دو گنبد فیروزهای امامزاده دربامام نیازمند مرمت بنیادی و فوری هستند. کاشیهای معرقشان یکییکی از پوسته خارجی جدا و دورتادور گنبد روی هم تلنبار شدهاند. ماههاست دوستداران میراث از زخمهای این دو گنبد تاریخی «شهر گنبدهای فیروزهای» گفتند؛ اما اتفاقی نیفتاد تا اینکه عکسهای تازه از بام امامزاده، زخمها و لزوم درمان فوری را به خوبی نشان دادند.
تولیدکنندگان محتوای گردشگری تا سه روز دیگر فرصت دارند تا در «جشنواره سفرنگاری اردکانگرام» ثبت نام کنند؛ رویدادی که قرار است شهرستان اردکان را به روشی رقابتی با مدیومهای متن، عکس، فیلم، ویدئو، فتوکلیپ، اسکیس، نقاشی، طراحی و اینفوگرافیک، به مخاطبان فارسی و انگلیسیزبان معرفی کند و جوایز 3 تا 7 میلیونتومانی به تولیدکنندگان محتوا بدهد. در گزارش پیش رو، روایتهای آرش نورآقایی، محمد گائینی، اشکان بروج و ستایش فرجی را از اردکانگرام میخوانید.
سفر وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی به اصفهان، به چه هدف بود و چه دستاوردهایی داشت؟ برای رسیدن به پاسخ این پرسش سلسلهگفتوگوهایی با فعالان سه حوزه مرتبط ترتیب دادهایم تا ضمن جویا شدن احوال هر حوزه، دریابیم که چه زخمهایی وجود دارد و چه مرهمهایی میتوان بر این زخمها گذاشت. عباس شیردل، رئیس اتحادیه صنف صنایعدستی اصفهان، در گفتوگوی اول، به دیدارش با وزیر بلافاصله بعد از احراز رأی اعتماد مجلس، اشاره و سفر ضرغامی به اصفهان را موفقیتآمیز ارزیابی کرد.
مجموعه تصاویری از منتخب آثار نگارگری ایرانی متعلق به گنجینههای موزه ملی ملک، موزه هنرهای معاصر اصفهان، موزه رضا عباسی و کاخموزه چهلستون عصر جمعه (12 آذرماه 1400) در موزه هنرهای کلکسیونی شانگهای افتتاح شد. هنر نگارگری ایرانی در فهرست میراث ناملموس بشر به ثبت رسیده و این نمایشگاه روایت متفاوتی از میراث نگارگری ایرانی در دورههای مختلف تاریخی را به هنردوستان ارائه میدهد.
هشتمین مجمع عمومی شبکه هـــمکاریهـــای بیـــنشهری مـــیراث فرهنگی ناملموس (2021 ICCN 8th General Assembly) به صورت آنلاین به مــیزبــانی شــهر گـــانــگ نئــونگ (Gangneung) در کره جنوبی و با حضور نماینده شهرداری اصفهان برگزار شد. حفظ جایگاه اصفهان در هیئت رئیسه، تعامل مؤثر نمایندگان شهرداریهای اصـــفهان و شـــیراز در رایزنیهای بینالمللی و انتخاب بنیاد میراث ناملموس اصفهان بهعنوان دفتر منطقهای این شبکه در خاورمیانه، سه اتفاق چشمگیر این رویداد بینالمللی دوروزه بود.
هیچ کلمپلوی شیرازی یا شله بریان زیره اصفهانی از دویست سال پیش باقی نمانده، اما چه شد که این غذاهای سنتی حفظ و از نسلی به نسل دیگر منتقل شدند؟ ! پاسخ در «طبخ» است. غذاهای سنتیمان در خانهها پخته شدند و برایمان باقی ماندند. اصفهان، ظهر و عصر جمعه، میزبان رویدادی فرهنگی در حوزه گردشگری غذا به ابتکار خانه تاریخی پرهامی شیراز و خانه تاریخی شیران اصفهان بود. طی این رویداد مخاطبان به شنیدن روایتهایی از اصفهان و چشیدن غذاهای سنتی دو شهر تاریخی مهم ایران، دعوت بودند و این یکی از رویدادهای فرهنگی جذابی بود که امیدواریم بیشتر در اصفهان نمونهاش را ببینیم.
شما که مسئولیتی در این شهر دارید، شما را به خدا این پرونده چهارصفحهای را بخوانید و ببینید که مشت نمونه خروار گنجینههای عظیم اصفهان چگونه به خزان نشستهاند. ببینید که یاقوتهای اصفهان چطور ریزریز شدهاند و یادتان باشد هنوز زیر گوش «کوه نور» اصفهان یعنی مسجدجامع عتیق، گنجینهای از خانههای تاریخی وجود دارند که مأمن کارتنخوابها شدهاند و شمایید که میتوانید تصمیم بگیرید این خانهها را احیا کنید و نفس تازهای در بافت تاریخی شهر بدمید یا برای همیشه به حیاتشان خاتمه دهید.
قالبهای یخِ اصفهان در حال آب شدناند زیر آفتاب تموزِ بیتوجهی و غفلت. امروز، اول آذرماهِ سال آخر قرن 14 شمسی، سالروز تولد اصفهان را که به نام «روز اصفهان» نامیده شده، در حالی گرامی میداریم که بافتهای تاریخی اصفهان رو به اضمحلالاند، جویده شدهاند یا متروک ماندهاند. زایندهرودِ ایران از گردن به پایین فلج است. ابرهای تیره دود در آسمان اصفهان جا خوش کردهاند و اصفهان به سختی زنده است.
نویسنده رمان «اشکهای اصفهان» که کتابش هوای اصفهان را حسابی به سر گردشگران ترکِ اهل ادبیات انداخته، چهار روز آبانماهی را به سفر نصفجهان اختصاص داد. شهزاده ایگوآل، نویسنده ایرانیالاصلی که دانشآموخته دکترای جامعهشناسی است و در دانشگاههای مختلف ترکیه، ادبیات، تاریخ و جامعهشناسی تدریس میکند، چهارمین رمانش را به زبان ترکی و به نام اصفهان منتشر کرده است. او در گفتوگو با اصفهانزیبا به روایت این کتابِ تازهمنتشرشده پرداخت و از تورهای گردشگری ادبیاش گفت. جدیدترین خبری که از زبان او شنیدیم، این بود که ترجمه فارسی کتاب آماده شده است و اشکهای اصفهان بهزودی سر از بازار نشر ایران درخواهد آورد.
نمایشگاه گردشگری لندن (WTM London) که این هفته برگزار میشود و سبک زندگی عشایر دیجیتال (digital nomad) دو موضوعی است که این روزها در سایتهای خبری گردشگری دنیا در کنار رویدادهای مرتبط با نمایشگاه گردشگری دبی (Expo 2020 Dubai)، مورد توجه رسانههای گردشگری قرار گرفتهاند. در گزارش پیش رو به نقل از سه سایت خبری مهم حوزه گردشگری ترجمهای از جذابترین و کاربردیترین اطلاعات را درباره این دو حوزه میخوانید.
ماجرا با انتصاب «چلمن سیزدهم» به سمت ریاست موزه فرش قوت گرفت و در استان فارس با بوسه غافلگیرانه پیرزن بر سر ضرغامی و دلسوزی «وزیر میراث» برای کشاورزانی که دوست داشتند در حریم میراث جهانی پاسارگاد کشت و کار کنند، به اوج رسید. طی هفته گذشته، از یک سو منتقدمان چنته پری برای گلایه از وزارت میراث و گردشگری داشتند و از سوی دیگر قطار وزارت به حرکتش ادامه داد و طرفداران هم منتقدان را به قضاوتهای بیرحمانه متهم میکردند. در گزارش پیشرو، سعی میکنیم نگاه موشکافانهای به اتفاقات اخیر داشته باشیم.
سفری عجیبغریب و تحریفشده به دو دنیای زیبا اما مهجور، خوابی بود که ابراهیم فروزش، کارگردان باسابقه سینمای کودک و نوجوان با فیلم «خبرنگار» برای ما دید! فیلمی که در بستر و کالبد میراثیِ یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری جنوب ایران یعنی بوشهر اتفاق میافتد و مخاطب نوجوان از رهگذر دیدنش با لهجه بوشهری، لباسهای محلی، لنجهای بندر و موسیقی جاشوها که جزو میراث ناملموس منطقه هستند، آشنا میشود. از نام فیلم میتوان نتیجه گرفت که قرار است تصویری هم از شغلی به نام خبرنگاری به بیننده ارائه شود؛ اما اتفاق خطرناکی میافتد و سکان فیلم همان اول از دست نویسنده و کارگردان خارج میشود.