در سال 1381، شورایعالی انقلاب فرهنگی 27 شهریور، سالروز وفات محمدحسین بهجت تبریزی معروف به شهریار را «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری کرده است. بر همین اساس فرصت مغتنمی است تا به گوشهای از دریای بیکران شعر و ادب فارسی نگاهی بیندازیم.
در تقویم جمهوری اسلامی ایران، ۱۰ تیر بهعنوان روز بزرگداشت صائب تبریزی به ثبت رسیده است. صائب تبریزی از آن دسته شعرای جریانسازی است که بهرغم ایجاد تحول و بالندگی در مضمونپردازی ادبیات فارسی، از شهرت و مقبولیتی برجسته برخوردار نبوده است.
صائب تبریزی را همگان میشناسند؛ شاعری که در اصفهان برای همیشه آرام گرفت و مقبرهای هم برایش ساخته شد، اما در حمله افغان قبر او گم شد؛ چنانکه دویست سال بعد پیدا و عمارتی بر آن بنا شد که اکنون نیز در حاشیه خیابانی به همین نام، پابرجاست. این مطلب، داستان ساخت عمارت مذکور است که اکنون خود یکی از میراث فرهنگی اصفهان محسوب میشود. صائب تبریزی از شعرای عصر صفوی است. او به دربار صفوی راه یافت و مدتی را نیز به سیاحت هند رفت.