«غصه‌های مجید»‌ چگونه از دل «قصه‌های مجید» رویید؟

مجید قصه‌ها با غصه‌هایش آمد

سریال «قصه‌های مجید» شاید خاطره‌انگیزترین سریال برای ایرانی‌ها باشد؛ سریالی شیرین با قصه‌هایی پرکشش از دل کوچه‌ها و محله‌های اصفهان که درخشان‌ترین برند را برای شهرمان تولید کرده است.

تاریخ انتشار: 08:50 - دوشنبه 14 اردیبهشت 1405
مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه
مجید قصه‌ها با غصه‌هایش آمد

به گزارش اصفهان زیبا؛سریال «قصه‌های مجید» شاید خاطره‌انگیزترین سریال برای ایرانی‌ها باشد؛ سریالی شیرین با قصه‌هایی پرکشش از دل کوچه‌ها و محله‌های اصفهان که درخشان‌ترین برند را برای شهرمان تولید کرده است. حال، تصور کنید مجید شیرین‌زبان و باهوش را که از دهه‌های شصت و هفتاد آمده در میانه روزهای جنگ رمضان و همراه با ما در حال زیست در روزهای جنگی است.

انیمیشن سریالی «غصه‌های مجید» با اقتباس از این سریال، در خانه هنرهای رقومی به تهیه‌کنندگی منصور شاهین‌فر به همراه گروهی دوازده‌نفره در حال تولید و انتشار در بستر فضای مجازی است.

این سریال که هر قسمتش یک تا دو دقیقه است، با دست جوانان اصفهانی و به کمک هوش مصنوعی تولید شده و قرار است گوشه‌ای از تجربه این روزهای شهر اصفهان را در قالب داستانک‌هایی نمایش دهد. منصور شاهین‌فر در خصوص این انیمیشن به اصفهان‌زیبا می‌گوید.

درباره نام‌گذاری این مجموعه بگویید. «قصه‌های مجید» چرا به «غصه‌های مجید» تبدیل شد؟

همان‌طور که در قسمت اول دیدید، با وجود اعمال پروتکل‌های سازمان ملل در حفظ میراث باستانی اصفهان در برابر تهاجم دشمن، مجید با حمله هواپیماها به این بناها و آن جنایت جنگی مواجه می‌شود و به عنوان یک پسربچه در آن لحظه غصه می‌خورد. در قسمت‌های بعدی نیز در دل جنگ غصه‌هایی برای مجید ایجاد می‌شود که به طور غیرمستقیم آن‌ها را روایت کرده‌ایم.

با عوامل «قصه‌های مجید» در خصوص تولید این مجموعه مرتبط نشده‌اید؟

خدا بیامرزد کیومرث پوراحمد را. چند شب پیش هم یکی از عوامل مجموعه، مهدی باقربیگی، بازیگر نقش «قصه‌های مجید» را دیده و با ایشان صحبت کرده و ایشان اظهار رضایت کرده بود؛ تاجایی‌که قرار شد از قسمت چهارم، پسر مهدی باقربیگی صداپیشگی نقش «مجید» را در مجموعه «غصه‌های مجید» برعهده بگیرد.

«قصه‌های مجید» اثری مربوط به دهه شصت و هفتاد است که هنوز در اذهان مردم زنده مانده. اقتباس از آن حاصل یک ایده جمعی بود یا ایده فردی؟

سریال «قصه‌های مجید» سریال بسیار قابل توجهی بود و با وجود گذر زمان، در میان مردم جایگاه ویژه‌ای دارد. اقتباس از چنین اثری که بعد از سی سال مردم هنوز به آن اقبال نشان می‌دهند، نتیجه‌بخش خواهد بود. در خانه هنرهای رقومی درباره این صحبت می‌کردیم که در فضای جنگی، برای نوجوانان چه کارهایی می‌شود انجام داد. ایده اقتباس از «قصه‌های مجید» اول به ذهن خودم رسید و آن را با گروه مطرح کردم و از آن استقبال شد. ابتدا قسمت اول را تولید کردیم تا ببینیم بازخوردها چگونه است. با دیدن اقبال مردمی به قسمت اول، قسمت‌های بعدی را نیز ادامه دادیم.

تولید هر قسمت، از پیش‌تولید تا خروجی نهایی چقدر زمان می‌برد؟

هر قسمت حدود یک هفته زمان می‌برد؛ از پیش‌تولید و نوشتن سناریو تا صداگذاری و گرفتن خروجی.
این کار را با هدف پخش در کدام بستر و مدیوم تولید کرده‌اید؟ ازآنجاکه رسانه ملی هنوز وارد تولید کارهای پویانمایی در خصوص جنگ رمضان نشده، به نظر می‌رسد پخش در تلویزیون هم اقدام مناسبی باشد.

نگاه ما ابتدا انتشار در فضای مجازی بود. اکنون با صداوسیما صحبت کرده‌ایم و از پخش این مجموعه استقبال کرده‌اند؛ منتها قرار است حدود پانزده قسمتش تولید شود و بعد از آن، در تلویزیون پخش خواهد شد.

در ایام جنگ رمضان بیشتر تولیدات تصویری کشور با هوش مصنوعی انجام شد. دلیلش را چه می‌دانید؟

هوش مصنوعی سرعت بیشتری دارد و ذهنیات ما را به منصه ظهور می‌رساند و تقریبا مقرون به صرفه است؛ به همین دلیل، می‌شود گفت هشتاد درصد از تولیدات صداوسیما با هوش مصنوعی انجام می‌شود؛ بااین‌حال، هوش مصنوعی به تولیدات فاخر هنری انیمیشن ضربه زده است. در پروژه دیگرمان به نام «شهر شیران» نیز با هدف کاهش هزینه‌ها تا حدی از هوش مصنوعی بهره برده‌ایم؛ اما می‌خواهیم اصول هنری را رعایت و انیمیشن فاخر تولید کنیم؛ به همین دلیل، در کلیت کار از نرم‌افزارهای اصلی تولید پویانمایی استفاده خواهیم کرد.

به‌صورت کلی، ساخت این انیمیشن نسبت به روش دوبعدی و سه‌بعدی، چند درصد ارزان‌تر و سریع‌تر تمام شده است؟

هزینه تولید با هوش مصنوعی، یک‌پانزدهم کاری است که با نرم‌افزارهای دوبعدی و یک‌بیست‌وپنجم کاری است که با نرم‌افزارهای سه‌بعدی تولید می‌شود. این تفاوت بسیار فاحش است. درباره فاصله زمانی نیز می‌شود گفت تولید این انیمیشن که هر قسمتش حدود یک دقیقه و نیم است، با نرم‌افزارهای اصلی تولید انیمشین دوبعدی چهل روز و با برنامه‌های انیمیشن سه‌بعدی حداقل دو ماه زمان می‌برد.

امروز در ایران تولید با هوش مصنوعی چالش‌های بسیاری دارد. با این چالش‌ها چگونه روبه‌رو شدید؟

در این خصوص مشکلات بسیاری داشتیم. گاهی می‌خواستیم از اکانت‌هایی استفاده کنیم که نیاز به اینترنت بین‌الملل داشت. ما این مجموعه را با کیفیت بهتری هم می‌توانستیم تولید کنیم؛ اما به‌دلیل مشکلات مربوط به اینترنت و فیلترینگ و نداشتن اکانت‌های خارجی مجبور می‌شدیم از استانداردهایمان کوتاه بیاییم. به محض بهبود اوضاع اینترنت، زمان تولیدمان نیز از یک هفته به چهار روز
کاهش می‌یابد.

هوش مصنوعی در حفظ تداوم جزئیات (مثل لباس و نور) در سکانس‌های بلند چه نقص‌هایی داشت و چگونه رفع شد؟

اگر به جزئیات سریال دقت کرده باشید، شخصیت مجید وقتی خیلی حرف می‌زند، لیپ‌سینک‌ها (هماهنگی دهان و صدا) دچار مشکل می‌شود. یا هنگام دوچرخه‌سواری، هنگام انتقال میان فضاها چهره مجید تغییر می‌کرد و انگار آدم دیگری می‌شد.

به همین دلیل، مجبور می‌شدیم از پشت سر نشانش بدهیم یا زاویه دوربین و میزان نور را تغییر بدهیم. اما با حل شدن مشکلات اینترنت و دسترسی به حساب‌های کاربری قوی‌تر، کار فاخرتری تولید خواهد شد.

درباره فیلمنامه توضیح دهید. هر قسمت به طور کلی تصمیم دارد چه نکته‌ای را مطرح کند؟

در حال حاضر سعی داریم در «غصه‌های مجید» به مسائل مربوط به جنگ که نوجوانان با آن‌ها درگیرند بپردازیم. مجید قرار است در تجمعات شرکت کند یا به سراغ موکب‌ها برود و آنجا کمک کند و در این حضور، دردسرهایی ایجاد می‌کند. هدفمان این است که از طنز فاصله نگیریم.

این مجموعه قرار است تا صد قسمت تولید شود. در حال حاضر که موضوع روز جامعه جنگ است، با همین موضوع پیش می‌رویم؛ ولی بعد از آن، به سراغ مسائل و دغدغه‌های تربیتی و اخلاقی نوجوانان خواهیم رفت.

اوضاع اصفهان را در تولیدات انیمیشنی به وسیله هوش مصنوعی چطور می‌بینید؟

در اصفهان گروه‌های کوچکی در این حوزه مشغول به کارند؛ اما قدیمی‌ترین و توانمندترین و مجرب‌ترین گروه که مرتب در حال تولید انیمیشن است، خانه هنرهای رقومی (معادل دیجیتال) است.

این گروه از سال 92 کارش را شروع کرد. از سال 96 می‌خواستیم کار سینمایی تولید کنیم؛ اما چون حامی مالی برای این کار پیدا نکردیم، موفق به تولید کار سینمایی نشدیم. کشور ما جمهوری اسلامی تهران است و همه حامی‌های مالی در تهران هستند و در اصفهان حمایتی وجود ندارد.

ظرفیت و توانمندی ما بسیار است و از لحاظ حرفه‌ای، با گروه‌های کل کشور برابری می‌کنیم؛ اما نتوانسته‌ایم در اصفهان خودمان را نشان دهیم. با اداره‌کل ارشاد و شهرداری و استاندار و فرماندار اصفهان نیز صحبت‌هایی کرده‌ایم؛ اما هنوز اقبالی به ما نشان نداده‌اند.

اگر کار فاخر آنچنانی تولید نکرده‌ایم، به دلیل ناتوانی‌مان نبوده و دلیلش نبود حمایت است. امروز به دنبال جذب سرمایه‌گذار هستیم. انیمیشین هرچه پشتیبانی مالی بیشتری داشته باشد، کیفیت بهتری
خواهد داشت.

با نبود این حمایت‌ها تصمیم به مهاجرت به تهران نگرفته‌اید؟

بارها تصمیمش را گرفته‌ام؛ اما به‌دلیل شرایط زندگی و خانوادگی نتوانسته‌ام.