تجاوز وحشیانه امریکا و رژیم صهیونیستی به ایران لحظههای تلخ و اسفباری را برای شهروندان رقم زد؛ صحنههایی دردناک که شاید تا سالها هیچ پاککنی نتواند آنها را از گوشه ذهن افراد پاک کند.
از کیسههای آرد گندمی که گوشه «حسینیه هفتاد و دوتن» شهر گز روی هم رفتهاند بالا، تا یک ظرف بزرگ از آرد خمیر شدهای که میگویند همه چیز این خمیر با خمیرهای بیرون فرق دارد و مخصوص است.
تحمیل جنگ اسرائیل و آمریکا به کشورمان باعث شد تا برخلاف ادوار گذشته پرونده لیگ برتر فوتسال در روزهای پایانی سال بسته نشده و تعیین تکلیف قهرمان لیگ به سال جاری موکول شود.
«انسانهای ایرانی، توده نیستند؛ مردماند؛ چه بسا ملت؛ هرچند گاهی خودمحور» جان کلام این یادداشت همین است. مردم ایران آن جمعیت انبوه منفعلی نیستند که فقط به فکر قیمت خوردوخوراک زندگیشان باشند و به هیچ چیز دیگر فکر نکنند.
میتوان پدیده «حضور شبانه مردم در خیابانها» در واکنش به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور عزیزمان را از منظر جامعهشناختی و فرهنگی تحلیل کرد.
آنچه در این چهلویک روز فی مابین ایران ، آمریکا و اسرائیل در بستر یک جنگ نظامی رخ داد، صرفاً یک درگیری یا تنش مقطعی نبود؛ بلکه باید آن را در سطحی عمیقتر، بهمثابه یک رخداد تعیینکننده در معادلات قدرت جهانی در نظر گرفت.
با وجود خسارتهایی که در پی جنگ به برخی واحدهای صنعتی و صنفی وارد شد، روند تولید در استان اصفهان متوقف نشد و فعالیت بیشتر واحدهای تولیدی ادامه یافت.
چهل روز است که گلستان شهدای اصفهان گلهای جدید میچیند. چهل روز است که گلستان شهدای شهر ما مهمانان جدید دارد.
در شبها و روزهایی که مردم در خیابانها پاسدار حریم وطناند، هنرمندان رشتههای مختلف را میبینیم که سعی کردهاند در کنار مردم بمانند و با استفاده از هنر و بیان و قلمشان در این مبارزه همراهی کنند.
در شرایطی که اقتصاد کشور تحت تأثیر بحرانهای بیرونی و فشارهای جنگی قرار میگیرد، بنگاههای کوچک و متوسط بیش از دیگر بخشها در معرض آسیب قرار میگیرند.
سال 1405 در حالی با جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل و متحدانشان به کشورمان آغاز شد که جام جهانی 2026 و بازیهای آسیایی ناگویا دو آزمون مهم ورزش کشور در ماههای پیش رو خواهد بود.
صبح چهارشنبه، ۱۹ فروردین، جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا با میانجیگری دولت پاکستان، پس از 40 روز تقابل نظامی به نظری مشترک در رابطه با یک آتشبس دو هفتهای رسیدند.