همین شد که ششروز پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت توسط ایران، نیروهای عراقی پا روی توافقات این قطعنامه گذاشتند و دوباره در جنوب و حوالی خرمشهر حملاتی را آغاز کردند تا راه نفوذ برای ارتش مجاهدینخلق باز شود و حتی توانستند تا آستانه تصرف آن منطقه پیش روند. این موضوع باعث شد نیروهای دفاعی و حتی مردمی ایران به جبهههای جنوبی سرازیر و آنجا مستقر شوند و این در حالی است که همزمان عملیاتی با نام «فروغ جاویدان» در مرزهای غربی کشور توسط سازمان مجاهدینخلق، به سرکردگی مسعود رجوی، آغاز شد. او در شب آغاز عملیات گفته بود که «چهلوهشت ساعته به تهران خواهد رسید».عملیات فروغ جاویدان ساعت 15:30 روز ۳ مردادماه سال ۶۷ آغاز شد. نیروهای نظامی وابسته به سازمان مجاهدینخلق که با نام ارتش آزادیبخش نامگذاری شده بودند، با حمایت کامل ارتش عراق، فاصله مرز قصرشیرین تا منطقه تنگه چهارزبر در ۳۴ کیلومتری غرب کرمانشاه را با سرعت خیلی زیاد طی کردند. شعار آنها «امروز مهران، فردا تهران» بود تا 33 ساعته خود را به پایتخت برسانند.ازسوی دیگر، هجوم همزمان ارتش عراق به جبهه جنوب، بهطور طبیعی بخش زیادی از توان نظامی ایران را به خود مشغول کرده بود و همین امر باعث شده بود تا در مقابل مجاهدین غرب، مقاومت کلاسیک و منظمی وجود نداشته باشد و دشمن تنها با مقاومت محدودی ازسوی ساکنان کرد منطقه روبهرو شود. این عوامل دستبهدست هم داد تا پیشروی دشمن در این جبهه با سرعت بیشتری اتفاق افتد و نیروهای مجاهدین بدون مانع جدی تا عمق ۱۴۵کیلومتری خاک ایران پیش روند. آنها خیلی زود با بیش از هفتهزار نفر نیروی ایرانی و عراقی و یکهزار و 300 دستگاه تانک و خودرو و نفربر وارد اسلامآباد شدند و شهرهای قصرشیرین، سرپل ذهاب، کرند غرب و اسلامآباد غرب را اشغال و تخریب کرده و بهسرعت از طریق جاده به سمت کرمانشاه پیشروی کردند. آنها حتی با ارسال پیام از طریق رادیو مجاهدینخلق از مردم باختران خواستند زمینه را برای ورود ارتش آزادیبخش مهیا سازند و آماده جذب در گردانها و لشکرها برای حرکت به سمت تهران باشند.در چنین شرایطی مسئولان نظامی و سیاسی کشور با تدبیری هوشمندانه توانستند عملیات غرورآفرین «مرصاد» را طراحی و با فرماندهی امیر سرافراز ارتش جمهوری اسلامی ایران، «سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» و با شرکت یگانهای ارتش و سپاه پاسداران اجرا کنند. عملیات مرصاد، پاتک نیروهای نظامی کشور ایران در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان است که سرانجام در پنجم مردادماه ۱۳۶۷، با رمز «یا علی» و در منطقه اسلامآباد غرب و کرند غرب در استان کرمانشاه، با فرماندهی سپهبد علی صیادشیرازی آغاز شد. نیروهای نظامی ایران ابتدا مسیر ستونهای زرهی مجاهدینخلق را سد کردند. سپس نیروها را پشت سر مجاهدین هلیبرن کردند. آنگاه بالگردهای هوانیروز ارتش با سلاحهای ضدتانک به ستون زرهی مجاهدین یورش بردند و هواپیماهای اف-۵ پایگاه ۴ شکاری نیروی هوایی پایگاه دزفول به فرماندهی حمید نجفی و علیرضا آیینی هم ستون زرهی مجاهدین را بمباران کردند. در انتها نیروهای زمینی سپاه جمهوری اسلامی ایران به باقیمانده نیروهای مجاهدین حمله کردند.
روایت شهید صیادشیرازی از منافقان در مرصاد
صیادشیرازی در زمان حیاتش در جایی ماجرای ورود منافقان و مطلعشدن از حمله آنها را اینگونه تعریف میکند: «یکدفعه ساعت 8:30 شب از ستاد کل به من زنگ زدند و گفتند دشمن از سرپل ذهاب، گردنه پاتاق با سرعت به جلو میآید. همینجوری سرش را انداخته پایین میآید. من گفتم: کدام دشمن؟! اگر تنها از یک محور میآید، پــس چــهجور دشمنـی اســت!؟ گفتنــد: نمیدانیم. گفتند: همینطور آمده الان هم به کرند رسیده و کرند را هم گرفتهاند. چون بعد از پاتاق میشود کرند، بعد از کرند میشود اسلامآباد غرب و سپس میآیند به کرمانشاه. گفتم: این چهجور دشمنی است؟ گفتند: ما هیچی نمیدانیم.»شهید صیادشیرازی ادامه میدهد: «آخر گفتم، فقط به هواپیما بگویید که ساعت 10:30 شب آماده بشود ما با هواپیما برویم به کرمانشاه. طاقبستان محل قرارگاه بود. مجبور شدیم پیاده شویم، ماشین گرفتیم، رفتیم تا رسیدیم و تا ساعت 1:30 بامداد ما دنبال این بودیم که این دشمنی که دارد میآید، کیست؟ ساعت 1:30 بامداد یک پاسدار آمد، گفت: من اسلامآباد بودم، دیدم منافقان آمدند، ریختند توی شهر! تازه فهمیدم منافقان هستند که ریختهاند توی شهر.» در بدو ورود منافقان، تعدادی از نیروهای سپاه و مردم با آنان درگیر شدند؛ سپس با استفاده از تعداد زیادی تانک دجله و خودرو، نیروهای منافقان بهطرف کرمانشاه عزیمت کردند که در منطقه حسنآباد،۲۰کیلومتری اسلامآباد بهدلیل سازماندهی جدید رزمندگان ایرانی و جمعآوری نیرو، منافقان زمینگیر شدند. نیروهای خودی در فاصله ۲۰۰متری آنان در ارتفاعات چهارزبر ضمن تشکیل خط پدافندی با آنان درگیر شده و بعدازظهر ۴ مرداد با محاصره شهر اسلامآباد، بهمنظور انسداد عقبه و راه فرار، سهراه اسلامآباد – کرند را قطع و آنها را محاصره کردند. رزمندگان خودی در روز ۵ مرداد عملیات مرصاد را با رمز «یا علیبنابیطالب (ع)» آغاز کردند و طی چندین ساعت، صدها تن از منافقان را به هلاکت رساندند و مابقی را به فرار وا داشتند.
