تحولات اخیر و تبادل آتش میان ایران و ایالات متحده، اگر با دقت و فارغ از هیجانات مقطعی تحلیل شود، ما را به این جمعبندی میرساند که چشمانداز یک «توافق پایدار» دستکم در چارچوب خواستههای حداقلی ایران، با موانع ساختاری جدی مواجه است.
سفر وزیر امور خارجه کشورمان، عباس عراقچی، به چین که در سطح ژئوپلیتیک ازاهمیت قابل توجهی برخوردار است، درحالی انجام شد که یکی از مهمترین پرسش های مطرح شده در باره آن، این بود که چرا شخص رئیسجمهور این سفر را انجام نداد و این دیدار در سطح وزارت خارجه صورت گرفت.
درکی که وقایع اخیر در ذهن بسیاری از اندیشمندان و افکار عمومی جهان ایجاد کرده، بر این گزاره استوار است که نحوه مواجهه با ایالات متحده آمریکا و بهطور کلی قدرتهای غربی، الزاماً از مسیر مذاکره و گفتوگو عبور نمیکند.
آنچه در این چهلویک روز فی مابین ایران ، آمریکا و اسرائیل در بستر یک جنگ نظامی رخ داد، صرفاً یک درگیری یا تنش مقطعی نبود؛ بلکه باید آن را در سطحی عمیقتر، بهمثابه یک رخداد تعیینکننده در معادلات قدرت جهانی در نظر گرفت.