در روزهای اخیر شاهد برگزاری اجلاسهای بین المللی همچون شصت و پنجمین نشست مجمع عمومی آژانس بینالمللی انرژی اتمی در وین و همچنین هفتاد و ششمین نشست سران مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک هستیم و طبق روال سالهای گذشته دیدار مقامها و سران کشورهای عضو این مجامع با نمایندگان کشورمان در حاشیه این نشست ها صورت میگیرد. از سوی دیگر عضویت دائم ایران در سازمان شانگهای که از مدتها پیش مقدمه آن پی ریزی شده بود به امضای سران کشورهای عضو رسید. کارشناسان معتقدند این تعاملات بین المللی و عضویت در سازمانهای منطقهای همچون شانگهای علاوه بر خلق فرصتهای اقتصادی برای ایران، مسیر مذاکرات وین را نیز با حمایت چین و روسیه به عنوان دو قدرت جهانی عضو پیمان شانگهای و البته برجام برای کشورمان هموارتر میکند.
عضویت کامل ایران در سازمان همکاری شانگهای، خبر مثبت و مؤثری هم ازنظر سیاسی است و هم ازنظر اقتصادی.
آن چیزی که این روزها در بازار دیده و تجربه میشود، رشد قیمتهاست، اما آنچه علت این رشد است و دیده نمیشود، ترس سرمایهگذاران نسبت به شرایط اقتصادی است.
قرارگرفتن در لیست سیاه FATF پیامدهای مالی زیادی دارد؛ از جمله اینکه بسیاری از بانکهای جهان حاضر به همکاری مالی با کشور ما نمیشوند.
هفتهای که گذشت پر بود از سوژههایی که یک سر آن به مجلس و سر دیگر آن به دولت میرسید؛ موضوعهایی که شاید ماهها از عمر آنها میگذرد، اما این روزها بیشتر به آنها پرداخته میشود: طرح مصوب مجلس با موضوع لغو تحریمها، مخالفت دولت و عدم ابلاغ آن به دستگاههای اجرایی، تقابل و مناقشه این دو قوه بر سر برجام و چگونگی فعالیتهای هستهای ایران، لایحه بودجه 1400 و درنهایت خبر بررسی دوباره FATF… رهبر معظم انقلاب و رئیسجمهور نیز طی نشستها و دیدارهای هفته گذشته بــهصورت واضح به این مــوضــوعهــا پرداختند.
بحرانهای جاری در کشور اگر ظاهر سیاسی نداشته باشند، قطعا ریشههای اقتصاد در آنها روشن است. از طرفی نیز نمیتوان اقتصاد را از سیاست جاری کشور جدا در نظر گرفت. اهمیت پرداختن به اقتصاد سیاسی در شرایط فعلی به ایجاد یک گفتمان یا قرارگیری راهحلهایی از نگاههای مختلف در کنار هم برای عبور از این مسیر میانجامد. لزوم همسویی نظرات جامعه با حاکمیت درزمینه سیاست خارجی نیز یکی از مهمترین قدمهای رسیدن به ثبات اقتصادی است.