در این گزارش، براساس سال انتشار، نگاهی میاندازیم به تولیدات سینمای کودک و نوجوان این شبکهها تا ببینیم طی این سالها برای این رده سنی چه کردهاند و آیا این بیدغدغگی در سینمای غیربزرگسال در این بخش از تولیدات تصویری دیده میشود یا اوضاع بهتر است.
روزنامه اصفهانزیبا بهعنوان یکی از رسانههای مهم شهر که سالانه حضور پررنگی در پوشش جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان دارد، با مروری بر گزارشهای مربوط به جشنواره، پندواندرزهایی به عوامل برگزاری این رویداد و مدیران شهری و فرهنگی ارائه مینماید.
جمعه 27 شهریور پانزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم صد بعد از پنج روزِ پرهیاهو با معرفی برگزیدگان در سه بخش ملی (نبرد برای آینده)، بخش بینالملل (نبرد برای کودکان جهان) و بخش ویژه به کار خود پایان داد. در میان برگزیدگان نام سه کارگردان اصفهانی میدرخشید: امیرحسین ملکشاهی، فهیمه قائدی و ابراهیم مرادی.
معینی، متولد 1376 در نجفآباد، اولین اثر داستانیاش را با عنوان «پاکبان» تولید کرده تا اولین مرحله آزمون و خطا را در عرصه سینما طی کند.
نگاهی به آثار راهیافته هنرمندان جوان اصفهانی به جشنواره بینالمللی فیلم صد
ایرانیها با کمک هوش مصنوعی انیمیشنهای دیگری هم با محوریت سیریک تولید کردند که خط روایت همگی یکسان بود؛ اما این سه تولید بهدلیل واکنش بهموقع و شهرتی که از پیش داشتند و استفاده از ابزارهای اینستاگرامی برای دیده شدن، بیشتر دست به دست شدند و بازخورد و بازدید گرفتند. پیام همگی هم یکی بود: انتقام کودکانمان را از جنایتکاران آمریکایی میگیریم.
«مکاشفه در قابها؛ راهنمای جامع نظری و عملی نقد فیلم» نوشته حانیه عباسی، منتقد جوان اصفهانی، با همین رویکرد در دو جلد منتشر شده است. این اثر از مبانی نقد و زبان سینما آغاز میکند و به بررسی جریانهای سینمایی و تحلیل آثار شاخص میرسد. انتشار این کتاب از سوی یک نویسنده جوان، در کنار محتوای آموزشی آن، میتواند به تقویت جریان نقد مکتوب در اصفهان نیز کمک کند؛ شهری که به گفته مصطفی حیدری، منتقد و کارشناس سینما، در سالهای اخیر جایگاه قابل توجهی در این حوزه پیدا کرده است.
وبله در ایران سالهاست با نام تهران و استودیوهای پایتخت گره خورده است؛ تمرکزی که سهم بسیاری از استعدادهای شهرستانی را از بازار حرفهای این حوزه محدود کرده و در مواردی حتی باعث شده بخشی از تولیدات انجامشده در شهرهای دیگر، کمتر دیده و شناخته شوند.
اصفهان شهری است که قرنها با شعر، خوشنویسی، نگارگری، معماری، موسیقی و تئاترش شناخته شده؛ اما امروز، این میراث گرانسنگ بیش از آنکه نیازمند ستایش باشد، محتاج دلسوزی و تدبیر است
مسئولان باید برای همه راههایی که میتواند فاصله اصفهان با تهران را کاهش دهد، برنامهریزی و چارهاندیشی کنند؛ راهکارهایی که بررسی و اجرای آنها نیز چندان دشوار نیست. این شکاف باید کمتر شود؛ زیرا اصفهان این ظرفیت را دارد که در حوزه فرهنگ و هنر به تهرانِ دیگری تبدیل شود.
برنامه «شهر زیبا» از تولیدات تلویزیونی سالهای اخیر است که با تمرکز بر چهرههای فرهنگ و هنر اصفهان، تلاش کرده روایت متفاوتی از این شهر به مخاطبان ارائه دهد.
سینمای ایران همواره بستری برای روایت تنوع فرهنگی و اقلیمی این سرزمین کهن فراهم کرده است؛ جایی که فیلمسازان با تصویر کردن اقوام مختلف ایرانی، نهتنها به آثار خود غنای بصری میبخشند، بلکه پلی برای همدلی و درک متقابل میان مردمان این مرز و بوم میسازند. در این میان، فیلمسازانی که به مناطق مرزی و کمتر دیدهشده میپردازند، فراتر از انتخاب یک ژانر، رسالتی فرهنگی و اجتماعی را دنبال میکنند.