عطرین وطنخواه، پژوهشگر نوجوان و منتخب جایزه نوبل ایرانی، در گفتوگو با «اصفهانزیبا» از مسیر علمیاش میگوید: «زندگی من با یک پرسش ساده آغاز شد: “چرا؟ و چگونه؟” این کنجکاویِ کودکانه، خیلی زود برای من از یک بازی به یک مسیر جدی تبدیل شد.
افزایش حقوق اعضای هیئتعلمی را نباید صرفا از زاویه «افزایش دریافتی یک گروه شغلی» تحلیل کرد؛ بلکه این موضوع مستقیما با امنیت و بنیه علمی کشور، صیانت از کیفیت آموزش عالی، آیندهپژوهش، توسعه فناوری و حفظ سرمایه انسانی ایران گرهخورده است؛ بنابراین افزایش حقوق اعضای هیئتعلمی یک ضرورت راهبردی است، نه امتیاز صنفی.
آزمونهای مدارس استعدادهای درخشان (سمپاد) با تمام هیجان و دغدغههایش به پایان رسید. اگر فرزند شما در پایه هشتم است و سودای ورود به این مدارس را برای سال آینده دارد، باید بدانید که اکنون زمان طلاییِ «شروع» است.
با آغاز ثبتنام ترم تابستان در دانشگاهها، بسیاری از دانشجویان امیدوارند بتوانند بخشی از دروس باقیمانده خود را بگذرانند و مسیر فارغالتحصیلی را کوتاهتر کنند.
جنگ رمضان با تحمیل چهل روز تعطیلی اجباری به مراکز آموزشی استان اصفهان، شکاف عمیقی در فرایند یادگیری دانشآموزان ایجاد کرد.
از همان روزی که خبر رسید پیکر مطهر آقای شهید ایران و خانواده مظلومشان بناست تشییع شود، همه در تلاطم افتادند؛ در تلاطم ماندن یا رفتن. انگار عاشورایی در معرض وقوع بود و همه از خود میپرسیدند که حالا باید چه کرد؟ باید رفت و سر به جمعیت سَربازان سپرد یا باید ماند و دل به دلهای سوخته جاماندگان داد؟
نوجوانی پرچالشترین دوران زندگی هر فرد است؛ مرحلهای که انسان از کودکی بهسمت بزرگسالی گام برمیدارد و الگوهای ارزشی او شکل میگیرد.
در دنیایی که نسل جوان را اغلب با برچسبهای منفی میشناسند، حضور نوجوانانی چون ملیسا شعبانی، دانشآموز ۱۷ساله اصفهانی، روایتی متفاوت از جوانان این سرزمین را بازگو میکند.
درحالیکه حداقل هشت جلسه از آغاز نیمسال تحصیلی گذشته و گردوغبار غیبت بر برخی کلاسهای ضبطشده به دلیل پیامدهای ناگوار جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران نشسته است، شاهد حضور دانشجویی از ترم اول هستیم که اولین حضور خود در کلاس درس را پس از گذشت این مدت زمان طولانی تجربه میکند.
جنگ که آغاز میشود، فقط مرزها را هدف نمیگیرد؛ دلها را نشانه میرود، امنیت را میلرزاند و کودکی را نگران میکند. در چنین روزهایی، مدرسه دیگر تنها محل آموزش خواندن و نوشتن نیست؛ پناهگاهی میشود برای آرامش، امید و ایستادگی.
در روزگاری که سیل اطلاعات از هر سو به مخاطب میتازد و روایتهای رسمی و غیررسمی چنان در هم تنیده شده که تشخیص حقیقت را دشوار ساخته، گاهی یک پرسش ساده، اما بنیادین میتواند مسیر فکر را دگرگون کند.
«دلم یه خونه آروم میخواد»، نام کتابی است که سعی دارد با زبانی خودمانی به مهمترین مشکلات و رنجهای نوجوانان بپردازد و به آنها در حل این مسائل کمک کند.