به گزارش اصفهان زیبا؛ عضو شورای اسلامی شهر اصفهان با اشاره به جایگاه شوراها به عنوان رکن چهارم قدرت و لزوم نظارت بیطرفانه به دور از حبوبغض سیاسی گفت: شورای ششم با پیگیری اجرای مصوبات، نظارت بر ردیفهای بودجهای و تبدیل دغدغههای مردم به اقدام عملی، گامهای مؤثری در مسیر بالندگی این نهاد مردمی برداشته است.
حجتالاسلام منوچهر مهرویپور اظهار کرد: قانون اساسی با تعریف جایگاه شوراها بهعنوان رکن چهارم قدرت، نقش مهمی در اداره امور کشور و شهرها برای آنها قائل شده است؛ اما آنچه اهمیت دارد، حفظ هویت مردمی شوراهاست و شوراها باید نماینده واقعی مردم باشند و دغدغههای شهروندان را بهطور مستقیم پیگیری کنند.
او با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد از «شورای شهرداری» به «شورای مردمی» افزود: شورا نباید تنها بازوی تأیید شهرداری باشد، بلکه باید در برابر مدیریت اجرایی نقش ناظر، مطالبهگر و سخنگوی مردم را ایفا کند.عضو شورای اسلامی شهر اصفهان تصریح کرد: مسائل شهری پیچیده و چندلایه است؛ اما قوانین فعلی اجازه رفع بسیاری از مشکلات را به شورا و شهرداری نمیدهد و مردم همه مشکلات را از شهرداری مطالبه میکنند؛ درحالیکه نبود «مدیریت واحد شهری» موجب شده اختیارات لازم برای رفع بخش زیادی از این مشکلات وجود نداشته باشد و این ناهماهنگی بین نهادها موجب کاهش کارآمدی و پاسخگویی شده است.
مهرویپور با اشاره به اهمیت نظارت بیطرفانه گفت: مهمترین وظیفه شورا نظارت بر عملکرد شهرداری است؛ این نظارت باید به دور از حبوبغضهای سیاسی باشد و مواردی که عملکرد خوبی وجود دارد، باید تقدیر شود و هرجا ضعف مشاهده میشود، نقد سازنده و تذکر دقیق لازم است، نظارت بر اجرای پروژهها و ردیفهای بودجهای و نیز پیگیری اجرای مصوبات از مهمترین وظایف ماست. او بیان کرد: تصویب بودجه سالانه تنها آغاز کار است و اگر پیگیری و نظارت دقیق انجام نشود، تبدیل دغدغههای مردم به «عدد و رقم» هیچ مشکلی را رفع نمیکند؛ بنابراین نظارت بر اجرای بودجه از مهمترین مسئولیتهای شورا در ادامه دوره است.
مهرویپور افزود: حضور فعال در جلسههای محلی، مساجد، نشستهای نظارتی و مراجعه عمومی از راههای دریافت مستقیم نظرهای مردم است و استفاده از مراکز پژوهشی برای سنجش علمی مطالبهها نیز ضروری است؛ با این حال ارتباط شورا با مردم باید عمیقتر و دسترسپذیرتر شود. او گفت: یکی از دستاوردهای مهم سالهای اخیر، ایجاد همافزایی و یکپارچگی فرهنگیاجتماعی میان مردم و نهادهای فرهنگی بوده است و همراهی با انجیاوها و سمنها و تقویت فعالیتهای فرهنگی مشترک باعث افزایش همبستگی اجتماعی و «یکنواختی دلها» در سطح شهر شده است.
