نگاهی به ماه رمضان در ادبیات فارسی

ماه رمضان شد می و میخانه برافتاد

ماه رمضان شد می و میخانه برافتاد / عیش و طرب و باده به وقت سحر افتاد

صدای پای مردم

گفتن و نوشتن فایده‌ای ندارد؛ باید زندگی‌اش کنی. مثل یک هم‌محله‌ای نگاه کنی، قدم بزنی، گپ بزنی، بخندی و غمگین شوی.