«جــایــی که آیــنــده جاری اسـت» (WHERE THE FUTURE LIVES) شعار جدیدترین موزه شهر دبی در امارات متحده عربی است؛ موزه آینده (museum of the future) که 23 فوریه (4 اسفندماه 1400) افتتاح شد تا مهمانان آخرین ماه برگزاری اکسپو بتوانند بهجز موزه لوور ابوظبی این موزه مهم را هم از نزدیک ببینند و دبی بیشازپیش رکورددار «ترینها» ی جهان شود. گزارش پیش رو یک سفر مجازی به این موزه نو و جذاب جهانی است؛ موزهای که در آن کودکان، بازیکنان فعال بازیهای چالشی مهمی هستند و بزرگترها در پی ارزیابی حال و آینده.
«پیشانی گردشگری» هستند یا سفیران معرفی مقصد و… . برای راهنمایان گردشگری عناوین مختلفی طی این سالها ذکر کردهاند. بههرحال حالا 32سال است که هرسال 21 فوریه (امسال مصادف با 2 اسفند) در سراسر دنیا روز جهانی راهنمای گردشگری (International Tourist Guide Day) را جشن میگیرند. بگذارید تأکید کنم که در این روز من بیشتر به اهمیت «روایت» در «گردشگری» فکر میکنم و اینکه حلقه گمشده گردشگری ایران هم همین است: کمبود روایتهای صحیح، بهروز، شخصی و اثرگذار و هوشمندانه. چیزی که میتواند یک مقصد گردشگری را از خاک بلند کند و مقصد دیگری را با خاک یکسان!
«مقصد: آینده» عنوان کتابی است که راهنمای گردشگران فارسیزبان برای سفر به دبی و شرکت در اکسپوی 2020 محسوب میشود و انتشارش بهتازگی به چاپ هفتم هم رسیده است. این راهنما، کتابی راحتخوان، کمحجم و کاربردی است برای کسانی که میخواهند در بزرگترین رویداد بینالمللی امسال حوزه گردشگری شرکت کنند. محمد امین و راضیه روستا روایتهایشان را از حضور در اکسپوی دبی نوشتهاند و نشر تاچار با حمایت مادی و معنوی گروه رسانهای کاما این کتاب را منتشر کرده است. عنوان «آینده» بر جلد کتاب، از نتیجهای گرفته شده که نویسندگان از بازدید این رویداد مهم بینالمللی دریافت کردهاند؛ اکسپوی دبی واضحترین تصویر از آینده کشورهاست.
طعم ارده و حلوا ارده داغ با حس خوب قدم زدن در بافت تاریخی بکر و تجربه جذاب تمرین کاربافی، حالا دلپذیرترین تصویر ذهنی من از اردکان است؛ شهری که در بیش از دو دهه گذشته همیشه از آن رد شده بودم؛ ولی رویدادی به نام اردکانگرام بالاخره توانست پیوندی میان من و اردکان، عقدا و خرانق ایجاد کند و این سه شهر جذاب را به ایران ذهنیام بیفزاید. در گزارش پیش رو از رویداد شش روزهای روایت میکنم که هدفش افزایش آگاهی عمومی و ایجاد شناخت شهرستان اردکان بود و با حضور وبلاگنویسان و فعالان حوزه اینستاگرام به تولید محتوای قابل توجهی برای شهرستان اردکان پرداخت.
«نفسم بند اومد از دیدن آثار موزه. احساس کردم در پاریس هستم!»؛ این روایت یکی از موزهداران اصفهان بود بعد از حضور در افتتاحیه رسمی «موزه ملی هنرهای اصفهان». افتتاحیه موزه 14بهمن1400 با حضور رئیس بنیاد مستضعفان ایران، استاندار اصفهان، مدیرکل میراث فرهنگی استان و مدیران فرهنگی و هنری شهرداری اصفهان برگزار شد.
اصفهان با طراحی یک اکوسیستم مبتنی بر محتوا و تجربه، میزبانی متفاوتی را از مخاطبان پانزدهمین نمایشگاه گردشگری و صنایع وابسته تهران ارائه داده است؛ به این صورت که مخاطبان با ورود به پاویون اصفهان در قالب یک تور با حضور راهنمای گردشگری به دیدن و شنیدن داستانهای ناگفته اصفهان دعوت میشوند. این پاویون با مشارکت اتاق بازرگانی، شهرداری و اداره کل میراث استان اصفهان راهاندازی شده است. معاون گردشگری وزیر میراث، معاون صنایعدستی وزارتخانه، مدیرکل میراث اصفهان و شماری از فعالان گردشگری و میراث در نخستین روز نمایشگاه از پاویون اصفهان دیدن کردند.
مجموعهای کمنظیر شامل کوشک و آسیاب در ورودی محله ناژوان اصفهان وجود دارد که به مخروبهای در میان آپارتمانهای بلندمرتبه و اتوبان تبدیل شده است؛ «باغ آسیاب»، «باغ پریخانم» و «باغ قالیبافی» سه بنا و باغ زیبا اما مهجوری هستند که به استخوان لای زخم ناژوان تبدیل شدهاند: از یک سو وجود انبوه مالکان، کار تملک و احیا را سخت کرده و از سوی دیگر زمینهای اطراف بیمحابا با بلندمرتبهسازی، خط آسمان منطقه و این مجموعه را درنوردیدهاند. به دیدار این بناها رفتم و در گفتوگو با فریماه هوشیار، کارشناسارشد مرمت بناها و بافتهای تاریخی، جویای احوال و مــتــرصـــد یــافــتـن ســرنــخ کــلاف درهمپیچیده این مجموعه رهاشده ناژوان شدم.
مدیرکل میراث، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان از تغییر دوباره ساعت بازدید کاخ عالیقاپو خبر داد و اعلام کرد که بازدید شبانه از این بنا فقط پنجشنبه و جمعه و روزهای تعطیل امکانپذیر است.
«معدن» پرتکرارترین کلمهای است که در بافق میشنوید. معدنداران به دنبال استخراج هستند، معدنها هرروز نحیفتر میشوند و منطقه، مدام بخشی از کالبدش را از دست میدهد؛ اما معدنی در بافق وجود دارد که «بهرهبرداری» از آن، مساوی «احیا» است. چند سال پیش، وقتی برای اولینبار عکسهایش منتشر و در فضای مجازی وایرال شد، خیلیها برای دیدنش مشتاق شدند و نام بافق که در سایه نام یزد و میبد و اردکان و مهریز و ابرکوه گم شده بود، به لیست مقاصد گردشگری جذاب کویری در قلب ایران اضافه شد؛ اما کرونا نفس این میراثِ گردشگرپذیر را به شماره انداخت؛ تا اینکه پاییز امسال تلاشها بهصورت جدیتر برای احیایش صورت گرفت. در گزارش پیش رو، روایت یک سفر و چند گفتوگو با دکتر تقی اکبرپور (معروف به محسن اکبرپور) را میخوانید. خواندن روایتهای او که دانشآموخته دکترای گردشگری و مؤلف چند کتاب در همین حوزه است، به ما در کشف و بهرهبرداری صحیح از گنجینههای نهانِ پیشِ چشممان، کمک میکند.
آیینی که پیترو دلاواله ایتالیایی، چهار قرن پیش در اصفهان دیده بود، عصر روز ششم ژانویه سال 2022 میلادی در کلیسای وانک با حضور شماری از شهروندان مسیحی ارمنی اصفهان و تعدادی از اصحاب رسانه با رعایت پروتکلهای بهداشتی دوران کرونا، برگزار شد. آیینی به نام تبرک آب یا خاچشویان که روزگاری به تشویق و تأکید شاه عباس کبیر، با آب زایندهرود و جلال و شکوه زیاد انجام میشد، ردپایش در تاریخ اصفهان و بهویژه سفرنامه گردشگران خارجی، پررنگ است و هر سال در روز میلاد حضرت مسیح به روایت مسیحیان ارتدکس، در جلفای نوی اصفهان برگزار میشود.
علیرضا ایزدی با حکم وزیر میراث و با حفظ سمت بهعنوان مشاور وزیر، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی اصفهان شد. خبر این انتصاب عصر دوشنبه(ششم دیماه ۱۴۰۰ )منتشر شد و صبح سهشنبه هم ضرغامی از فعالیتهای ایزدی در وزارتخانه تقدیر کرد تا او به همراه علی دارابی، قائم مقام وزیر، راهی اصفهان شود و مراسم معارفه را عصر روز سهشنبه در نصفجهان انجام دهند. این انتصاب اما با انتقادهایی روبهروست. در این گزارش به دو روی سکه سکانداری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان میپردازیم.
«گنجینه الکترونیکی اسـناد پژوهشیتاریخی شهرداری اصفهان» با 1500 سند تاریخی، جدیدترین گنجینه دیجیتالی اصفهان است که همزمان با هفته پژوهش از آن رونمایی شد. حالا پژوهشگران و تأثیرگذاران شهر میتوانند با مراجعه به این سامانه و جستوجو در میان اسنادی به تاریخ 1300 تا 1359، روایتهای مستند و جذابی از اصفهان به دست بـیــاورنـــد؛ روایــتهــایـــی کـــه میتوانند راهنمای مستند برنامهریزیها، سیاســتگـــذاریهــــا و فــعــالــیـتهــای تصمیمگیران شهر باشند و منبع و مرجع پژوهشگران و دانشجویان نیز قرار گیرند. راهاندازی این سامانه اتفاق بسیار مهمی در حوزه خواناسازی بخشی از تاریخ معاصر اصفهان محسوب میشود.