«سه، دو، یک؛ وقت تمام. خانمها، آقایان، جواب درست، گزینه ۴، همه موارد است.» آنچه میخوانید، بخشی از صحبتهای مجری در مسابقه «جنگینو» است. مسابقهای خیابانی که سهشنبه و پنجشنبهها در موکب مجموعه فرهنگی عاشورائیان واقع در میدان بزرگمهر برگزار میشود.
از گردنههای تندوتیز «سلماس» عبور کردیم؛ آن بالای بالای نقشه، جایی در نزدیکی مرز میان ایران و ترکیه. هنوز برف و باران آنقدر زیاد نشده که دسترسی به این مناطق سخت و غیرممکن شود.
مثل هفت ماه گذشته، شبهنگام، پرچمها به اهتزاز درآمده بودند. پرچمهای میدان احمدآباد اما آن شب شوری بیشتر از قبل داشتند؛ همزمان با اولین باران پاییزی که شروع به باریدن کرده بود.
گروه فرهنگی دخترانه فانوس در آخرین روزهای شهریورماه، ۲۱ سالگیاش را جشن گرفت. مجموعه فرهنگی که دستکم برای مردم اصفهان شناختهشده است و در شرایطی که فقدان مجموعههای دخترانه در سطح شهر بیداد میکرد، بسیاری از دخترانِ نوجوان، روزگاری مسیرشان به این مجموعه خورده است.
از ابتدای مهرماه، منازعه میان ایران و آمریکا به مرحله جدیدی رسیده است؛ تحریم هوایی. آمریکا از 27 کشور خواسته به هواپیماهای ایران سوخت ندهند و پروازهایشان را لغو کنند
از زمان احداث بنا تا امروز، حدود یک صده گذشته است. اعداد و ارقام میگویند خانه مربوط به دوره پهلوی اول است. همانطور که آبان ۱۳۰۷ هم، سیدمحمدِ حسینیِ بهشتی در این خانه متولد شد و بعدها که به شهادت میرسد، اسم خانه میشود: خانه شهید بهشتی.
از اسفندماه ۱۴۰۴ که تجمعات خیابانی شکل گرفته تا الان که نزدیک به ۶ ماه از آن میگذرد، نهادهای دولتی، گروههای مردمی و برخی اشخاص در برهههای زمانی متفاوت، نقشی در برپایی موکبهای خیابانی داشتهاند.
دوستی تقویم را نشان داد و گفت: «روز زنان شاغل هم داریم، ولی روز پسر نه.» به نظرم اصلا قیاس جالبی نبود. جدای از اینکه روز پسر داریم یا نه، چرا روز زنان شاغل را اینقدر کماهمیت و داده پرت تقویم حساب کرد؟
الان که در آستانه مهرماه ۱۴۰۵ هستیم، بیش از یک سال است که لزوم توجه به« نسل Z» و استفاده از ظرفیتهای آنها در کلام مدیران مختلف دولتی شنیده میشود. توجهی که ابتدا با حضور این نسل بهعنوان مشاور در بدنه حاکمیت نمایان شد و در ادامه، آنطور پیش رفت که بعضا زمزمههایی از تشکیل کابینه، شوراهای استانی و کمیتههای تخصصی نسل زد مطرح شد.
خانواده برای مدت طولانی در ادبیات اجتماعی، نهادی با تعریفی نسبتا روشن بود؛ گروهی از افراد که بر پایه ازدواج، خویشاوندی یا فرزندپذیری به یکدیگر پیوند خوردهاند، در یک فضای مشترک زندگی میکنند و در کنار رابطه عاطفی، مسئولیتهای اقتصادی، تربیتی و اجتماعی را نیز بر عهده دارند.
این روزها متنهای کوتاه و چندخطی مخاطب بیشتری دارند؛ نوشتههایی که خواندنشان بین چند ثانیه تا یک دقیقه زمان میگیرد و لقمههای جمعوجوری به مخاطب میدهد یا اصلا محتواهای بصری که دیگر مخاطب مجبور به حلاجی حروف هم نیست؛ بااینحال، گاهی مهاجرت معکوس هم مخاطب خاص خودش را دارد.
تربیت قاری نوجوان، مسیری است که در کنار آموزش صوت و لحن، به استمرار، امکانات و ایجاد بستر برای دیدهشدن نیاز دارد. این گزاره برگرفته از تجربه مؤسسه قرآنی بینه است؛ مؤسسهای که از سال ۱۳۸۲ بهطور تخصصی وارد مسیر شناسایی و تربیت قاریان نوجوان شده است و تا الان هم نزدیک به هفت هزار نوجوان خوشصوت را برای آموزش تخصصی برگزیده است.