یکی از سلاحهای قدرتمندی که دشمن در کنار ابزارهای نظامی همچون موشک و جنگنده علیه ایران اسلامی استفاده می کند، سلاح رسانه است. سلاحی که کارکرد و اثرگذاری آن در برخی موارد، حتی از سلاحهای نظامی کمتر نیست.
در ماههای اخیر تحولات منطقهای و بینالمللی وارد مرحلهای حساس و پیچیده شده است.
پس از سخنرانی امام شهید، رهبر معظم انقلاب، حضرت آیتالله خامنهای و تأکید ایشان بر این نکته که اگر جنگی دوباره علیه جمهوری اسلامی ایران شکل بگیرد، این جنگ به طور حتم جنگی منطقهای خواهد بود، انتظار میرفت ایالات متحده آمریکا در دام تحریکات و شیطنتهای رژیم صهیونیستی گرفتار نشود و دیگر بار، آتش جنگ در منطقه شعلهور نگردد.
«یک تلاش نظامی برای نجات جان گروگانهای آمریکایی در تهران به علت نقص تجهیزات عقیم ماند.» این بخشی از متن بیانیه کاخ سفید است که بدون اشاره به جزئیات ماجرا از شکست عملیات نظامی آمریکا در ایران سخن میگوید.
عدنان خیرالله، وزیر دفاع عراق، مشروح حمله ۱۴۲ بمبافکن و جنگنده عراقی به فرودگاههای ایران را گزارش میدهد. صدام حسین امیدوارانه به گزارشها گوش میدهد و تصور میکند تا چند روز دیگر به تهران خواهد رسید.
یکی از شبهههایی که ممکن است در این روزها مطرح شود، این است که چرا وقتی دشمن عزم خود را بر نابودکردن توان دفاعی کشور جزم کرده، باید همچنان مقاومت کنیم؟
ترامپ در سخنرانیهای مختلف بارها این نکته را تکرار کرده است که میخواهد با ایران همان کاری را انجام دهد که با ونزوئلا انجام داد.
هیچ تحلیلگری آمریکا را در حمله اخیر خود به ایران، موفق ارزیابی نکرده است. همه تحلیلگران اتفاق نظر دارند که ترامپ از مقاومت نیروهای مسلح و مردم ایران در برابر حملههای آمریکا و اسرائیل غافلگیر شده است.
دشمن چه خواب خطرناکی برای ما دیده است و چگونه میتوانیم با آن مقابله کنیم؟ یکی از این خوابهای خطرناک، تضعیف دولت و حاکمیت مرکزی در ایران است.
آمریکا و رژیم صهیونیستی در حمله به ایران، برای همهچیز طرحریزی مشخصی داشتند. تجربه نشان داده است که این کشورها، بدون طرح و برنامه قبلی به جایی حملهور نمیشوند.
در روزهای گرم تابستان ۱۴۰۴ زمانی که استراتژیستهای امریکا و رژیم صهیونیستی، شرط موفقیت حمله اسفندماه به ایران را ترور آیت الله سید علی خامنهای می دانستند هیچگاه تصور نمیکردند که ملت مسلمان ایران دست بیعت به سوی فرزند رهبر شهید خود دراز کنند و به این ترتیب، سیدعلی خامنهای به انگارهای ادامه دار در ایران معاصر تبدیل شود.
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی بر مجموعهای از اصول اعتقادی، آرمانی و راهبردی استوار بوده است.