جشنواره
حاتمیکیا، اما نه آن همیشگی
«موسی، ساخته حاتمیکیا»؛ همین تیتر انتظار من را برای دیدن این فیلم بسیار بالا برده بود؛ اینکه حاتمیکیا ادامه پروژهای باشد که سلحشور قرار بوده آن را بسازد برای من این پیشفرض را ساخته بود که قطعاً با اثری خیلی قوی مواجه خواهم بود. رسانهها و تعاریفشان هم به این ذهنیت ضریب داده بودند.
«موسی» مرحلهای جدید برای «ابراهیم»
فیلم سینمایی «موسی کلیمالله» نسخه سینمایی از دو قسمت ابتدایی سریالی به همین نام است که پس از کشوقوسهای فراوان بر سر حضور یا حضورنیافتن آن در جشنواره، درنهایت عوامل فیلم تصمیم بر حضور فیلم در جشنواره گرفتند.
آغاز مسیری متفاوت
بالأخره پس از مدتها انتظار و شنیدن اخبار گوناگون، نسخه سینمایی «موسی کلیمالله» به کارگردانی و نویسندگی «ابراهیم حاتمیکیا» را تماشا کردیم.
فیلم «موسی» نمونهای از نمونههای پرشمار داستانهای قرآنی
داستان موسی فرای هر زمان و مکان
در سالهای اخیر همواره یکی از موضوعات موردبحث منتقدان و اهالی فرهنگ در حوزه سینما، جای خالی تولید آثاری با محوریت تاریخ بوده است؛ اما امسال ابراهیم حاتمیکیا بعد از چند سال غیبت در جشنواره فیلم فجر، با اثری متفاوت نسبت به آثار قبلی خویش در جشنواره حاضر شد و مورد تحسین مردم، منتقدان و اصحاب رسانه قرار گرفت.
اقتباسی هوشمندانه از یک داستان کوتاه
«بچه مردم» فیلمی فانتزی است که در تیتراژش آمده است که بر اساس تجربه زیستی شخصی ساخته شده؛ اما ردپای اقتباس از داستان تلخ و کوتاه «بچه مردم» جلال آلاحمد بهروشنی در آن دیده میشود.
بچه مردم نوزاد شیرین فجر
«بچه مردم» با فرمی زیبا و رنگی دلنشین با سوژهای نادر که مخاطب تقریباً ذهنیت و تصویری بابت این موضوع ندارد، حرفی عمیق و بزرگ را بهچابکی روایت میکند.
خاتی برای خرس
فیلم براساس یک ایده نچسب شکل گرفته و بهقدری آشفتگی دارد که مخاطب از تماشایش خسته و کلافه میشود.
قابی کوچک برای قهرمانی بزرگ
فیلم «اسفند» یکی از دو اثری است که امسال در جشنواره فجر به معرفی شهید «علی هاشمی» میپردازد؛ شهیدی که نامش چندان میان مردم شناختهشده نیست و به نقش او در دفاع مقدس کمتر توجه شده است.
فیلم خوب، قربانی پایانبندی بد
فیلم سینمایی «شمال از جنوب غربی» به کارگردانی حمید زرگرنژاد و تهیهکنندگی مهدی مددکار است.
پازل هنرمندانه حسین دارابی برای ارتقای غرور ایرانی
«خدای جنگ» دیگر نام یک بازی اکشن نیست!
«گاد آف وار» یا خدای جنگ، تا دیروز عنوان یک بازی اکشن ماجراجویی و کاملاً خشن و الحادی بود که خانوادهها را با نوجوانانش به چالش میکشید.
بندگیِ موشک
مشکل فیلم «خدای جنگ» فقط بد بودنش نیست؛ توهینآمیز بودن آن است.کارگردانی، مرعوب تکنیکزدگی است و بهجای اینکه روایت داستانی را بهتر برای مخاطب به تصویر بکشد، با حرکات ناگهانی دوربین ، تدوین بد و جلوه های ویژه مصنوعی مخاطب را به بیرون از فیلم پرتاب میکند.
«خدای جنگ» مقهور عزم انسانهای راسخ
فیلم با تخصیص ندادن اسم شهید به کارش عملا کاری کمسابقه و اخلاقی در سینما کرده. اینکه فیلمساز از قهرمانهای دوران انقلاب ایران صرفا الهام میگیرد، یعنی نمیخواهد سر ظرفیتهای فرهنگی این کشور قمار کند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
