیمچهها، سراهای تاریخی، سقاخانهها، نمازخانهها را در خود جای داده و درست در مرکز شهر شهرضا واقع است. بازار تاریخی شهرضا از لحاظ وسعت و رونق و تنوع فضاها در گذر زمان و به مرور تغییراتی داشته و به عبارتی بهتر، در چند مرحله به تکوین رسیده است. قدیمیترین هسته آن را مربوط به روزگار سلجوقی و شاید ایلخانی میدانند و بخشهای متعددی از این مجموعه تاریخی مربوط به روزگار پساایلخانی چون آل مظفر، صفوی، زند، قاجار و پهلوی است که بیشتر این فضاها فاقد کتیبه و دیوارنوشت است و این از یک سو سبب ویرانی و تخریب و از سوی دیگر سبب گمراهی محققان و مسئولان در تاریخگذاری علمی شده است.