وسط یک محله قدیمی ایستادهام. کوچه باریک است، عرضش شاید دو متر هم نباشد. دیوار کاهگلی خانهها دیگر انگار تاب ایستادن ندارند. کوچههای کناری هم حالوروز خوشی ندارند.
شاید چند سالی است که نوک پیکان منتقدان مباحث شهرسازی به سمت عمودی شدن و ارتفاع سازی در شهر اصفهان رفته است و نقدهایی از ساختوسازهای بیضابطه در بعضی از مناطق شهری شده باشد.
دهنو از آن محلههایی است که مردمان هنرمند فرهیخته و فعال کم ندارد. گشتوگذار در کوچهها و نشستن پای صحبت مردم محله میتواند گوشهای از مشکلات دهنو را ترسیم کند.
محله ما فقیرنشین بود. آسفالت نداشت و خانههای کوچکی داشت. دبستان محل تحصیلم بعد از مسجد پاچنار کنار قبرستان و مردهشورخانه محله بود.
هفته اورژانس پیشبیمارستانی و مدیریت حوادث بهانهای شد تا محسن زمانی، رئیس اورژانس پیشبیمارستانی و مدیر حوادث دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در نشست خبری با اصحاب رسانه عملکردی از فعالیتهای اورژانسی پیش بیمارستانی ارائه کند.
شاید شما هم وقتی از کنار یک ماشین رفتوروب شهری عبور کنید، طعم خاک را بهخوبی چشیده باشید و از عملکرد ضعیف این جاروبها که بهجای جمعآوری خاک و خاشاک آن را به اطراف پراکنده میکنند و هنگام حرکت ردی از گرد خاک را بهجا میگذارند …
باند سفیدی بهصورت عمودی از میانه سرش تا پیشانی با چسب چسبانده بود. خودش را یک معلم بازنشسته معرفی کرد.
وقتی میخواهی اربعین را روایت کنی، صحبت از روایت یک سفر معمولی نیست. اربعین یک اتفاق و حماسه بزرگ است.
مسجد الیادران (الرحمن) مربوط به دوره قاجار است و در دل محله الیادران واقع شده است. این اثر در ۱۲ مهر ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۲۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امیرقلی امینی از چهـرههای شاخص عرصه روزنامهنگاری در تاریخ اصفهان است.
مسیرم به سمت محله الیادران را از خیابان صارمیه و از کنار مغازههایی که بوی تخمه و آجیل تازه و برنج شمالی را میکشاند زیر دماغم، شروع میکنم.
یکی از نمادهایی عجیب محله الیادران مزار باباعلمدار است.