سردار محمدرضا میرحیدری، فرمانده انتظامی استان اصفهان در جمع خبرنگاران با بیان اینکه به دلیل کمبود نیرو در مرکز فوریتهای پلیس 110 در سالهای گذشته از کمک سربازان استفاده میشد، افزود: امسال تعداد نیروی لازم از طریق مرکز تأمین شد و درحال حاضر برای همه فعالیتهای 110 از عناصر کادری استفاده میشود. این موضوع باعث افزایش کیفیت کار پلیس و همچنین پیگیری موثرتر و سریعتر مطالبات مردم خواهد شد؛ به همین دلیل نیز نوید میدهم که شاهد عملکرد بهتری در این مرکز باشیم.
خاموشیهای گسترده در تابستان 1400، یعنی دقیقا زمانی را که کشور در پیک مصرفی به سر میبرد، کمتر کسی هست که به یاد نداشته باشد؛ تابستانی گرم و کلافهکننده که موج قطعی برق در آن منجر به تعطیلی بسیاری از واحدهای تجاری و صنعتی و بیکار شدن کارگران و تحمیل خسارتهای مالی به کارفرمایان شد.
به گفته امیرحسین بانکی پورفرد، نماینده مردم اصفهان دستگاههایی که از اجرای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت خودداری کنند مجازات می شوند
پیداشدن یک نوزاد پسر پیچیدهشده لابهلای پلاستیک سیاه در سطل زبالهای در حوالی نازیآباد و نوزاد دختر دیگری حوالی شیرخوارگاه آمنه در خیابان ونک تهران در روزهای اخیر حاشیههای زیادی را به دنبال خود به وجود آورد و باعث شد تا توجه افکار عمومی را به سمت و سوی کودکان رها شده و مقوله فرزندخواندگی جلب کند؛ هر چند در این مدت اعداد و ارقام نجومی از رهاشدگی کودکان از سوی مراجع غیررسمی اعلام شد؛ مثلا محمدرضا محبوبفر که عضو انجمن علمی ارتقای سلامت است مدعی شد که در ۱۰ روز حدود پنجهزار نوزاد در کشور رها شـدهاند! آمــاری نــجـــومـی و سربهفلککشیده که محبوبفر مدعی شده بود بر اساس اطلاعاتی به دست آورده که مراکز بهداشتی، مددکاران اجتماعی و دیگر مراجع در اختیارش قرار دادهاند؛ این درحالی است که عبدالرضا اسماعیلی، معاون امور اجتماعی بهزیستی استان در گفتوگو با «اصفهانزیبا» میگوید از شروع سال تا به الان کودکی در اصفهان رها نشده است. او همچنین معتقد است در سالهای اخیر و با توجه به ارتقای سطح آگاهی مردم میتوان گفت دیگر کودک رها شده به معنای واقعی در اصفهان وجود ندارد.
روزبهروز بر تعدادشان افزوده میشود تا دنیای مجازی را به تسخیر خود درآورند؛ صفحات و پیچهای روانشناسی زردی که با تبلیغات اغواکننده و جذاب، سعی در جذب فالوور و درآمد بیشتر دارند و در قوطی عطاریشان همهجور نسخهای میپیچند؛ از کاهش استرس و اضطراب، تا آموزش راز و رمز یک زندگی خوب و ایدهآل. از اینکه چگونه میتوان راه صدساله را یکشبه طی کرد تا راه و روش پولدارشدن و بهدست آوردن موفقیتهای بزرگ! کافی است چنددقیقهای به دنیای فریبنده و رنگارنگ اینستاگرام پا بگذارید تا با انبوهی از این صفحات روبهرو شوید. شبکه اجتماعی که حالا پرشده از این صفحات؛ پیچهایی که صاحبان و ادمینهای آن خود را روانشناس و مشاور و روانکاو معرفی میکنند و با انتشار و بازنشر محتواهای زرد و عامهپسند لایک میگیرند. محتوای زردتر در این صفحات برابر است با لایک و فالوور بیشتر و البته که درآمد بالاتر!
جمعیت ایران رو به کاهش است و برآوردها نشان میدهد در صورت تدوام این وضعیت و عدم رشد تا سال 1430، یعنی تنها 30 سال دیگر با ترکیب سنی جدید، کشور به سمت و سوی سالمندی یا پیری جمعیت حرکت کند؛ چرا که بررسیها نشان میدهد ایران از سال 1395 پا در میانسالی گذاشته است و تا رسیدنش به پیری تنها چند صباحی بیشتر باقی نمانده. کاهش نرخ موالید و بیمیلی برخی از زوجها به فرزندآوری و همچنین اعمال سیاستهای کنترلی، باعث کندشدن آهنگ رشد جمعیت در سالهای اخیر شده است؛ مؤلفه بسیار مهمی که اگرچه از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۴ در کشور با افزایش روبه رو بوده، به گزارش ایسنا، اما پس از سال ۱۳۹۴ به علتخالیشدن توان درونی جمعیت، تعداد تولدها با شیب تقریبا تندی شروع به کاهش کرده است؛ به طوریکه در سال ۱۳۹۹ تعداد موالید کشور (یکمیلیون و ۱۱۴ هزار تولد) نسبت به سال ۱۳۹۴ (یک میلیون و ۵۷۰ هزار تولد) با کاهش بیش از ۲۹ درصدی (کاهش بیش از ۴۵۰ هزار تولد) همراه بوده که این روند طی چند دهه اخیر بیسابقه بوده است. تعداد تولدهای سال ۱۳۹۹ در مقایسه با سال ۱۳۹۸ نیز نشاندهنده کاهش تعداد تولدهای حدود ۸۲ هزار نفری است؛ درواقع میزان موالید از حدود ۲۰ در هر هزار نفر جمعیت در سال ۱۳۹۴ با کاهشی محسوس به ۱۳,۳ در هر هزار نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹ به کمترین حد خود در طی ۵۰ سال گذشته رسیده است؛ همین موضوع نیز باعث شد تا در سال 1393، سیاستهای کلی جمعیت که براساس بند یک اصل ۱۱۰ قانون اساسی است از سوی رهبر معظم انقلاب ابلاغ شود؛ همچنین سال گذشته طرح جوانی جمعیت و حمایت از خانواده به تصویب رسید و توسط رئیسجمهور ابلاغ شد؛ طرحی که قرار است هفت سال به صورت آزمایشی در کشور اجرا شود؛ قانونی که در راستای افزایش جمعیت، تسهیلات ویژهای بهمنظور فرزندآوری در نظر گرفته است. در ادامه به برخی از این تسهیلات اشاره شده است.
دغدغههایشان تمامی ندارد؛ سهچهار ماه مانده به پایان قراردادشان، سرگردان این بنگاه و آن بنگاه هستند و هرچه بیشتر به دنبال خانه میگردند، بیشتر هم به در بسته میخورند. اجارهها سر به فلک کشیده و اما جیب خالی بیخانهمانها دستوپایشان را بسته و انتخابی برایشان باقی نگذاشته است. خانهبهدوشها؛ همانها که از صبح تا شب به دنبال یکلقمهنان دویدهاند و اما روزگار با آنها یار نبوده و توان خریدن یک خانه و سرپناه، هرچند کوچک و محقر را به آنها، حتی در سنین میانسالی و پیری نداده است؛ سقفی که زن و بچهشان در آن یک نفس راحت بکشند و بار سنگین نگاههای اینوآن را در سنین میانسالی و سالمندی بالاخره به زمین بگذارند؛ خانهای که صاحب اول و آخر خودشان باشند و سالبهسال دغدغه آوارگی و افزایش نجومی رهن و اجارهبها و البته کوچکشدن جیبشان را نداشته باشند!