سه چهار متری مسجد امام و بر زمین نقش جهان میایستم و نگاهم را سُر میدهم به سمت و سوی گنبد فیروزهای؛ رنگها و خطوط در هم میشکنند و قاب میشوند در مقابل چشمهایم؛ آبی لاجوردی و فیروزهای کاشیها، مقرنسهای آویخته از سقف و تقارن هندسیِ حیرتانگیزی که شکوه و عظمت یک بنای تاریخی را بیپرده برایم به نمایش گذاشته است.
چالش جمعآوری زبالههای تر و تولید شیرابههای سمی از موضوعات مهمی است که کلانشهرها را با چالشهای اساسی روبه رو کرده است.
خشکی زایندهرود و بستر بیجان آن، حالا سالهاست که برای اصفهانیها تصاویر ناخوشایندی را خلق کرده است؛ رودی که هر از گاهی جرعهای آب در آن رها میشود که حتی کفاف تر کردن لبهای تشنه آن را هم نمیدهد و به جایی برای رها کردن زباله و ظروف یکبار مصرف تبدیل شده است!
کتاب «نهاد تربیتی و راههای نرفته» نوشته محمدابراهیم محمدی، بهتازگی از سوی انتشارات سودای قلم منتشر شده است. آنچه این کتاب را از بسیاری آثار مشابه متمایز میکند، نسبت نویسنده با موضوع است.
گزارش پیش رو، حاصل گفتوگوی «اصفهانزیبا» با اعظم هارونی، معاون آموزش ابتدایی ادارهکل آموزشوپرورش استان اصفهان است، گفتوگویی که در آن از تلاشهای گسترده برای شناسایی و جذب دانشآموزان بازمانده از تحصیل در دوره ابتدایی سخن گفته شده است.
شهروندان اصفهانی به افزایش چشمگیر قبض آب خود اعتراض دارند؛ همانهایی که خیلیهایشان میگویند تغییر محسوسی در میزان مصرف آب خود ایجاد نکردهاند، اما حالا با دریافت قبض آب خود شگفتزده میشوند.
افراد روزانه ساعات زیادی را در محیط کاری خود سپری میکنند و با همکارانشان در ارتباط و تعامل هستند؛ محیطی که اگر مدیران و رهبران و خود کارکنان آن به درستی رفتار نکنند و در این زمینه آموزشهای لازم را ندیده باشند، میتواند زمینه بروز آسیبها و ناهنجاریهای رفتاری را فراهم کند
صدای جیغ پسربچه هفت هشت ساله، سالن را پر میکند؛ فریادی از سر استیصال و ترس از دندانپزشکی که با آمپولی بزرگ، بالای سرش ایستاده و میخواهد دندانش را بکشد.
روانشناسی سلامت یکی از حوزههای میانرشتهای مهم و نوین در علوم سلامت بوده که در نقطه تلاقی روانشناسی، پزشکی و علوم سلامت شکلگرفته است.
آفتاب هنوز سر نزده که جلوی درِ آهنی مدرسه میایستد. ذکری زیر لب میگوید و با همان لباس همیشگیِ کار، مشغول آبوجارو کردن میشود تا پاکیزگی که نشانه ایمان است، از بدو ورود به مدرسه آغاز شود و دانشآموزان با روحیهای شادابتر وارد کلاس شوند.
دارو نیست یا اگر هم در دسترس باشد، بیماران باید با قیمت بسیار بالایی آن را تهیه کنند
از همان روزی که به دنیا آمدم، جهان برای من ساکت بود.نه صدای لالایی مادر را شنیدم و نه صدای خندههای کودکیام را. من دختری ناشنوا بودم؛ بدون سمعک، اما با دنیایی پر از فکر، رؤیا و استعداد.