شیطان از آنچه می‌پندارید به شما نزدیک‌تر است!

سینمای دخانی

شیطان‌پرستی «SATANISM» یک تفکر به قدمت تاریخ است که در دوره آخرالزمان روزبه‌روز جدی‌تر و غلیظ‌تر می‌شود. یکی از ابزارهای آن‌ها استفاده از رسانه، موسیقی و سینماست. در این مطلب با بررسی سینمای دخانی (به معنی دود) به نحوه جایگزین‌شدن جای منجی و دجال در سینمای غرب می‌پردازیم.

جادو به شرط چاقو!

یک شب گرم تابستانی است. از همان شب‌هایی که باید پنجره و درها باز باشند تا نسیم خنک وارد خانه شود و نیازی به روشن کردن کولر نباشد. دایی دانشجویم بعد از مدت‌ها زندگی در کاشان به اصفهان برگشته و ما به خانه مادربزرگم می‌رویم تا با او دیداری کنیم. از همان بدو ورود متوجه چیزی عجیب می‌شویم. سراسر درها بسته است. تک‌چراغ کم‌نوری از طبقه پایین روشن و جمعیت کوچکی گرد هم نشسته‌اند. تمام این‌ها را می‌توانیم از توی حیاط، نرسیده به پله‌های منتهی به زیرزمین و طبقه بالا ببینیم. چیزی که برایمان عجیب است، مدل گردِ هم نشستن دوستان دایی است. همین تعجب هم باعث می‌شود پدرم به جمع آن‌ها بپیوندد و من با مادرم به طبقه بالا برویم. 

درام ترسناک بر بستری تاریخی

زالاوا فیلم اول ارسلان امیری ادامه جریانی در فیلم سازی چند سال اخیر سینمای ایران است که داستانی را در یک موقعیت تاریخی (عموما دوران پهلوی دوم) با بن‌مایه‌هایی نظیر دلهره، معما و ترس تعریف می‌کند. سرآمد این فیلم‌ها و به نوع آغاز کننده آن در یک دهه اخیر فیلم «اژدها وارد می‌شود» مانی حقیقی است که با استفاده از کتاب ملکوت بهرام صادقی و اتفاقی تاریخی فیلمی دلهره‌آوری را می‌سازد. بعد از آن نمونه موفق این عرصه فیلم «سرخپوست» به کارگردانی نیما جاویدی است که موفق می‌شود موقعیتی دلهره آور را با پیرنگی عاشاقانه درهم بیامیزد.