در جامعه معاصر، آرایش کردن گاه نشانه آزادی فردی تلقی میشود و گاهی محدود کردن آن، مخالف آزادی انسان دانسته میشود. مسئله اساسی این است که آیا آزادی، به معنای امکان انجام هر میل و خواستهای است یا باید آن را در نسبت با عقل، اختیار و کمال انسانی تعریف کرد؟ در اندیشه شهید مطهری، پاسخ به این پرسش با تفکیک «آزادی از دیگران» و «آزادی از خویشتن» روشن میشود.
مسئله اساسی این پژوهش آن است که انسان در نگاه قرآن برای چه آفریده شده و چه مسیری او را به غایت مطلوب میرساند. پاسخ قرآن، یک هدف تکبعدی و محدود به زندگی فردی نیست؛ بلکه مجموعهای منسجم از عبودیت، معرفت، تزکیه، اختیار، عمل صالح، مسئولیت اجتماعی و بازگشت به سوی خدا را ترسیم میکند.
آزادی اجتماعی از نیازهای اساسی انسان و یکی از مؤلفههای مهم جامعه سالم است؛ بااینحال، چگونگی تعیین حدود آن همواره با یک مسئله بنیادین مواجه است: آیا آزادی فردی و اجتماعی باید مطلق باشد یا در برابر حقوق دیگران و مصالح عمومی محدودیتهایی دارد؟
تخریب شخصیت افراد، یکی از آسیبهای پنهان اما اثرگذار در روابط اجتماعی معاصر است که میتواند در قالب تمسخر، تحقیر، برچسبزنی، شایعهپراکنی، افشای عیوب و داوریهای نادرست بروز کند.