فاطمه رجبزاده
گزارشی از کنشگری طلاب در تبیین اندیشه و حل چالشهای نوجوانان سمپادی
«روشنا» بهدنبال روشنگری است
هنوز میدان جنگ نظامی داغ بود که شبی به موکب مجمع فارغالتحصیلان مدرسه شهید اژهای رفتم. وعدهگاهی در پل مارنان که بیشتر متولیان و مخاطبانش همان بچههایی سمپادی بودند.
روایتی از موکبی که نهادی عمومی در تعامل با گروههای فرهنگی برای کنشگری نوجوانان در خیابان، برپا کردهاست
گذری برای نوجوانان
حالا که بیش از 90 روز از شروع جنگ تحمیلی سوم میگذرد، همچنان فضای شهری برای ما ناشناختهها دارد. در این ایام فضای عمومی شهرها شاهد پدیده خودجوش حضور مردم در خیابان بود.
نگاهی به معانی ذهنی و بایدهای حضور مردم در خیابان در میزگرد روزنامه «اصفهانزیبا»
خیابان به چه کار آید؟
نقطه آغاز این گزارش، از یک دغدغه عینی و ملموس شکل گرفت:حضور مستمر و هشتادروزه مردم در خیابانها، دیگر یک واکنش هیجانی و گذرا نیست؛ بلکه به پدیدهای پیچیده و چندلایه در بطن جامعه ایرانی تبدیل شده است.
شرقشناسی همچنان ادامه دارد!
سید نیما ذاکرعاملی، پژوهشگر تاریخ مقیم آلمان گفت: همچنان در مطالعات تاریخی دانشگاههای غربی، چهارچوبهای شرقشناسانه وجود دارد.
یک گروه مردمی با تهیه شعارنوشته بهدنبال وحدت در گردهماییها هستند
شعارنوشتهها میگویند: ایران
چهارراه آبشار، پشت چراغقرمز، دختران و پسرانی را شعارنوشته به دست میبینید، شعارنوشتههایی بزرگ، با خطی خوانا و نستعلیق، تککلمههایی که در کنار هم ایستادهاند و جملههای متفاوتی را ساختهاند؛ همگی تداعیکننده یک معنی: «ایران».
در گفتوگو با یکی از مراکز فرهنگی شهر درباره تغییر رویکرد تربیتی آنها متأثر از شرایط جنگی صحبت کردیم
تربیت حماسی؛ اولویت اول مراکز فرهنگی
گزارش «سلالههای شهر ما» را خواندهاید؟ مصاحبهای است با محسن حاجکاظمیان (مدیر وقت مجموعه فرهنگی سلاله) که از معنای نام مجموعه تا هدف و غایتش سخن گفتهایم.
گزارشی از برگزاری جشن تکلیفهای خانگی با حضور تیمهای اجراکننده
مهمانِ جشنِ «تکلیف»
از عنوان کار معلوم است که میخواهم چه بگویم؛ من مهمان یک جشن «عبادت» شده بودم. شاید ظاهر کار تفاوت چندانی با جشن تکلیف زمان خودم نداشت؛ همان تزیینات و مهمانها که نهایتا کمی بهروزتر شده بود؛ اما خب من هیچوقت مجری جشن تکلیف نداشتم.
نگاهی به حالوهوای موکب مجموعه فرهنگی شهید مفتح که این شبها فضایی خاص و متفاوت دارد
70 شب ایستادگی
یازدهم اسفند، دومین شبی است که خبر شهادت رهبر اعلام شده. حوالی ساعت ۸:۳۰ شب به چهارراه نظر میرسم. فضای مستطیلشکل میان چهارراه بسته شده است و مردم آن میان ایستادهاند.
در حاشیه یکی از موکبهای شهر، استاد دانشگاهی، گعدههای گفتوگو برپا کرده است
شبی برای گفتوگو
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، موکب یکی از مدارس غیرانتفاعی شهر اصفهان. ساعت ۲۳:۲۶ عکس را ثبت میکنم.
گزارشی از محفلِ «آثار آیتالله خامنهای»
پاتوق بچههای آسمان
مراسم «چهلم» رهبر شهید، در میدان امام خمینی (ره)، جای سوزنانداز نیست؛ به خصوص در مقابل جایگاه و روبهروی مسجد شیخ لطفالله؛ پاتوقی که سالها پیش، محل جمعشدن فرهنگیهای اصفهان بود و حالا غرفههای نهادهای فرهنگی را هم در خودش جایداده است.
گزارشی از حضور در تجمعهای اتوبوسی شبهای جنگ رمضان
ارثیه ایرانی
زمان به عقب برمیگردد. انگار به دوران اردوهای مدرسه برگشتهایم. کنار خیابان منتظریم تا بهمحض رسیدن اتوبوس، اولی باشیم و جای خوبی گیرمان بیاید. خانم مسئول گفته ساعت هشت شب کنار مسجد انقلاب باشید؛ ولی اتوبوس 8:35 میرسد.
اشعار رایج در تجمعات شبهای جنگ رمضان، از کجا آمدهاند و چه میگویند؟
زبان نظم؛ سلاح مردم در خیابان
یکزمان بحث درباره علومانسانی ایرانیاسلامی مطرح بود. استاد ما میگفت اگر به دنبال این مضامین هستید، باید به ادبیات ایران نگاه کنید.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
