به خوبی یادم هست که در گذشته الیادران صفای دیگری داشت؛ ازطرفی خانههای خشت و گلی و از طرف دیگر، درختان سرسبز و مادی آن که پر از آب بود و از کوچه اصلی محله نمایان میشد، حالوهوای دیگری داشت.
فصل بهار و اردیبهشت سرآغاز شکفتن طبیعتی است که پس از زمستان و اندکی هم فروردین میرود تا سبز شود و مناظری بکر و دلنشین خلق کند. بخش بزرگی از این سرسبزی و طراوت به گیاهانی اختصاص دارند که در این فصل مردم سمیرم برای برچیدن و بردن و خوردن، دل به کوه و دشت و بیابان میزنند و گاهی برای چیدن برخی از این گیاهان بهویژه «چوئه» تا ارتفاعات بسیار بلند هم بالا میروند.