بسیاری از ما آهنگهای غمانگیز را دوست داریم و از شنیدنشان لذت میبریم؛ اما چرا؟ غم و ناراحتی احساسی است که ما معمولاً تلاش میکنیم از آن اجتناب کنیم. اگر از یک آدم فضایی بپرسیم، احتمالاً میگوید که توقع دارد چنین آهنگهایی آدمها را افسرده کند و برایشان ناخوشایند باشد.
بااینحال، موسیقی غمانگیز ما را در خود غرق و حالمان را خوب میکند؛ اما واقعاً چرا گوش دادن به آهنگهای غمناک اینقدر حس خوبی دارد؟
گائوتِنگ کوچکترین استان در بین نُه استان آفریقای جنوبی است اما یکچهارم از جمعیت این کشور را در خود جای داده است. بهعلاوه، این استان قطب اقتصادی آفریقای جنوبی بهحساب میآید. این عوامل باعث شده که گائوتنگ تبدیل به مرکز اصلی همهگیری کووید-19 در این کشور شود. پروژه پایش کووید-19 در گائوتنگ میکوشد ما را به درک بهتری از تجربه این استان برساند. بهعلاوه، این پروژه میتواند بهعنوان سیستم هشدار زودهنگامی برای سایر بخشهای کشور عمل کند. هارشا سومارو (Harsha Somaroo)، متخصص بهداشت و سلامت عمومی، از اعضای تیمی است که دادههای کووید-19 را برای وزارت بهداشت آفریقای جنوبی تحلیل میکند و در مصاحبهای که با کانورسیشن آفریقا (The Conversation Africa) داشت به ما از آنچه تاکنون مشخص شده گفت.
ارتش ایالات متحده آمریکا با این اتهام روبهرو شده است که در جریان نبرد نیروهای ائتلاف با داعش که به رهبری این کشور صورت گرفت، بر مواردی از تلفات غیرنظامیان سرپوش گذاشته است. این مسئله توجهات بسیاری را به یکی از نگرانکنندهترین ابعاد دخالت نظامی نیروهای ائتلاف و ایالاتمتحده در خاورمیانه جلب کرده است: رقم کثیر تلفات غیرنظامیان یا آنچه اغلب با اصطلاح «صدمات جانبی»1 شناخته میشود.
ظهور سویۀ اُمیکرون گمانهزنیها و نگرانیهای بسیاری را در این خصوص برانگیخته که شاید این سویۀ جدید، نسبت به سویههای موجود ازجمله دلتا، در برابر واکسنهای کووید-19 مقاومتر باشد؛ اما این چه معنایی برای افراد معمولی که دو دوز واکسن را زدهاند، دارد؟ کارکرد تمام واکسنهایی که در حال حاضر در بریتانیا وجود دارند بدین ترتیب است که سیستم ایمنی را در برابر پروتئین اسپایک (spike protein) موجود در ویروس کرونا آموزش میدهند. این پروتئین کلیدی است که ویروس از آن استفاده میکند تا با متصل شدن به گیرندۀ ACE2 سلولها، آنها را آلوده کند.
در عصر تغییرات اقلیمی، گرانی مسکن و نابرابری فزاینده در تقسیم ثروت، سکونتپذیری و کاربردی بودن شهرهای ما از همیشه مهمتر شده است. بااینحال، صداهای مهمی هستند که همچنان از بحثهای مربوط به برنامهریزی شهری کنار گذاشته میشوند؛ صدای کسانی که روزی همین شهرها را به ارث خواهند برد. بر مبنای کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد و برنامۀ شهر دوستدار کودک یونیسف، کودکان در هر سن و با هر سطحی از توانمندیها این حق را دارند که از فضاهای شهری استفاده کنند و این فضاها را مطابق نیازهای خود خلق کنند یا تغییر و توسعه دهند.
حالا که اعلام شده کودکان 5 تا 11 سال هم واجد شرایط لازم برای واکسیناسیون کووید-19 هستند و تعداد افرادی که بهطور کامل واکسینه شدهاند نیز در حال افزایش است، شاید بسیاری در این فکر باشند که پردۀ آخر این بیماری چه خواهد بود؟ اوایل همهگیری کرونا، این انتظار که سارس-کوو-2 (ویروسی که باعث بیماری کووید-19 میشود) خودبهخود از بین برود، چندان نامعقول نبود. پیشازاین هم برخی ویروسهایی که باعث همهگیری شده بودند، بهسادگی ناپدید شدند.
انسانها تقریباً ناتوان و بیدفاع به دنیا میآیند و فرآیندهای تکاملی گستردهای انتظارشان را میکشد. درست همانطور که باید مهارتهایی از قبیل چگونگی راه رفتن را یاد بگیرید، سیستم ایمنیتان هم باید یاد بگیرد از شما در برابر بیماریها دفاع کند. بهمرورزمان، دستگاه ایمنی شما طی مراحل مختلفی تکامل پیدا میکند، همانطور که از خزیدن بهسوی ایستادن، راه رفتن و سپس نیز دویدن پیش میروید.
مقامات رسمی بیشازپیش به این مسئله اذعان دارند که آمیختن طبیعت با فضاهای شهری راهبردی مؤثر در حوزۀ سلامت عمومی است و میتواند بهداشت روانی شهرنشینان را بهبود ببخشد. هماکنون پزشکان در سرتاسر جهان «نسخههای سبز» مینویسند و به بیماران توصیه میکنند بخشی از وقت خود را در فضاهای طبیعی بگذرانند، چراکه نتایج صدها پژوهش مختلف نشان میدهد وقتگذرانی در طبیعت میتواند فواید بسیاری برای بهزیستی روانی افراد داشته باشد و مشارکت اجتماعی آنها را افزایش دهد.
تکنولوژی راههای بیشتری را پیش پای افراد گذاشته تا بتوانند با یکدیگر در ارتباط باشند؛ اما آیا فرصتهای بیشتری را هم برای دروغ گفتن در اختیارشان قرار داده است؟ ممکن است در پیامکی که برای دوستتان میفرستید، یک دروغ مصلحتی سر هم کنید تا از زیر بار بیرون رفتن با او برای شام دربروید؛ یا در پروفایلی که برای یک سایت همسریابی میسازید، قدتان را با اغراق وارد کنید تا جذابتر به نظر برسید؛ یا در ایمیلی که به رئیستان میفرستید، برای حفظ آبرو بهانهای جور کنید.
با وقوع بیسابقهی امواج گرما، آتشسوزیهای گسترده در جنگلها و مراتع، خشکسالیها و توفانهای شدید، بحران تغییرات اقلیمی تأثیرات فاجعهبار خود را در سال 2021 به روشنی هرچه تمامتر بر همگان در سرتاسر جهان آشکار کرد. بااینحال، اغلب اوقات کسانی از عواقب تغییرات اقلیمی بیشترین آسیب را میبینند که خود کمترین نقش را در ایجاد آن داشتهاند.
اصطلاح ایمنی جمعی به این معناست که درصد کافی از یک جامعه در برابر یک عامل بیماریزا مصونیت پیدا کرده باشند تا بتوان جلوی شیوع آن بیماری را در جمعیت موردنظر گرفت. برای اینکه مفهوم ایمنی جمعی را بهتر درک کنید، تصور کنید جرقۀ آتشی در دشتی زده شود. اگر این دشت خشک و پر از علفهای هرز باشد، آتش بهسرعت در آنجا شعلهور میشود و گسترش پیدا میکند؛ اما اگر بهخوبی به این دشت رسیدگی شده باشد و بهطور منظم آبیاری و هرس شده باشد، آتش کمکم ضعیف و ضعیفتر میشود و درنهایت هم خاموش خواهد شد. در چنین شرایطی، اگر در آینده زغال نیمسوزی به این دشت راه پیدا کند، احتمال شعلهور شدن آن بسیار کمتر خواهد بود.
دیردره1 بوی بدن خودش را به پیاز خام تشبیه میکند. دیپاک میگوید ژل بعد از اصلاح موردعلاقهاش بوی تهوعبرانگیزی دارد و قهوه هم بوی محصولات شوینده میدهد. جولی فکر میکند که قهوه و شکلات هردو بوی خاکستر سوخته میدهند. اغلب مردم میدانند که یکی از نشانههای اصلی کووید-19، آنوسمی2 یا از دست دادن حس بویایی است. این علامت ممکن است هفتهها یا حتی ماهها طول بکشد. بااینحال، تعداد فزایندهای از کسانی که از کووید-19 بهبود یافتهاند، متعاقباً گرفتار عارضۀ آزاردهنده و سردرگمکنندۀ دیگری میشوند که پاروسمی3، بویاییپریشی یا اختلال حس بویایی نام دارد. این عارضه معمولاً باعث میشود چیزهایی که زمانی بوی دلپذیر و خوشایندی داشتند، حالا بوی نامطبوع یا بویی شبیه گندیدگی بدهند.