هرمز جزیره رنگارنگ که حاصل گنبد نمکی عظیمی است و باوجود، داشتن حدود هشتاددرصد کانیهای دنیا و خلق رنگینکمان زمینی محبوبیتی خاص در بین طبیعتگردان ایران و زمینشناسان جهان یافته است. این تنها امتیاز هرمز نیست و هرمز دارای یکی از زیباترین قلعههای بهیادگارمانده از استعمار پرتغالیها بود. از فعل بود استفاده کردم؛ چون هنگامیکه با درب بسته و چهره مرمتکاریشده آن مواجه شدم، بیشتر حس خانهای در یکی از محلههای معمولی شهر را داشتم. نمیدانم مرمتکاران آن را از کجا انتخاب کردهاند و دلیل موافقت با چنین طرحی چه چیزی میتواند باشد. کمی دور و نزدیک شدم تا باور کنم واقعا این اتفاق در حال افتادن است که نگهبان قلعه مرا فراخواند و از من خواست از قلعه فاصله بگیرم. مردم محلی داشتند سراغ قایقهایشان میرفتند تا سراغ دریا بروند و رزقی از آن بگیرند بیآنکه بدانند چه بر سر ثروت عظیم و یادگار از اجدادشان آمده است.
روستای سرخرنگ ابیانه مقصد بسیاری از گردشگران است که باهدف حضور در منطقهای بکر از یک هزار و پانصد سال پیش و چندساعتی سیر در فرهنگ و سنت و آدابورسوم مردمانش راهی این روستا میشوند. شما نیز میتوانید برای سفر به روستای ابیانه از مسیر اتوبان اصفهان به تهران بعد از ورودی نطنز به خروجی ابیانه- آقا علی عباس- بادرود وارد شوید و با پشت سرگذاشتن روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز، و طره درنهایت به ابیانه برسید.
وقتی صحبت از میراث میشود، شاید خیلیها فکر نکنند که یک «سردر» چقدر میتواند نقش مهم و کلیدیای در تاریخ داشته باشد و ذهنها مخصوصاً در اصفهان معطوف به مساجد و خانههای تاریخی و کاخها و تالارها میشود، اما یک «سردر» گاهی میتواند بیشتر از یک بنا یا حتی یک محله و شهر، اهمیت پیدا کند. در متن پیش رو چند نکته مهم تاریخی را درباره «سردر قیصریه» اصفهان با شما در میان میگذاریم.
دانش ما از اصفهان دوران قاجار بسیار اندک است. شاید یک دلیلش آن باشد که آثار و نشانههای این سلسله در شهر کمتر به چشم میخورد. همه هـــستی اصـــفهان هــمان مــیـــدان نقشجهان و چهارباغ و پلهاست. قاجاریه نهتنها چیزی به اصفهان نیفزود، بلکه بسیار هم بدان بدهکار است. این مطلب کوششی است در راه شناسایی یکی از آثار قاجاری در اصفهان؛ مسجد سید وقتی کارنامه دو سلسله قاجاریه و صفویه را در اصفهان بررسی میکنیم میبینیم از سلسله 250 ساله صفوی بسیاری ابنیه عمومیدر شهر باقی مانده است. عمدهترین آنها میدان نقشجهان و خیابان چهارباغ است. اما از سلسله 120 ساله قاجار چندان ابنیه عمومی باقی نمانده است.
سیوهشتمین نشست از سلسله نشستهای مجازی گروه حفاظت ایکوم ایران، اینبار به موضوع «اقدامات اداره امانی میراث فرهنگی استان اصفهان در حـفـاظــت از دیــوارنــگـــارههــای کـــاخ چهلستون» اخـتـصـاص داشــت. این نشست در تاریخ چهارشنبه پانزدهم بهمن جاری، ساعت ۱۱ تا ۱۲ صبح و از طریق لایو اینستاگرامی و البته در فضای کاخ چهلستون انجام شد. در این نشست دکتر بهشاد حسینی، سرپرست کـارگـروه حفاظت نقاشی ایکوم ایران، عهدهدار میزبانی برنامه بود و هادی الهیاری، مسئول گروه امانی مرمت بنا و تزیینات ادارهکل میراث فرهنگی استان اصفهان و جمعی از استادکاران چون استاد قاسم باباربیع و استاد مجید فروتن حضور داشتند.
تا پیش از کشف الواح بارو و خزانه تختجمشید در خلال کاوشهای مؤسسه شرقی شیکاگو تحت سرپرستی ارنست هرتسفلد و بعدتر اریک اشمیت، اطلاعات پژوهشگران از جامعه ایرانی در عصر هخامنشی بهویژه نقش زنان در این جامعه محدود به منابعی چون متون کلاسیک یونانی در رابطه با هخامنشیان و کتیبههای شاهی هخامنشی بود.
ماجرا، زمان سرو صبحانه جدیتر است:تمام ظروف میز سلفسرویس را بهسمت آشپزها گذاشتهاند. هر مهمانی که وارد سالن صبحانه میشود، به میز سلفسرویس مراجعه میکند. یکی از کارکنان هتل که پشت میز ایستاده است و دستکش و ماسک دارد، بشقابی به نیابت از او برمیدارد و همراه مهمان که ماسک زده، دور میز حرکت میکند تا هرچه او میخواهد در بشقاب بریزد و تحویل مسافر بدهد.
وقتی گذارم به بلوار هشتبهشت میافتد و تندیس علیاکبر خان اصفهانی را میبینم، گویی در هوایی نفس میکشم که رایـحههـایـش از جـانـب مـیـدان نقشجهان وزیدن گرفته است، البته نه نقشجهان خسته و رنجورِ امروزی که هر گوشهاش غمها دارد، بلکه میدانی در میان آمالمان که هر سویش غبار از تن برگرفته است و بازی رنگ و نقش و نور میان گنبدهای دو مسجد شگرف آن جلوهنمایی میکند و صدای یورتمه اسبان، شور و هیجان تماشای چوگان را در فضایش طنینانداز کرده و قوس بر فراز قیصریهاش میدرخشد و نامداران سپاهان در میان حجرههای این نقاشیِ شگرف بر کاغذ و چوب و فلز و بومِ زندگی نقش خاطره میزنند و شاهعباس از فراز عالیقاپو سر تکان میدهد.
نیمه دی تا اواخر بهمن، فصل زیبایی برای کازرون است. زمانی که در اصفهان بادهای سرد آخرین تلاشهای خود را برای ادامه مهمانی زمستان میکنند، در کازرون نسیم گرم و سرسبزی رؤیایی در انتظار مسافران خوشذوق است. شهری پر از جاذبههای باستانی و تاریخی کهن که با هجمهای از شاهکارهای گذشتگان، زیبایی را به رخ ما میکشد. مکانی که تصور آن نیز ما را در رؤیایی شیرین فرو خواهد برد. هرچند بـخش گردشگری آن و سازماندهی جشنواره کار بیشتر همراه با مدیریتی قویتر را طلب میکند، با این حال لابهلای روزمرگی و آلودگیهای هوای زمستان، مقصدی جذاب برای اصفهانیهاست که میتوانند بهعنوان مقصد سفر، خود را در آغوش گلهای نرگس بیابند.
تالاب گاوخونی نام تالابی است در فلات مرکزی ایران که بخش بزرگی از آن در استان اصفهان و مابقی در استان یزد قرار دارد که زایندهرود به آنجا میریزد. این تالاب در ٣۰ کیلومتری شهرستان ورزنه و در مجاورت تپههای شنی واقع شدهاست. این باتلاق همچنین پناهگاهی برای پرندههای مهاجر است که با همه این […]
اصفهان یک «باغ موزه» است. هر جای آن را که بنگرید، آثاری از گذشتگان پیدا و پنهان است. بسیاری فقط میدان نقشجهان و چهلستون را میشناسند. برای رسیدن به درک جامعتر از این «باغ موزه» به سراغ کتابی میرویم که غرب اصفهان را خوب مشاهده و کند وکاو کرده است؛ نسخه ارم. غرب اصفهان را ماربین میگویند. بهطوری که بعضی کتب گفتهاند، حتی محله بیدآباد و لنبان تا برسد به خمینیشهر و آن سوتر یعنی مرز نجفآباد همگی جزو بلوکی بودند که به آن «ماربین» میگفتند.
این بار که به خوانسار سفر کردید، یادتان باشد، یکی از صنایع دستی جذابی که میتوانید، به عنوان سوغات بخرید، «سکمهدوزی» است؛ رودوزیهای جذابی که اینگونه پدید میآیند: «از بیرون کشیدن تعدادی تار یا پود یا هر دو از نقاط معین از پارچه و پرکردن جای آنها با سوزندوزی بهطوریکه نقش از آن پدید آید، جای بریدن نخها را با ردیفهای فشرده و ظریف بخیهدوزیشده حفظ میکنند و با گلدوزی اضافی درجایی که نخهایش بیرون کشیده شده نقش ستارهای را نمایان میسازند.» این مهارت در فهرست میراث ناملموس ملی ایران ثبت شده و حالا در گزارش پیش رو در گفتوگو با «صدیقه یاوری» کارشناس صنایعدستی اداره میراث فرهنگی شهرستان خوانسار و «صدیقه شجاعی» هنرمند سکمهدوزی شهرستان خوانسار، اطلاعات ویژهای درباره این مهارت میراث ناملموس و این محصولات صنایع دستی استان اصفهان کسب میکنیم.