به گزارش اصفهان زیبا؛ خیلی از ایرانیها با جنگ غریبه نیستند؛ جنگی که سالهای دور در کشور رخ داد و اگرچه ویرانیها و خسارتهای بسیاری را به همراه داشت.
اما آن موقع موجب همدلی و وحدت مردم شد. شاید خیلیها جنگ تحمیلی عراق علیه ایران را به چشم ندیدهاند، اما حتما از پدران و مادران خود داستان همدلیها و همبستگیهایی که آن نبرد دلیل اصلی آن بود را شنیده باشند؛ خانوادههایی که از مناطق جنگی ناچار به کوچ شدند و به شهرهای مختلف رفتند و مردم بدون هیچ چشمداشتی میزبان آنها شدند و آنها را عضوی از خانواده خود میدانستند. حالا زمانه عوض شده است و دیگر خبری از جنگ تن به تن نیست.
موشک و پهبادها جای تانک و خمپاره ها را گرفتند و هیچ نقطهای از شرشان امن نیست. با این وجود اما در مدت زمانی که از آغاز یک جنگ تحمیلی دوباره علیه ایران میگذرد، مردم نشان دادند که هنوز همان مردم هستند و هوای هم را دارند. در این شبها نیز کم نبودند، خانوادههایی که در خانه های امن خودشان را به روی دیگر شهروندان باز کردند و میزبان آنها شدند.
همیشه جنگ با خود ویرانی، از دست دادن، ترس و اضطراب به همراه دارد؛ به همین خاطر در چنین شرایطی، حس همبستگی و درک متقابل میان افراد میتواند به عنوان یک سپر روانی عمل کرده و امید را در دلها زنده نگه دارد.
