ارگ قدیمی مورچه خورت از توابع شاهین شهر، در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال اصفهان، به صورت یک قلعه خشتی بزرگ با برج و باروهای بلند فضایی در حدود ۱۵هزار مترمربع را به خود اختصاص داده است. مجموعه حمام تاریخی در گذر اصلی قلعه قرار دارد و به دلیل عایقبودن بدنه حمام و حفظ گرما آن را در عمق زمین ساخته اند. آب را به صورت طبیعی از قنات با شیب سازی و مهندسی باستانی به داخل گرمخانه و «تون» حمام هدایت میکرده اند. نور و تهویه این حمام توسط گل جامهای تعبیهشده در سقف تأمین میشده که گربه روهای کف حمام این سیستم طبیعی برودتی را کامل کرده است. فضای حمام تاریخی از دو حمام مشابه مردانه و زنانه تشکیلشده که هر دو قسمت دارای سر بینه، گرم خانه، میان رو، خزینه و تون و آتشدان به سبک حمامهای قدیمی است.
روستای سه منابع آبی غنی دارد که شامل رودخانهها و قناتهای قدیمی میشود. این منابع آبی علاوه بر تامین نیازهای کشاورزی و دامداری، جزو جاذبههای طبیعی این روستا نیز شناخته میشوند و گردشگران بسیاری را جذب میکنند.
میان شهر میمه و موچه خورت از توابع شاهین شهر جاده ای دو طرفه قرار دارد که به روستایی به نام سُــــه (soh) می رسد. این روستا در میان بیابان های این منطقه و همجوار منطقه حفاظتشده کوههای کرکس در شمال اصفهان، طبیعتی چشم نواز را در خود جای داده است. طبق شواهد و تحقیقات محققان، قدمت این روستا به بیش از دو هزار سال می رسد. این روستا که امروزه به یکی از مکان های فرهنگی و تفریحی استان تبدیل شده، جاذبه های گردشگری بسیاری دارد. جاذبه های دیدنی این روستا به سه دسته تقسیم می شود: اماکن مقدس و مذهبی، اماکن تاریخی و اماکن و محوطه های تفریحی و گردشگری.
«امامزاده گلیله» زیارتگاهی قدیمی با گنبدی فیروزهای رنگ در پاییندست روستای سُه از توابع شاهین شهر است. هرساله آیین نخلگردانی در این امامزاده برگزار میشود. نخلگردانی، عمارگردانی، علمگردانی، تعزیهخوانی و راهاندازی هیئت سینهزنی و نوحهخوانی، از رسوم خاص روستای سُه در ایام محرم به شمار میرود. آیینهای سوگواری در روستای سُه، قدمتی ۲۰۰ ساله دارد. این آیینها در 5 مرداد ۱۳۹۵ به شماره ۱۲۰۷ در فهرست میراث ناملموس به ثبت ملی رسید.
شهر تاریخی انارک در میان کوههای صخرهای شکل قرار دارد. انارک از شهرهای شهرستان نائین است و با شهرهای اردکان، خور و بیابانک همسایه است. این شهر کوچکترین شهر استان از نظر جمعیت و بزرگترین آن از لحاظ وسعت است. این شهر کویری مرکزی ایران را به دلیل داشتن باغات فراوان انارک خوانده اند. طبق روایات شالوده اولیه شهر در دوران شاه عباس اول بنا نهاده شد؛ اما قدمت آن را مربوط به زمان ساسانیان می دانند. بافت تاریخی شهر، کاروانسراها و دیگر آثار تاریخی گواه پیشینه طولانی آن است.
جَندَق شهری در بخش خور و بیابانک در استان اصفهان است. دهستان جندق، به مرکزیت شهر جندق، تقریبا در جنوب دشت کویر و در شمال بخش خور و بیابانک قرار دارد. از شمال به دهستان طُرود (در بخش مرکزی شهرستان شاهرود)، از مشرق و جنوب شرقی به دهستان بیابانک و از جنوب غربی و مغرب به دهستان چوپانان (در بخش اَنارک) محدود شده و مشتمل بر 11 آبادی و یک شهر به نام جندق است. این شهر بیش از هزار سال قدمت دارد و در گذشته به آن گندک، گنده و کندک میگفتند. واژه جندق ادغام شده “جنبدق” و به معنی حاشیه کویر و زمین صاف است. این روستا پیش تر در حاشیه مسیر جاده معروف و تاریخی ابریشم قرار داشته و به عنوان بندرگاه کویر محل استراحت کاروانهای عبوری بوده است.
روستای هفتومان در ۶۵ کیلومتری جنوب شهر خور و ۲۴۰ کیلومتری شرق نایین و در میان مناطق نیمهکوهستانی شهرستان خور و بیابانک قرار دارد. وجه تسمیه روستای هفتومان معلوم نیست؛ هرچند عده ای رگ و ریشه اش را به هفت لشکر یا هفت رشته قنات این آبادی نسبت میدهند. هفتومان حدود ۱۷۰ نفر جمعیت دارد که کشاورزی و دامداری راه امرار معاش آنهاست. در ۲۰۰ متری شرق این روستا و از دل یک تخت سنگ (با محیط ۲۰ متر و ارتفاع سه متر)، درخت بنهای سر برآورده که تنه قطورش عمر دراز آن را نمایان می کند.
آرامگاه استاد حبیب یغمایی، پژوهشگر ادبی، روزنامهنگار و شاعر ایرانی معاصر، مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان خورو بیابانک، شهر خور، در حاشیه جنوب شرقی، انتهای خیابان حبیب یغمایی قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شماره ثبت ۱۹۸۵۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
روستای مصر از توابع شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان است. این روستا در دشت کویر ایران و در 45 کیلومتری شرق جندق و در 60 کیلومتری شمال خور واقع شده است. این روستا در گذشته نامهایی مثل چاه دراز، کلاته یوسف، مزرعه یوسف داشته است. روستای مصر یا کویر مصر در میانه راه دامغان به نائین و اصفهان قرار دارد. مصر به همراه دو روستای بسیارکوچک دیگر به نام های امیرآباد و فرحزاد دریک خط شمالیجنوبی به طول حدود 6 کیلومتر واقع شده اند. دریای شنی کویر مصر محل گردشگری بسیاری از طبیعتگردان است.
روستاي ايراج از توابع شهرستان خور و بیابانک اصفهان است. قلعه این روستا روي تپهاي در وسط بافت قديم و مشرف به دشت قرار گرفته و از بناهاي قديمي ايراج است. این بنا دست كم سه طبقه داشته و تا 40 سال پيش، از اتاقهاي آن بهعنوان مكتبخانه و موارد ديگر استفاده میکرده اند. اين قلعه چهار برج در چهار گوشه داشته كه دو برج آن هنوز تقريبا سالم است. گفته میشود در سال 1327 ه.ق در جریان درگیری قوای دولتی با رمضان خان باصری این قلعه به صورت ویرانه ای در آمده است. قلعه ایراج به شماره 33490 در تاریخ 1400/8/10 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
شهر فَرْخی در بخش مرکزی شهرستان خور وبیایانک استان اصفهان و در کویر مرکزی ایران قرار دارد. روستای «فرخی» در تاریخ 1388/9/16 با موافقت هیئت دولت و به استناد ماده ۱۳ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری، به شهر تبدیل شد. این شهر جمعیتی بیش از چهار هزار و ۶۰۰ نفر دارد. از زمان پیدایش شهر «فرخی» اطلاع درستی در دست نیست؛ اما در جنگنامه امامزاده روستای پیاده (بیاذه) از مزرعهای به نام «فرخ» یاد شده که به احتمال زیاد همان «فرخی» است. این شهر در گذشته نیز به «دارالامان» شهرت داشته که حریم آن تا شعاع سه کیلومتری بوده است و کسانی که از حاکمان جور در امان نبودند، خود را به شهر فرخی نزد قاضی میرساندند و او نیز آنان را پناه میداد.
روستای آبگرم در حدود ۳۰ کیلومتری شهرستان خور و بیابانک استان اصفهان قرار دارد. بر اساس گفتههای افراد قدیمی روستا، آبگرم قدمت زیادی دارد؛ همچنین مرقد امامزاده ابراهیم (ع) از نوادگان امام موسیابن جعفر (ع) در این روستا واقع شده است. وجود چشمههای متعدد آبگرم دلیل نامگذاری روستا به آبگرم است. آب این چشمهها دارای خواص آبدرمانی زیادی است و برای درمان بسیاری از بیماریهای پوستی، عضلانی و حتی بیماریهای روحی و عروق تاثیر زایدالوصفی دارد؛ همچنین دو باب حمام قدیمی به صورت حوضچهای وجود دارد که یک باب مخصوص خانمها و باب دیگر مخصوص آقایان است.